Koers Opwijk

Zoals het onderwerp al doet vermoeden, ben ik dus in Opwijk gaan koersen. In het parcours zat 1 korte, maar pittige helling en een smalle en gevaarlijke aankomststrook. 81 renners kwamen hun rugnummer afhalen op deze zonnige dacht met zomerse temperaturen.
De eerste ronden heb ik me af en toe laten meegleiden met een ontsnapping , maar zonder succes. Iets na half koers, kan er een groep van +-20 man zich afscheiden (achter een kopgroep van 9 man). Ik zie het gebeuren en kan in 1 ruk naar deze groep rijden. Spijtig genoeg komt het peloton iets later terug aansluiten. In de spurt moet ik van veel te ver komen, wat maakt dat ik 26ste word. Ik had best wel goeie benen en ik heb genoeg geprobeerd om me te kunnen afscheiden maar dit is me dus niet gelukt.
Van 6 tot 13 september ga ik de flanken van de Mt Ventoux onveilig maken. Dit heb ik vooral te danken aan mijn trainer Jos Henderieckx en Karl Mortelmans van Young Charlie, bij deze: heren, bedankt!
Groetjes

Het afzien wordt beloond!

Vandaag stond er in Minderhout nog eens een ‘kermiskoers’ op het programma. Ik had er goesting in. In de eerste ronden spring ik een paar keer mee, maar zonder succes. De kopgroep vertrekt en ik weet niet waarom, maar ik blijf gewoon in het peloton zitten. Zelf wist ik goed genoeg dat ik mee moest, maar mijn benen hadden er blijkbaar niet zoveel zin (= waren volledig verzuurd J) in. De wedstrijd begon immers zwaar door te wegen. Op dit bochtige parcours was het noodzakelijk om goed vooraan te blijven, waar ik in slaagde maar ik heb ontzettend hard afgezien. Door de wind was het veel op de kant koersen en de vele bochten eisten ook hun tol. In het peloton viel het tevens nooit stil. Er wordt zelfs goed achtervolgd en even lijkt het er zelfs op dat we de kopgroep zullen terugnemen, maar we komen enkele ronden tekort. Er wordt met het peloton gespurt voor de 12de plaats. Ik zit op 500m van de meet ingesloten maar door een paar keer te ‘kwakken’ kan ik toch in gunstige positie aan de spurt beginnen. Spijtig genoeg lag de meet 100meter te dicht, want ik had nog niet de tijd gehad om mijn cartouch af te schieten en me deftig te lanceren. Ik word 14de in totaal, en sprint naar een 3de plaats van het peloton. Ben zeer tevreden dat ik nog eens een (beetje) resultaat rij, het was immers lang geleden dat ik nog eens een top15 plaats reed. Ik heb terug de moral gevonden, en ga er nu alles aan doen om van september mijn maand te maken. Ik moet nog 1 weekje werken en vanaf 1 september begin ik terug deftig te trainen en ga ik van 6 tot 13 september op trainingsstage naar de kale berg, de Mt Ventoux. De goesting is volledig terug!!
Groetjes…

Foto Ludwig Haes, waarvoor dank.

Wuustwezel BVB

Vandaag werd in Wuustwezel gekoerst. Een belangrijke koers die meetelt voor de Beker van België. We vertrokken met 173 renners voor een toch van 138 kilometer. Al na een goede 4km is er al een massale valpartij in het peloton. Ik heb geluk en kan deze ontwijken en kom op deze, toch wel vrij gemakkelijk, manier goed vooraan te zitten. En die plaats zal ik niet meer afgeven! Heel de koers heb ik attent vooraan gereden, en gelukkig maar. Want achter mij zijn ze nog enkele malen hevig tegen de vlakte gegaan. Na het eerste koersuur wakkert de wind aan. Een hevige wind komt zo opzetten wat er voor zorgt dat enkele ploegen proberen om het peloton te doen breken, maar zonder succes.
Toch moet ik in deze fases ontzettend diep gaan. Wanneer iets na halfkoers een groepje van +-20 renners wegrijdt, moet ik alle registers opentrekken om er naar toe te rijden. Ik rij ongeveer 55kmpu en ik kom maar stilletjes aan dichter bij de kopgroep, maar het peloton nadert ook op mij.
Enkele tellen nadat ik aansluiting had gevonden met de kopgroep, komt het peloton ook terug aansluiten. Ik vloek een keer binnensmonds, want deze aanval heeft me veel krachten gekost. Wanneer ik me terug in het peloton ga verschuilen, vertrekt er enkele renners, die we pas aan de meet zouden terugzien. En aan diezelfde meet werd er gespurt voor de 14de plaats. Tot op 1km van de meet ben ik mee aan het drummen, maar wanneer ik me laat vangen en iets te veel plaatsen verspeel, besluit ik om niet meer mee te spurten. Mijn leven wagen in deze (gevaarlijke) aankomstrook voor een 50ste plaats zie ik immers niet zitten. Ik krijg gelijk, want enkele renners vallen en komen zo toch wel vrij onzacht in aanraking met moeder aarde. Ik bol als 90ste over de meet, alweer met een dubbel gevoel.

