Achtkamp, proef 8: Veldrit

Vandaag stond de proef op het programma waar ik het meest naar heb uitgekeken. Maar wanneer ik deze morgen mijn rolluik naar omhoog deed, was diezelfde goesting snel weg. Regen en amper 1°c. Op die moment kruip je liever terug in je bed en slaap je zoals elke (normale) mens uit tot 11u om nadien uitgebreid te ontbijten en in de namiddag rustig voor de kachel naar de cross te kijken. Toch zit er voor mij niets anders op, een veldrit schaffen ze niet af voor een beetje regen of koude.

Mijn doelstelling was heel simpel. Zorgen dat ik tussen mijn 'kopmannen' (3 en 4 in de rangschikking)van Chedy en de leider van de achtkamp over de lijn bol. Zo kunnen onze kopmannen, als zij nog een sterke veldrit rijden, winnen wanneer de leider een slechte cross rijdt.

Ik mag pas als 50ste mijn plaats kiezen in de startzone. Door een sterke start duik ik als 15de het (figuurlijke) veld in. Toch moet ik enkele renners laten voorgaan en na 3 van de 5 af te leggen rondes hang ik op de 22ste plaats. Met nog 1 ronde te gaan zie ik dat Koen Rombouts (= leider) achter mij zit en zo heb ik me 1 ronde het zwart voor de ogen kunnen rijden, waardoor ik 'domme' fouten begon te maken. Terwijl ik tot nu toe nog niet was gevallen tijdens de cross mag ik er een eerste maal bij gaan liggen met nog een kleine halve ronde te gaan. Bliksemsnel spring ik terug op mijn fiets en begin ik aan de laatste grote lus. Door mijn 'haast' rij ik nog naar een andere renner. In de voorlaatste bocht wil ik er langs de binnenkant voorbij gaan maar ik ben iets te gretig en trek te snel opnieuw op, waardoor ik een schuiver maak en voor de 2de maal op een ronde tijd nog eens van de Brasschaatse modder mag proeven. Ik bol als 22ste over de meet, mijn doelstelling is bereikt maar toch had ik me eens graag in de top 20 genesteld, volgend jaar dan maar?

Vanaf nu zal ik elke maandag (normaal gezien) een verslagje posten van de afgelopen week. Hoe de voorbereiding naar het komende seizoen als belofte verloopt, hoeveel keer ik al verloren ben gereden met mijn gps, wanneer ik nog eens iets competitief ga doen, etc....

Groetjes
Mattias

Garmin Edge 705

Vandaag heb ik mijn nieuw 'speelgoedje' ontvangen. Een gps die je zowel op de fiets, en de auto, te voet,... kan gebruiken. Nu ben ik nog in de ontdekkingsfase, maar nu ben ik tenminste zeker dat ik niet meer verloren ga rijden als ik het jaagpad langs het Albertkanaal verlaat!

Achtkamp: veldloop

Vandaag stond de veldloop op het programma. De seniors mochten een dikke 5km afleggen. Met spikes die op het laatste nippertje nog van juiste 'pinnen' werden voorzien werd het startschot gegeven. Met de start was ik (iets te) goed weg. Ik liet een paar snellere jongens passeren en besloot om mijn eigen tempo te lopen. Na een eindspurt met 3 zet ik mijn versnelling te laat in en moet ik nog iemand laten voorgaan. We streden voor de 45ste plaats wat maakt dat ik 46ste ben geworden. Zo schuif ik 1 plaats op in het algemeen klassement en sta ik 49ste. Volgende week de proef laatste proef waar ik al 7proeven lang naar uitkijk: de veldrit. Om 11u10 zal het startschot gegeven worden.

Groetjes

Kogels en loopsloefkes!

Vandaag stond in Brasschaat de 5de en 6de proef van de achtkamp gepland, respectievelijk het kogelstoten en de 1500m. Niet echt mijn proeven! De kogel van 7.125kg kon ik 7 meter verder op de grond terug laten neerploffen, wat 'goed' is voor een 71ste plaats.

