Another lonely week...

Na de veldrit had ik beloofd om elke week iets neer te pennen. Maar dat blijkt toch moeilijker dan verwacht, want zoveel gebeurt er immers niet (op trainingsgebied). Maar ik zal mijn best is even doen:
Zondag ben ik voor de eerste keer met de beloften van de WAC gaan trainen. En om eerlijk te zijn, ik kwam op de plaats van afspraak aan met een heel klein hartje. Toch verliep de training heel vlot, of toch vlotter dan verwacht. Wat toch bevestigt dat ik al (hard) getraind heb!

Groetjes

Alweer een week voorbij

....de tijd vliegt! Ondertussen blijf ik gezwind fitnessen en heb ik mijn eerste wegtraining er al opszitten (met gps natuurlijk=)).

Daarnaast ben ik ook nog hard aan het werken aan een 'echte' site waar ik wat meer kwijt kan, dan op mijn blog!

Groetjes
Mattias

Foto's Achtkamp

http://picasaweb.google.com/mattiasvn/Achtkamp02

Hierboven zien jullie de link naar het fotoalbum waar alle foto's in staan die de afgelopen achtkamp van mij werden getrokken.

Foto's o.a. van:
Bruno Van Nimmen;
Paul Van Riel;
Jos Henderieckx;
Willy Baeten;
Martine Verheyen;
Karel De Ravet;
....

Achtkamp, proef 8: Veldrit

Vandaag stond de proef op het programma waar ik het meest naar heb uitgekeken. Maar wanneer ik deze morgen mijn rolluik naar omhoog deed, was diezelfde goesting snel weg. Regen en amper 1°c. Op die moment kruip je liever terug in je bed en slaap je zoals elke (normale) mens uit tot 11u om nadien uitgebreid te ontbijten en in de namiddag rustig voor de kachel naar de cross te kijken. Toch zit er voor mij niets anders op, een veldrit schaffen ze niet af voor een beetje regen of koude.

Mijn doelstelling was heel simpel. Zorgen dat ik tussen mijn 'kopmannen' (3 en 4 in de rangschikking)van Chedy en de leider van de achtkamp over de lijn bol. Zo kunnen onze kopmannen, als zij nog een sterke veldrit rijden, winnen wanneer de leider een slechte cross rijdt.

Ik mag pas als 50ste mijn plaats kiezen in de startzone. Door een sterke start duik ik als 15de het (figuurlijke) veld in. Toch moet ik enkele renners laten voorgaan en na 3 van de 5 af te leggen rondes hang ik op de 22ste plaats. Met nog 1 ronde te gaan zie ik dat Koen Rombouts (= leider) achter mij zit en zo heb ik me 1 ronde het zwart voor de ogen kunnen rijden, waardoor ik 'domme' fouten begon te maken. Terwijl ik tot nu toe nog niet was gevallen tijdens de cross mag ik er een eerste maal bij gaan liggen met nog een kleine halve ronde te gaan. Bliksemsnel spring ik terug op mijn fiets en begin ik aan de laatste grote lus. Door mijn 'haast' rij ik nog naar een andere renner. In de voorlaatste bocht wil ik er langs de binnenkant voorbij gaan maar ik ben iets te gretig en trek te snel opnieuw op, waardoor ik een schuiver maak en voor de 2de maal op een ronde tijd nog eens van de Brasschaatse modder mag proeven. Ik bol als 22ste over de meet, mijn doelstelling is bereikt maar toch had ik me eens graag in de top 20 genesteld, volgend jaar dan maar?

Vanaf nu zal ik elke maandag (normaal gezien) een verslagje posten van de afgelopen week. Hoe de voorbereiding naar het komende seizoen als belofte verloopt, hoeveel keer ik al verloren ben gereden met mijn gps, wanneer ik nog eens iets competitief ga doen, etc....

Groetjes
Mattias

Garmin Edge 705

Vandaag heb ik mijn nieuw 'speelgoedje' ontvangen. Een gps die je zowel op de fiets, en de auto, te voet,... kan gebruiken. Nu ben ik nog in de ontdekkingsfase, maar nu ben ik tenminste zeker dat ik niet meer verloren ga rijden als ik het jaagpad langs het Albertkanaal verlaat!