Groetjes

Foto: Ludwig Haes

Leve den bond
Gisteren was ik van plan om in Duffel te gaan koersen. (Viel het u op dat ik voltooid verleden tijd en de woorden 'van plan' gebruik?) En inderdaad, veel verder dan de inschrijvingstafel kwam ik niet. Toen ik net mijn nummer 11 in ontvangst had genomen en mijn handtekening had geplaats, zeiden de afgevaardigden van Wielerbond Vlaanderen dat ik niet mag rijden vandaag. Doordat ik de Ronde Van Antwerpen had gereden, mocht ik vandaag dus niet koersen. Ik heb nog geprobeerd om toch te mogen starten, maar zonder succes. Dan maar snel valiezen gepakt en naar Brasschaat gereden, waar een intensieve training zijn opwachting maakte.
Groetjes
Mattias

C'est déjà fini:(
Zoals je in de titel kan lezen zit mijn Ronde Van Antwerpen er op. Na ongeveer 4km komt mijn ketting over mijn buitenste tandwiel. Ik probeer mijn ketting er zo vlug mogelijk terug op te krijgen, maar ik slaag niet in mijn opzet en mijn ketting komt 'gedraaid' te zitten. Vermits we met volgauto nummer 27 rijden moet ik ontzettend lang wachten op de volgauto. Na een lange tijd wordt het euvel opgelost en zit ik terug op mijn fiets, maar wel met super veel achterstand. In de verste verte is geen ploegauto of renner te bespeuren. Tegen +-60kmpu vlieg ik terug richting de karavaan. Onderweg komt den haas nog wat roet in het eten storen en word ik opgehouden. Na weer een goede 8km achtervolgen bevind ik me tussen de eerste ploegwagens. Nu moet ik enkel nog het gaatje met het peloton dichten. Na 2kilometer geraak ik er in het bochtige gedeelte van het parcours terug bij. Maar het gaat daar zo ontzettend snel en de snelle opeenvolging van bochten doen me de das om. Ik verlies de voeling met het peloton en de kaars gaat volledig uit. Ik besef meteen dat verder aandringen geen zin heeft.
Ik vind het zo ontzettend spijtig dat mijn ronde door materiaalpech tot een einde komt. Fysiek mankeerde ik niets. De benen waren zelfs niet slecht, maar goed. Tevens had ik zooooo graag Brasschaat gehaald. Morgen zal ik dus niet in het peloton rijden, maar erachter in de volgauto.

Ik kijk ontgoocheld terug op mijn Ronde Van Antwerpen. De eerste dag lek gereden, op dag 2 de overvloedige regenval en vandaag dan moeten stoppen door pech. Is dit het waar ik zo hard heb naartoe gewerkt? Heb ik hiervoor gisteren zohard afgezien? Heb ik hiervoor 3 weken super hard getraind? Ik weet het allemaal niet meer.

Vrijdag zal ik waarschijnlijk nog een koersje meepikken en zondag start ik in Wuustwezel. Ik ga er alles aandoen om mij zowel fysiek als mentaal volledig op te laden, want het is nodig!

Mattias

Dag 2 Ronde Van Antwerpen: Arendonk
Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet wist dat ze daarboven zoveel water hadden. Tevens waren de benen niet super, dus ik denk dat ik ongeveer heel de koers achteraan heb gereden. Daardoor heb ik vandaag super hard afgezien. Als ik vertel dat er zeer veel bochten waren, dat we nog met +-150renners waren en dat we 44kmpu gemiddeld hebben gereden, dan weet je toch genoeg? Spijtig genoeg heb ik door een stommiteit op 9km van de finish het peloton moeten laten rijden, waardoor ik nog een klein minuutje ben verloren.
Kortom, morgen denk ik dat ik een beetje zware benen ga hebben. Hopelijk is het weer dan beter zodat ik een beetje rustig in het peloton kan zitten, want zondag wil ik knallen!
Groetjes Mattias

