Woensdag 22/02/2006
Nadat ik 4 dagen koorst heb gehad (38.8°) en deze heb proberen weg te moffelen met aspirientjes, ga ik vandaag naar de dokter die mij direct aanraad om foto's van mijn luchtwegen te laten maken. Er zijn 2 mogelijkheden: oftewel heb ik een longontsteking, anders een zware bronchitis. Nadat ik mijn longen heb geshowd aan ene verpleegster die niet echt een rol kreeg aangeboden in ER wacht ik nog even op de foto's en vertrek ik terug naar Sint-Job waar ik nogmaals bij de dokter moet binnenspringen. 'Gelukkig' heb ik maar te kampen met een zware bronchitis. 1 week antibiotica zou voldoende moeten zijn om mij er terug bovenop te helpen. En dit gebeurt net voor het wedstrijdseizoen.
Binnen 2 maanden hoop ik er te staan, dan is er namelijk het BK Duatlon in Ruddervoorde.
(Zieke) Groetjes
Mattias
woensdag, februari 22, 2006
zondag, februari 19, 2006
Zondag 19/02/2006
Gisteren genoten van een rustige 60km training, fietsen weliswaar. Ik voelde me gisteren niet top maar besloot toch even op de fiets te springen toen de zon er even doorkwam.
Vandaag was het fietstraining met de club, 80km stond er op het programma. Eerst was ik van plan thuis te blijven maar nadat ik s'morgens eens naar buiten kijk, zie ik dat het verassend droog is. Na het weer op teletekst te hebben geraadpleegd, spring ik in mijn fietspakje om toch zoveel mogenlijk kilometers te doen. Ik slaag nog maar net de hoek om en voel al dat de tol van gisteren wordt geëist, elke keer als ik adem voel ik de koude luchtstroom schurend door mijn keel komen. Na een goede 40 km in the middle of nowhere te hebben gereden, besluit ik huiswaards te rijden. De laatste 15km alleen waren moordend. Toen ik thuis aankwam reed ik nog maar een povere 15 km/u (!!). Na een warme douche gooi ik mij in de zetel waar de eerste griepverschijnselen optreden. We zullen zien wat de nacht brengt. Maar tot nu toe zit er voor mij morgen en overmorgen geen training in.
Gisteren genoten van een rustige 60km training, fietsen weliswaar. Ik voelde me gisteren niet top maar besloot toch even op de fiets te springen toen de zon er even doorkwam.
Vandaag was het fietstraining met de club, 80km stond er op het programma. Eerst was ik van plan thuis te blijven maar nadat ik s'morgens eens naar buiten kijk, zie ik dat het verassend droog is. Na het weer op teletekst te hebben geraadpleegd, spring ik in mijn fietspakje om toch zoveel mogenlijk kilometers te doen. Ik slaag nog maar net de hoek om en voel al dat de tol van gisteren wordt geëist, elke keer als ik adem voel ik de koude luchtstroom schurend door mijn keel komen. Na een goede 40 km in the middle of nowhere te hebben gereden, besluit ik huiswaards te rijden. De laatste 15km alleen waren moordend. Toen ik thuis aankwam reed ik nog maar een povere 15 km/u (!!). Na een warme douche gooi ik mij in de zetel waar de eerste griepverschijnselen optreden. We zullen zien wat de nacht brengt. Maar tot nu toe zit er voor mij morgen en overmorgen geen training in.