Achtkamp: veldloop

Vandaag stond de veldloop op het programma. De seniors mochten een dikke 5km afleggen. Met spikes die op het laatste nippertje nog van juiste 'pinnen' werden voorzien werd het startschot gegeven. Met de start was ik (iets te) goed weg. Ik liet een paar snellere jongens passeren en besloot om mijn eigen tempo te lopen. Na een eindspurt met 3 zet ik mijn versnelling te laat in en moet ik nog iemand laten voorgaan. We streden voor de 45ste plaats wat maakt dat ik 46ste ben geworden. Zo schuif ik 1 plaats op in het algemeen klassement en sta ik 49ste. Volgende week de proef laatste proef waar ik al 7proeven lang naar uitkijk: de veldrit. Om 11u10 zal het startschot gegeven worden.

Groetjes

Kogels en loopsloefkes!

Vandaag stond in Brasschaat de 5de en 6de proef van de achtkamp gepland, respectievelijk het kogelstoten en de 1500m. Niet echt mijn proeven! De kogel van 7.125kg kon ik 7 meter verder op de grond terug laten neerploffen, wat 'goed' is voor een 71ste plaats.

Na een vlotte start met de 1500meter, kwam ik al na halfweg de man met de hamer tegen. Normaal gezien passeerd die mij pas de laatste 400 meter (op de piste), nu was hij dus ietsje te vroeg. Ik heb nog alles gegeven maar iedereen bleef mij voorbijsteken. Uiteindelijk werd ik pas 51ste. Volgend weekend gaan we nog wat veldlopen en het weekend nadien staat de veldrit geprogrammeerd.

Groetjes

Mattias

6.5km Achtkamp

Ik had als doel gesteld: onder de 10min de 6.5km af te werken. Vooraf had ik al besloten om tijdens de tijdrit veel omwentelingen te maken, om de kans op stilvallen toch zoveel mogelijk te vermijden. Maar ondanks alles deed het verdict pijn: 10 min 07,48. In de namiddag ben ik dan nog maar eens het bos in gedoken om wat te gaan crossen en de frustratie uit mijn lichaam te rijden!

Groetjes
Mattias

Achtkamp Dag 2

Vorige week zondag stond de 2de en 3de proef van de achtkamp op het programma:verspring en 200meter spurt. Niet echt mijn 'succesnummers'. Ik heb 4.47meter gesprongen en liep de 200meter in 26seconde en 58". Goed voor een 70ste en 43ste plaats. Momenteel sta ik 47ste op 100 deelnemers in het klassement, maar zondag komt een proef die me beter zou moeten liggen: de 6.5km tijdrijden!
Groetjes

Achtkamp proef 1

Gisteren werd het startschot gegeven voor weer 6 weken sportentertainment, de achtkamp ging namelijk van start. Met als 1ste proef de beruchte ‘1km tijdrijden’ kon ik eindelijk nog eens de ziel uit mijn lichaam spurten! Met een tijd van 1’12”80 dacht ik dat ik beslag kon leggen op een mooie plaats. Niets is minder waar, ik word slechts 35ste op 100deelnemers. 17 andere deelnemers slaagden er ook in om hun kilometer in 1’12” te rijden. Maar hadden hun bocht iets beter gepakt, of waren misschien iets sneller vertrokken, of hadden nog de ultieme jump in huis? Kortom, had ik 1seconde sneller gereden had ik top 20 gehaald. Maar wat is nu 1 seconden?
Groetjes

Be Different, Be Xcluziv!

Gisteren heb ik uit handen van Jurgen Van Den Driessche mijn nieuwe crossfiets ontvangen. En Jurgen was nog maar net weg of ik zat al in het bos te rijden. Werkelijk fantastisch!