Na een vlotte start met de 1500meter, kwam ik al na halfweg de man met de hamer tegen. Normaal gezien passeerd die mij pas de laatste 400 meter (op de piste), nu was hij dus ietsje te vroeg. Ik heb nog alles gegeven maar iedereen bleef mij voorbijsteken. Uiteindelijk werd ik pas 51ste. Volgend weekend gaan we nog wat veldlopen en het weekend nadien staat de veldrit geprogrammeerd.

Groetjes

Mattias

6.5km Achtkamp

Ik had als doel gesteld: onder de 10min de 6.5km af te werken. Vooraf had ik al besloten om tijdens de tijdrit veel omwentelingen te maken, om de kans op stilvallen toch zoveel mogelijk te vermijden. Maar ondanks alles deed het verdict pijn: 10 min 07,48. In de namiddag ben ik dan nog maar eens het bos in gedoken om wat te gaan crossen en de frustratie uit mijn lichaam te rijden!

Groetjes
Mattias

Achtkamp Dag 2

Vorige week zondag stond de 2de en 3de proef van de achtkamp op het programma:verspring en 200meter spurt. Niet echt mijn 'succesnummers'. Ik heb 4.47meter gesprongen en liep de 200meter in 26seconde en 58". Goed voor een 70ste en 43ste plaats. Momenteel sta ik 47ste op 100 deelnemers in het klassement, maar zondag komt een proef die me beter zou moeten liggen: de 6.5km tijdrijden!
Groetjes

Achtkamp proef 1

Gisteren werd het startschot gegeven voor weer 6 weken sportentertainment, de achtkamp ging namelijk van start. Met als 1ste proef de beruchte ‘1km tijdrijden’ kon ik eindelijk nog eens de ziel uit mijn lichaam spurten! Met een tijd van 1’12”80 dacht ik dat ik beslag kon leggen op een mooie plaats. Niets is minder waar, ik word slechts 35ste op 100deelnemers. 17 andere deelnemers slaagden er ook in om hun kilometer in 1’12” te rijden. Maar hadden hun bocht iets beter gepakt, of waren misschien iets sneller vertrokken, of hadden nog de ultieme jump in huis? Kortom, had ik 1seconde sneller gereden had ik top 20 gehaald. Maar wat is nu 1 seconden?
Groetjes

Be Different, Be Xcluziv!

Gisteren heb ik uit handen van Jurgen Van Den Driessche mijn nieuwe crossfiets ontvangen. En Jurgen was nog maar net weg of ik zat al in het bos te rijden. Werkelijk fantastisch!

http://www.xcluziv.net/

Groetjes

Mattias

C'est fini!!!! Koers Wommelgem

Al voor de koers wist ik dat ik nooit goed kon zijn tijdens de koers. Door een nog onbekende reden word ik een kwartiertje voor de koers misselijk en zie ik enkele seconde later heel mijn middagmaal en de sportdrank op de grond liggen. Na enkele slokken water voel ik me al een beetje beter, maar de misselijkheid zal heel de koers blijven en mijn koers domineren. Enkele powerbars later sta ik toch met een héééééél klein hartje aan de start.
Op dit smalle en gevaarlijke parcours was het wel een must om vooraan te rijden, en daar slaagde ik niet altijd in. Een paar keer heb ik geprobeerd om economisch mee te glippen maar alles kwam terug samen. Er heeft een tijd een veel te grote kopgroep weggeweest en ik heb dan ook een paar keer op kop gerede om mij op deze manier toch nog een beetje nuttig te maken voor ploegmaten. Alles komt terug samen op een goede 4 ronde van het einde en ik probeer nog mee om een premie te spurten maar ik word 4de in de premiespurt. Nadien ben ik nog een paar keer mee weggeweest maar steeds zonder succes, ondertussen voelde ik ook alle energie uit mijn lichaam wegstromen. In de laatste 2 ronde rijd nog een zéér omvangrijke kopgroep weg. Ik ben niet mee en kom zo in het laatste pelotonnetje terecht en eindig héél ontgoocheld 43ste.

Ik had deze koers me echter wel anders voorgesteld. Het was mijn laatste koers bij de juniors, volgend jaar zal ik belofte zijn. Meer kilometers, sterke tegenstanders, hogere gemiddeldes,… Het gaat er niet gemakkelijker op worden!