vrijdag, februari 17, 2006
Vrijdag 17/02/2006
Vandaag tijdens LO weer kennisgemaakt met de goede oude Beeptest. Deze test is naast de Coopertest (12 minuten aan 1 stuk een zo groot mogelijke afstand af te leggen) ook een looptest. Maar bij deze test is het de bedoeling om zo lang mogelijk te blijven lopen. 13 minuten aan een stuk mag je van de ene kant van de zaal naar de andere lopen, wanneer je bent aangekomen aan de andere kant moet je wachten op de volgende beep om te mogen/kunnen terug te lopen. Natuurlijk komen na een tijd de 'beepjes' sneller na elkaar. Wie te laat aan de overkant is ligt eruit. Ik begin rustig en let goed op mijn ademhaling maar na 10 minuten begint de test ook op mijn adem te werken. Nadat de laatste na 10,5 minuten is afgevallen loop ik de 13 minuten uit. 10/10 voor LO... Toeval? Maar nadat ik gestopt ben, voel ik opeens hevige steken in mijn bovenbenen. Na een goede 10 minuten te hebben gestretcht willen deze nog steeds niet verdwijnen. Na een tijdje gerust te hebben verminderen ze maar toch voel ik nog steeds de pijn van deze test. Vanavond word het dus zwemmen met een pullboy om mijn benen niet te overbelasten zodat ik morgen weer volop kan gaan trainen. Nu, 18u voel ik niets meer van de test alleen met bepaalde bewegingen laten ze me nog eens terugdenken aan LO. Hoe het weer er nu uitziet wordt het geen fietstraining voor mij dit weekend. Take Care! Mattias
Vandaag tijdens LO weer kennisgemaakt met de goede oude Beeptest. Deze test is naast de Coopertest (12 minuten aan 1 stuk een zo groot mogelijke afstand af te leggen) ook een looptest. Maar bij deze test is het de bedoeling om zo lang mogelijk te blijven lopen. 13 minuten aan een stuk mag je van de ene kant van de zaal naar de andere lopen, wanneer je bent aangekomen aan de andere kant moet je wachten op de volgende beep om te mogen/kunnen terug te lopen. Natuurlijk komen na een tijd de 'beepjes' sneller na elkaar. Wie te laat aan de overkant is ligt eruit. Ik begin rustig en let goed op mijn ademhaling maar na 10 minuten begint de test ook op mijn adem te werken. Nadat de laatste na 10,5 minuten is afgevallen loop ik de 13 minuten uit. 10/10 voor LO... Toeval? Maar nadat ik gestopt ben, voel ik opeens hevige steken in mijn bovenbenen. Na een goede 10 minuten te hebben gestretcht willen deze nog steeds niet verdwijnen. Na een tijdje gerust te hebben verminderen ze maar toch voel ik nog steeds de pijn van deze test. Vanavond word het dus zwemmen met een pullboy om mijn benen niet te overbelasten zodat ik morgen weer volop kan gaan trainen. Nu, 18u voel ik niets meer van de test alleen met bepaalde bewegingen laten ze me nog eens terugdenken aan LO. Hoe het weer er nu uitziet wordt het geen fietstraining voor mij dit weekend. Take Care! Mattias
donderdag, februari 16, 2006
1 jaar geleden had ik nog nooit op een koersfiets gezeten, laat staan aan een tri- of duatlon deelgenomen. Nadat in augustus mijn nonkel uit het verre Amerika was langsgeweest en mij de loopmicrobe heeft gegeven ben ik rondjes blijven lopen in het bos dat zich achter ons huis bevindt. Zo werd het begin september. Na een familiefeestje besloot ik om samen met mijn andere nonkel en mijn neef de volgende morgen deel te nemen aan de veldtoertocht in Brasschaat. Na een toertje van een goede 45km heb ik na het loopvirus ook dat van het fietsen gekregen. En het duurt dan ook niet lang of ik heb mijn eerste (tweedehandse) koersfiets. Rond deze periode lees ik ook het boek van Marc Herremans "Op zoek naar een nieuwe uitdaging". Dit boek greep mij erg aan en met elke pagina die ik omsloeg groeide het respect voor deze man. Tijdens de achtkamp van Brasschaat (waar ik uiteindelijk nogal vanachter eindig) maakte ik kennis met mijn competitieve 'ik' en mijn doorzettingsvermogen. Na wat fiets- en atletiekproeven neem ik ook voor de eerste keer contact op met de 'BRasschaatTriatlonClub'. Deze club nodigde mij uit om eens aan een looptraining deel te nemen. En nu 4 maand later loop, zwem en fiets ik nog altijd met hen mee richting mijn eerste uitdaging: de SP Duatlon van Avelgem.
Abonneren op:
Posts (Atom)