Dag 1 Ronde Van Antwerpen: Booischot
Doordat de beloften nét voor de juniors van start gingen heb ik me een beetje laten ringenloren. Ik dacht bij de start namelijk dat de beloften nog aan de start stonden, dus ik stond nog gezellig te kletsen met een ploegmaat. Er waren namelijk nog allemaal volgwagens van belofteploegen vertegenwoordigd, maar toen ik opeens hoorde: vertrek juniors schoot ik wel wakker. Bijgevolg heb ik de eerste 5kilometer vol op de kant moeten koersen, kwestie van een goeie warming-up! Ik heb me verder heel de tijd goed verstopt in het peloton. Met nog een goeie 14 kilometer te gaan rij ik achteraan lek. Ik eet mijn stuur bijna op omdat ik al heel de koers wacht op die massaspurt. Ik moet ongeveer 50 (lange) seconden wachten op de volgauto met mijn reservewiel. Gelukkig verloopt er een vlotte wissel en enkele seconden later lig ik al (achter de auto weliswaar) tegen 65kmpu te knallen om het peloton nog bij te halen. Een peloton dat ondertussen ontketend is doordat net de bel is geluid die de laatste ronde aangeeft. Gelukkig kan ik na 6km achtervolgen terug aansluiting vinden met het peloton. Ik zit vol met adrealine en ik rij meteen naar voor. Maar met nog 4km te gaan krijg ik het signaal van mijn spieren dat het genoeg is geweest. Ik kan niet meer opschuiven en ik eindig in de buik van het peloton.
Enerzijds ben ik ontgoocheld, want hier zat meer in, anderszijds ben ik opgelucht, want mijn ronde had hier al kunnen eindigen.
Op naar morgen!
Groetjes
Mattias

Ronde Van Antwerpen
Vanaf morgen tot en met zondag staat de Ronde Van Antwerpen op het programma. Het Wac-team zal starten met 6 renners: Jef Roelen, Laurens Deconinck, Marc Franken, Ken Hermans, Arne Van den Eynde en ik.
Morgen staat er in Booischot een rit van 90km op het programma (vertrek om 14u50). Vrijdag is er in Arendonk een rit over 118km gepland (vertrek om 13u). Zaterdag is er in Vorselaar een rit van 122km (vertrek om 10u), om af te sluiten in Brasschaat (Maria Ter Heide). Daar staan nog 90km's op het programma (vertrek om 13u45).
392km op 4 dagen. De benen zullen weer niet gespaard worden. Ik heb er veel zin in, en zal uiterst gemotiveerd aan de start komen. Als ik zondag over de meet bol, hoop ik om voldaan te kunnen terugkijken op die 4 dagen.

Ik zal proberen om elke avond een (kort) verslagje van de rit op mijn blog te plaatsen. Maar ik beloof niets...

Feel The Rush

Groetjes
Mattias

Overijse & Bierbeek
Mensen die af en toe cyclocross (al dan niet op tv) volgen weten wat de renners moeten trotseren tijdens de Druivenkoers in Overijse. Daar is het parcours immers niet van de poes. Wel, voor de juniors stond er ook een zware omloop op het programma. 2 fikse hellingen en op de stukken die niet stijl naar boven liepen, werd er in waaiers gekoerst want er stond immers veel wind. Er rijden veel renners weg, maar ik ben niet capabel om mijn wagonnetje aan te pikken. Ik moet tot het uiterste gaan om op de hellingen nog maar gewoon te kunnen volgen. Ik win nog wel de spurt van een uitgedund peloton om zo 22ste van de 43 te worden. Met een dubbel gevoel kijk ik dus terug naar deze koers.

De dag nadien stond Bierbeek op het programma. Een koers die niet lastig is door de helling, maar door het smalle parcours en de vele wind. Al in de eerste ronde moeten 10 van de 60 gestarte renners de rol in het peloton lossen. Een peloton dat met een rotvaart door de Bierbeekse natuur raast. Spijtig genoeg ben ik nog niet volledig gerecupereerd van de zware koers gisteren. En na ongeveer 35 minuten moet ik ook de rol lossen. Toch wel enigsinds ontgoocheld stap ik af. Gelukkig zijn er al meer dan 20 renners moeten lossen. Toch is dit niet echt optimaal voor de moraal voor de Ronde Van Antwerpen.
Een niet zo super weekend dus, gelukkig heb ik nu 4 dagen om me optimaal te bewijzen!