Koers Londerzeel

Als ik eerlijk moet zijn, kan ik niet anders dan toegeven dat ik van deze koers veel had verwacht. Na vorige week geloofde ik werkelijk dat ik wel mee kon als de sterke jongens zouden vertrekken. 96 renners kwamen hun rugnummer afhalen, klaar om 90km te koersen over een bochtig parcours met zéér smalle baantjes & een slecht wegdek.
Na een kleine kilometer had ik dat goede gevoel van vorige week terug, de benen voelden goed aan. En enkele keren heb ik geprobeerd om economisch mee te glippen maar telkens werden we op het stuk waar de wind pal op de neus stond terug gegrepen. Maar die super benen waren toch niet zo super, want ik had geen power waardoor ik telkens op (echte) souplesse heb moeten rijden. Toch slagen 21 renners erin om weg te rijden. Hoe ze dat hebben klaargespeeld is me nog steeds niet duidelijk. Een kopgroep van 21 man! Op 4 ronde van het einde heeft onze ploeg zich op kop gezet en ben ik mee beginnen ronddraaien, maar we zijn veel te laat aan onze inhaalactie begonnen en op 2 ronde van het einde ben ik dan ook gestopt met mijn kopbeurten af te werken. In de spurt zit ik veel te ver achteraan en ik bol als 52ste toch wel ontgoocheld over de streep.
Normaal had ik zondag ook nog gaan koersen, maar als ik nu naar buiten kijk en de regen met bakken uit de lucht zie vallen, ben ik blij dat ik enkel maar wat ga trainen!
Volgende weekend het laatste koersweekend bij de juniors.
Groetjes

Eindelijk...

Terwijl het seizoen stilaan naar zijn einde loopt, wordt mijn vormpeil beter en beter. Met dezelfde benen als Angreau sta ik aan de start in Meer waar 62 deelnemers aan de start stonden voor een koers over 84km. Met enkele knallers als Vereecken, Van Den Eynde, … wist ik wie ik in het oog moest houden. In het eerste wedstrijd uur heb ik geprobeerd om economisch te koersen, maar met super benen is dat nogal moeilijk. En wanneer er een omvangrijke kopgroep van +-15renners wegrijdt, knal ik het gat alleen dicht. Spijtig genoeg komt het peloton iets later terug aansluiten. Nadien probeer ik nog een paar keer maar ik krijg geen vrijgeleide. Ondertussen zijn al wel 3 renners vertrokken en zij moeten knokken voor elke seconde en lopen nooit ver weg. Op 2 ronde van het einde rijdt er 8man weg. Ik besef dat het NU moet gebeuren en zet aan en probeer er naartoe te rijden. Maar die laatste 100meter krijg ik maar niet dicht. Gelukkig komt nog een renner van Balen voorbijgevlogen en ik spurt naar zijn wiel en hij rijdt het laatste gaatje dicht. Ik moet het onderste uit de kan halen om mijn kopbeurten fatsoenlijk te kunnen afwerken. Maar het draait niet goed genoeg, maar het peloton zal nooit meer terug komen. Ik speculeer op mijn spurt maar mis ervaring in kleine groepjes om een mooie plaats uit de brand te slepen. In de laatste km demareren er veel renners en ik hoop dat iemand het gat nog zou dichtrijden (les 1: minder hopen in een laatste km). Kortom de vogels zijn gaan vliegen en ik word 12de. Mits iets meer ervaring word ik misschien 4de. Hopelijk laat ik me volgende keer niet meer in de lurven leggen!
Best wel tevreden!