http://www.xcluziv.net/

Groetjes

Mattias

C'est fini!!!! Koers Wommelgem

Al voor de koers wist ik dat ik nooit goed kon zijn tijdens de koers. Door een nog onbekende reden word ik een kwartiertje voor de koers misselijk en zie ik enkele seconde later heel mijn middagmaal en de sportdrank op de grond liggen. Na enkele slokken water voel ik me al een beetje beter, maar de misselijkheid zal heel de koers blijven en mijn koers domineren. Enkele powerbars later sta ik toch met een héééééél klein hartje aan de start.
Op dit smalle en gevaarlijke parcours was het wel een must om vooraan te rijden, en daar slaagde ik niet altijd in. Een paar keer heb ik geprobeerd om economisch mee te glippen maar alles kwam terug samen. Er heeft een tijd een veel te grote kopgroep weggeweest en ik heb dan ook een paar keer op kop gerede om mij op deze manier toch nog een beetje nuttig te maken voor ploegmaten. Alles komt terug samen op een goede 4 ronde van het einde en ik probeer nog mee om een premie te spurten maar ik word 4de in de premiespurt. Nadien ben ik nog een paar keer mee weggeweest maar steeds zonder succes, ondertussen voelde ik ook alle energie uit mijn lichaam wegstromen. In de laatste 2 ronde rijd nog een zéér omvangrijke kopgroep weg. Ik ben niet mee en kom zo in het laatste pelotonnetje terecht en eindig héél ontgoocheld 43ste.

Ik had deze koers me echter wel anders voorgesteld. Het was mijn laatste koers bij de juniors, volgend jaar zal ik belofte zijn. Meer kilometers, sterke tegenstanders, hogere gemiddeldes,… Het gaat er niet gemakkelijker op worden!

Koers Londerzeel

Als ik eerlijk moet zijn, kan ik niet anders dan toegeven dat ik van deze koers veel had verwacht. Na vorige week geloofde ik werkelijk dat ik wel mee kon als de sterke jongens zouden vertrekken. 96 renners kwamen hun rugnummer afhalen, klaar om 90km te koersen over een bochtig parcours met zéér smalle baantjes & een slecht wegdek.
Na een kleine kilometer had ik dat goede gevoel van vorige week terug, de benen voelden goed aan. En enkele keren heb ik geprobeerd om economisch mee te glippen maar telkens werden we op het stuk waar de wind pal op de neus stond terug gegrepen. Maar die super benen waren toch niet zo super, want ik had geen power waardoor ik telkens op (echte) souplesse heb moeten rijden. Toch slagen 21 renners erin om weg te rijden. Hoe ze dat hebben klaargespeeld is me nog steeds niet duidelijk. Een kopgroep van 21 man! Op 4 ronde van het einde heeft onze ploeg zich op kop gezet en ben ik mee beginnen ronddraaien, maar we zijn veel te laat aan onze inhaalactie begonnen en op 2 ronde van het einde ben ik dan ook gestopt met mijn kopbeurten af te werken. In de spurt zit ik veel te ver achteraan en ik bol als 52ste toch wel ontgoocheld over de streep.
Normaal had ik zondag ook nog gaan koersen, maar als ik nu naar buiten kijk en de regen met bakken uit de lucht zie vallen, ben ik blij dat ik enkel maar wat ga trainen!
Volgende weekend het laatste koersweekend bij de juniors.
Groetjes

Eindelijk...

Terwijl het seizoen stilaan naar zijn einde loopt, wordt mijn vormpeil beter en beter. Met dezelfde benen als Angreau sta ik aan de start in Meer waar 62 deelnemers aan de start stonden voor een koers over 84km. Met enkele knallers als Vereecken, Van Den Eynde, … wist ik wie ik in het oog moest houden. In het eerste wedstrijd uur heb ik geprobeerd om economisch te koersen, maar met super benen is dat nogal moeilijk. En wanneer er een omvangrijke kopgroep van +-15renners wegrijdt, knal ik het gat alleen dicht. Spijtig genoeg komt het peloton iets later terug aansluiten. Nadien probeer ik nog een paar keer maar ik krijg geen vrijgeleide. Ondertussen zijn al wel 3 renners vertrokken en zij moeten knokken voor elke seconde en lopen nooit ver weg. Op 2 ronde van het einde rijdt er 8man weg. Ik besef dat het NU moet gebeuren en zet aan en probeer er naartoe te rijden. Maar die laatste 100meter krijg ik maar niet dicht. Gelukkig komt nog een renner van Balen voorbijgevlogen en ik spurt naar zijn wiel en hij rijdt het laatste gaatje dicht. Ik moet het onderste uit de kan halen om mijn kopbeurten fatsoenlijk te kunnen afwerken. Maar het draait niet goed genoeg, maar het peloton zal nooit meer terug komen. Ik speculeer op mijn spurt maar mis ervaring in kleine groepjes om een mooie plaats uit de brand te slepen. In de laatste km demareren er veel renners en ik hoop dat iemand het gat nog zou dichtrijden (les 1: minder hopen in een laatste km). Kortom de vogels zijn gaan vliegen en ik word 12de. Mits iets meer ervaring word ik misschien 4de. Hopelijk laat ik me volgende keer niet meer in de lurven leggen!
Best wel tevreden!