Weeral een desillusie rijker

Van deze wedstrijd verwachtte ik veel, en blijkbaar terecht. Op het loodzware parcours van Angreau-Honnelles met oa een klim van 1km kwamen 32 ploegen aan de start met ieders 5 renners. Ik startte helemaal achteraan en na een halve ronde was ik de helft van het peloton al voorbij gereden. De benen voelden super aan en ronde na ronde schuif ik iets meer naar voren. Wanneer ik net helemaal voorin zit, gebeurt het belachelijkste wat er mij kan overkomen. Terwijl ik over de kasseien dokker schuift mijn speedssensor van mijn vork en blijft hij aan de vork en de snelspanner bengelen. Ik roep de volgauto en we besluiten om even te stoppen en de sensor weg te halen. Nadat het euvel is verholpen wacht er mij een achtervolging op het peloton, een peloton waar net de koers is opengebroken. Met hulp van Jeremy H. kan ik terug aansluiting vinden op een jagend peloton. Maar het gaat veel te snel, en de achtervolging heeft me veel krachten gekost en na in totaal 5 ronden moet ik lossen. Dik ontgoocheld, zo’n goede benen en alles verpest door zo’n stom voorval. Als je weet dat het net geen massaspurt wordt en de verschillen zeer beperkt blijven, weet je ook dat dit voor nog meer ontgoocheling zorgt voor mij. Morgen start ik in de kermiskoers van Meer.

Angreau Honneles

Morgen staan in Angreau Honneles de laatste Beker Van België wedstrijd van 2008 op het programma. Of om het anders te zeggen, de laatste interclub die ik als junior zal rijden. Ik heb dit jaar een héél mooi programma mogen afwerken met oa. 1meiprijs Hoboken, Sint-Martinus Prijs Kontich, Ronde Van Antwerpen, Omloop van de Vlaamse Gewesten, ...
Ik hoop dat ik morgen nog even kan laten zien wat ik kan. Het parcours is zwaar, en dat ligt me wel!

Groetjes
Mattias

Keizer Der Junioren Koksijde

Dit weekend stond een 2daagse interclub op het programma: Keizer Der Junioren. Een wedstrijd met een zeer internationaal deelnemersveld.
Rit 1: Handzame Koersen(20/9)
Ploegleider Mon zegt dat het essentieel is om vooraan te rijden want dat we 2x een zware kasseistrook moeten bedwingen van 2 kilometer en in de plaatselijke ronde kon de wind ook zijn vrije gang gaan.
En wij hadden niet als enige die raad gekregen want het was een serieuze nerveuze bedoening wat resulteerde in een opeenstapeling van valpartij. Na een goede 3km kan ik net een valpartij ontwijken en kom ik er met de schrik vanaf. Op de kasseien wordt het peloton in stukken gereden maar gelukkig komt na een wilde achtervolging alles terug bij elkaar en wanneer ik me net op de eerste rijen van het peloton heb geplaatst voor een nieuwe spurt richting de kasseien, krijgen we Parijs – Roubaix-achtige toestanden want we staan voor een gesloten overweg. Nadat de volgende passage van de kasseistrook erop zit tot aan de spurt gebeurt er niet veel meer. Ik hou me rustig in het peloton en geniet wat van het goede weer. Maar wanneer we de laatste ronde ingaan word ik bruusk wakker geschud en schuif ik rustig aan naar voor. Wanneer ik voorin zit, is het echt vechten om de juiste positie te kunnen houden. Uiteindelijk verlies ik nog veel plaatsen omdat ze net voor me in de spurt in elkaar haken en ik buitenom moet en daardoor bol ik over de meet met nog een serieuze cartouche in de benen die ik niet heb kunnen afschieten. 55ste van de 192.
Rit 2 (tijdrit) (6km) (21/09)
Vermits ik de beste was van mijn ploeg gisteren, moest ik tussen alle kleppers starten. Over de tijdrit zelf kan ik kort zijn: ronduit slecht. Het draaide niet goed en met een slechte tijd tot gevolg: 9min 30.
Rit 3 (koers) (93km)
Een zware koers. De hoge blekker en een andere molshoop waren in een bochtig parcours verdeeld over rondes van een goede 11km. Vermits we nu helemaal aan de kustlijn zaten, kreeg de wind nog meer te zeggen. Ik start goed voorin en blijf daar goed zitten en daardoor heb ik 1x meegespurt voor de bergpunten. Maar ik werd slechts 5de, en enkel de eerste 3 kregen punten. Kort hierna moet ik veel plaatsen prijsgeven en moet ik achteraan op het lint gaan koersen. Wanneer er voor mij iemand moet lossen heb ik geen krachten meer om het gat te dichten. We liggen er met 15man af. Ik roep de volgauto nog even op, maar ik kan gewoon niet meer terug keren naar het peloton. Spijtig einde, maar ben blij dat ik gisteren toch kon uitrijden.
Want na 2 weken koersinactiveit en een bergstage was het toch spannend hoe de benen zouden zijn.
Zaterdag staat er voor mij een belangrijke wedstrijd op het programma: Angreu Honneles. Daar zou ik graag eens laten zien dat ik meer kan dan ‘kermiscoureur’ spelen.

Ventoux!

Ik ben sinds gisterenavond terug thuis na een fantastische week op en rond de Ventoux. Een prachtige groep, prachtig weer en een Coach die alles goed begeleidde. Wat heb je meer nodig? Misschien nog een stel sterke benen om nog eens een sterke prestatie neer te zetten?
Oké, terug naar de feiten. Ik heb de kale berg 3x beklommen.
- 1x vanuit Bedoin: vollenbak gereden voor een toptijd, ik klokte bovenaan af met 1u31. Niet echt iets om over naar huis te schrijven, anderszijds ik reed met een 39x25, een verzet dat ik op sommige plekken amper rondkreeg.
-1x vanuit Sault: deze keer was het een rustige beklimming, vermits in de namiddag er ook nog een beklimming vanuit Malaucene op het programma stond. 1u41
-1x vanuit Malaucene: in deze beklimming ben ik ook niet voluit gegaan, gewoon op een mooi tempo naar boven. En op de top van de ventoux nog gespurt voor een verre ereplaats! (foto's volgen nog). 1u40

Tussen de beklimmingen door heb ik ook kennis gemaakt met het prachtige landschap rond de Ventoux. Deze week ga ik nog wat rusten en genieten van mijn laatste week vakantie. Volgende week maandag start ik immers met mijn verdere opleiding. Bachelor in de Journalistiek op Plantijn Hoge School in Antwerpen.

Volgend week zal ik starten in de Keizer Der Juniors in Koksijde. Een 2-daagse (met een tijdrit) die zeer internationaal getind is. http://www.veloclubkoksijde.be/html/ploegen_2008.html

Groetjes, en de foto's volgen nog
Mattias

Nog wat meer foto's geüpload naar mijn fotoalbum!

http://picasaweb.google.com/mattiasvn

Koers Opwijk

Zoals het onderwerp al doet vermoeden, ben ik dus in Opwijk gaan koersen. In het parcours zat 1 korte, maar pittige helling en een smalle en gevaarlijke aankomststrook. 81 renners kwamen hun rugnummer afhalen op deze zonnige dacht met zomerse temperaturen.
De eerste ronden heb ik me af en toe laten meegleiden met een ontsnapping , maar zonder succes. Iets na half koers, kan er een groep van +-20 man zich afscheiden (achter een kopgroep van 9 man). Ik zie het gebeuren en kan in 1 ruk naar deze groep rijden. Spijtig genoeg komt het peloton iets later terug aansluiten. In de spurt moet ik van veel te ver komen, wat maakt dat ik 26ste word. Ik had best wel goeie benen en ik heb genoeg geprobeerd om me te kunnen afscheiden maar dit is me dus niet gelukt.
Van 6 tot 13 september ga ik de flanken van de Mt Ventoux onveilig maken. Dit heb ik vooral te danken aan mijn trainer Jos Henderieckx en Karl Mortelmans van Young Charlie, bij deze: heren, bedankt!
Groetjes

Het afzien wordt beloond!