Weeral een desillusie rijker

Van deze wedstrijd verwachtte ik veel, en blijkbaar terecht. Op het loodzware parcours van Angreau-Honnelles met oa een klim van 1km kwamen 32 ploegen aan de start met ieders 5 renners. Ik startte helemaal achteraan en na een halve ronde was ik de helft van het peloton al voorbij gereden. De benen voelden super aan en ronde na ronde schuif ik iets meer naar voren. Wanneer ik net helemaal voorin zit, gebeurt het belachelijkste wat er mij kan overkomen. Terwijl ik over de kasseien dokker schuift mijn speedssensor van mijn vork en blijft hij aan de vork en de snelspanner bengelen. Ik roep de volgauto en we besluiten om even te stoppen en de sensor weg te halen. Nadat het euvel is verholpen wacht er mij een achtervolging op het peloton, een peloton waar net de koers is opengebroken. Met hulp van Jeremy H. kan ik terug aansluiting vinden op een jagend peloton. Maar het gaat veel te snel, en de achtervolging heeft me veel krachten gekost en na in totaal 5 ronden moet ik lossen. Dik ontgoocheld, zo’n goede benen en alles verpest door zo’n stom voorval. Als je weet dat het net geen massaspurt wordt en de verschillen zeer beperkt blijven, weet je ook dat dit voor nog meer ontgoocheling zorgt voor mij. Morgen start ik in de kermiskoers van Meer.

Angreau Honneles

Morgen staan in Angreau Honneles de laatste Beker Van België wedstrijd van 2008 op het programma. Of om het anders te zeggen, de laatste interclub die ik als junior zal rijden. Ik heb dit jaar een héél mooi programma mogen afwerken met oa. 1meiprijs Hoboken, Sint-Martinus Prijs Kontich, Ronde Van Antwerpen, Omloop van de Vlaamse Gewesten, ...
Ik hoop dat ik morgen nog even kan laten zien wat ik kan. Het parcours is zwaar, en dat ligt me wel!

Groetjes
Mattias

Keizer Der Junioren Koksijde

Dit weekend stond een 2daagse interclub op het programma: Keizer Der Junioren. Een wedstrijd met een zeer internationaal deelnemersveld.
Rit 1: Handzame Koersen(20/9)
Ploegleider Mon zegt dat het essentieel is om vooraan te rijden want dat we 2x een zware kasseistrook moeten bedwingen van 2 kilometer en in de plaatselijke ronde kon de wind ook zijn vrije gang gaan.
En wij hadden niet als enige die raad gekregen want het was een serieuze nerveuze bedoening wat resulteerde in een opeenstapeling van valpartij. Na een goede 3km kan ik net een valpartij ontwijken en kom ik er met de schrik vanaf. Op de kasseien wordt het peloton in stukken gereden maar gelukkig komt na een wilde achtervolging alles terug bij elkaar en wanneer ik me net op de eerste rijen van het peloton heb geplaatst voor een nieuwe spurt richting de kasseien, krijgen we Parijs – Roubaix-achtige toestanden want we staan voor een gesloten overweg. Nadat de volgende passage van de kasseistrook erop zit tot aan de spurt gebeurt er niet veel meer. Ik hou me rustig in het peloton en geniet wat van het goede weer. Maar wanneer we de laatste ronde ingaan word ik bruusk wakker geschud en schuif ik rustig aan naar voor. Wanneer ik voorin zit, is het echt vechten om de juiste positie te kunnen houden. Uiteindelijk verlies ik nog veel plaatsen omdat ze net voor me in de spurt in elkaar haken en ik buitenom moet en daardoor bol ik over de meet met nog een serieuze cartouche in de benen die ik niet heb kunnen afschieten. 55ste van de 192.
Rit 2 (tijdrit) (6km) (21/09)
Vermits ik de beste was van mijn ploeg gisteren, moest ik tussen alle kleppers starten. Over de tijdrit zelf kan ik kort zijn: ronduit slecht. Het draaide niet goed en met een slechte tijd tot gevolg: 9min 30.
Rit 3 (koers) (93km)
Een zware koers. De hoge blekker en een andere molshoop waren in een bochtig parcours verdeeld over rondes van een goede 11km. Vermits we nu helemaal aan de kustlijn zaten, kreeg de wind nog meer te zeggen. Ik start goed voorin en blijf daar goed zitten en daardoor heb ik 1x meegespurt voor de bergpunten. Maar ik werd slechts 5de, en enkel de eerste 3 kregen punten. Kort hierna moet ik veel plaatsen prijsgeven en moet ik achteraan op het lint gaan koersen. Wanneer er voor mij iemand moet lossen heb ik geen krachten meer om het gat te dichten. We liggen er met 15man af. Ik roep de volgauto nog even op, maar ik kan gewoon niet meer terug keren naar het peloton. Spijtig einde, maar ben blij dat ik gisteren toch kon uitrijden.
Want na 2 weken koersinactiveit en een bergstage was het toch spannend hoe de benen zouden zijn.
Zaterdag staat er voor mij een belangrijke wedstrijd op het programma: Angreu Honneles. Daar zou ik graag eens laten zien dat ik meer kan dan ‘kermiscoureur’ spelen.