Vandaag stond er in Minderhout nog eens een ‘kermiskoers’ op het programma. Ik had er goesting in. In de eerste ronden spring ik een paar keer mee, maar zonder succes. De kopgroep vertrekt en ik weet niet waarom, maar ik blijf gewoon in het peloton zitten. Zelf wist ik goed genoeg dat ik mee moest, maar mijn benen hadden er blijkbaar niet zoveel zin (= waren volledig verzuurd J) in. De wedstrijd begon immers zwaar door te wegen. Op dit bochtige parcours was het noodzakelijk om goed vooraan te blijven, waar ik in slaagde maar ik heb ontzettend hard afgezien. Door de wind was het veel op de kant koersen en de vele bochten eisten ook hun tol. In het peloton viel het tevens nooit stil. Er wordt zelfs goed achtervolgd en even lijkt het er zelfs op dat we de kopgroep zullen terugnemen, maar we komen enkele ronden tekort. Er wordt met het peloton gespurt voor de 12de plaats. Ik zit op 500m van de meet ingesloten maar door een paar keer te ‘kwakken’ kan ik toch in gunstige positie aan de spurt beginnen. Spijtig genoeg lag de meet 100meter te dicht, want ik had nog niet de tijd gehad om mijn cartouch af te schieten en me deftig te lanceren. Ik word 14de in totaal, en sprint naar een 3de plaats van het peloton. Ben zeer tevreden dat ik nog eens een (beetje) resultaat rij, het was immers lang geleden dat ik nog eens een top15 plaats reed. Ik heb terug de moral gevonden, en ga er nu alles aan doen om van september mijn maand te maken. Ik moet nog 1 weekje werken en vanaf 1 september begin ik terug deftig te trainen en ga ik van 6 tot 13 september op trainingsstage naar de kale berg, de Mt Ventoux. De goesting is volledig terug!!
Groetjes…

Foto Ludwig Haes, waarvoor dank.

Wuustwezel BVB

Vandaag werd in Wuustwezel gekoerst. Een belangrijke koers die meetelt voor de Beker van België. We vertrokken met 173 renners voor een toch van 138 kilometer. Al na een goede 4km is er al een massale valpartij in het peloton. Ik heb geluk en kan deze ontwijken en kom op deze, toch wel vrij gemakkelijk, manier goed vooraan te zitten. En die plaats zal ik niet meer afgeven! Heel de koers heb ik attent vooraan gereden, en gelukkig maar. Want achter mij zijn ze nog enkele malen hevig tegen de vlakte gegaan. Na het eerste koersuur wakkert de wind aan. Een hevige wind komt zo opzetten wat er voor zorgt dat enkele ploegen proberen om het peloton te doen breken, maar zonder succes.
Toch moet ik in deze fases ontzettend diep gaan. Wanneer iets na halfkoers een groepje van +-20 renners wegrijdt, moet ik alle registers opentrekken om er naar toe te rijden. Ik rij ongeveer 55kmpu en ik kom maar stilletjes aan dichter bij de kopgroep, maar het peloton nadert ook op mij.
Enkele tellen nadat ik aansluiting had gevonden met de kopgroep, komt het peloton ook terug aansluiten. Ik vloek een keer binnensmonds, want deze aanval heeft me veel krachten gekost. Wanneer ik me terug in het peloton ga verschuilen, vertrekt er enkele renners, die we pas aan de meet zouden terugzien. En aan diezelfde meet werd er gespurt voor de 14de plaats. Tot op 1km van de meet ben ik mee aan het drummen, maar wanneer ik me laat vangen en iets te veel plaatsen verspeel, besluit ik om niet meer mee te spurten. Mijn leven wagen in deze (gevaarlijke) aankomstrook voor een 50ste plaats zie ik immers niet zitten. Ik krijg gelijk, want enkele renners vallen en komen zo toch wel vrij onzacht in aanraking met moeder aarde. Ik bol als 90ste over de meet, alweer met een dubbel gevoel.

Groetjes

Foto: Ludwig Haes

Leve den bond
Gisteren was ik van plan om in Duffel te gaan koersen. (Viel het u op dat ik voltooid verleden tijd en de woorden 'van plan' gebruik?) En inderdaad, veel verder dan de inschrijvingstafel kwam ik niet. Toen ik net mijn nummer 11 in ontvangst had genomen en mijn handtekening had geplaats, zeiden de afgevaardigden van Wielerbond Vlaanderen dat ik niet mag rijden vandaag. Doordat ik de Ronde Van Antwerpen had gereden, mocht ik vandaag dus niet koersen. Ik heb nog geprobeerd om toch te mogen starten, maar zonder succes. Dan maar snel valiezen gepakt en naar Brasschaat gereden, waar een intensieve training zijn opwachting maakte.
Groetjes
Mattias