Ventoux!

Ik ben sinds gisterenavond terug thuis na een fantastische week op en rond de Ventoux. Een prachtige groep, prachtig weer en een Coach die alles goed begeleidde. Wat heb je meer nodig? Misschien nog een stel sterke benen om nog eens een sterke prestatie neer te zetten?
Oké, terug naar de feiten. Ik heb de kale berg 3x beklommen.
- 1x vanuit Bedoin: vollenbak gereden voor een toptijd, ik klokte bovenaan af met 1u31. Niet echt iets om over naar huis te schrijven, anderszijds ik reed met een 39x25, een verzet dat ik op sommige plekken amper rondkreeg.
-1x vanuit Sault: deze keer was het een rustige beklimming, vermits in de namiddag er ook nog een beklimming vanuit Malaucene op het programma stond. 1u41
-1x vanuit Malaucene: in deze beklimming ben ik ook niet voluit gegaan, gewoon op een mooi tempo naar boven. En op de top van de ventoux nog gespurt voor een verre ereplaats! (foto's volgen nog). 1u40

Tussen de beklimmingen door heb ik ook kennis gemaakt met het prachtige landschap rond de Ventoux. Deze week ga ik nog wat rusten en genieten van mijn laatste week vakantie. Volgende week maandag start ik immers met mijn verdere opleiding. Bachelor in de Journalistiek op Plantijn Hoge School in Antwerpen.

Volgend week zal ik starten in de Keizer Der Juniors in Koksijde. Een 2-daagse (met een tijdrit) die zeer internationaal getind is. http://www.veloclubkoksijde.be/html/ploegen_2008.html

Groetjes, en de foto's volgen nog
Mattias

Nog wat meer foto's geüpload naar mijn fotoalbum!

http://picasaweb.google.com/mattiasvn

Koers Opwijk

Zoals het onderwerp al doet vermoeden, ben ik dus in Opwijk gaan koersen. In het parcours zat 1 korte, maar pittige helling en een smalle en gevaarlijke aankomststrook. 81 renners kwamen hun rugnummer afhalen op deze zonnige dacht met zomerse temperaturen.
De eerste ronden heb ik me af en toe laten meegleiden met een ontsnapping , maar zonder succes. Iets na half koers, kan er een groep van +-20 man zich afscheiden (achter een kopgroep van 9 man). Ik zie het gebeuren en kan in 1 ruk naar deze groep rijden. Spijtig genoeg komt het peloton iets later terug aansluiten. In de spurt moet ik van veel te ver komen, wat maakt dat ik 26ste word. Ik had best wel goeie benen en ik heb genoeg geprobeerd om me te kunnen afscheiden maar dit is me dus niet gelukt.
Van 6 tot 13 september ga ik de flanken van de Mt Ventoux onveilig maken. Dit heb ik vooral te danken aan mijn trainer Jos Henderieckx en Karl Mortelmans van Young Charlie, bij deze: heren, bedankt!
Groetjes

Het afzien wordt beloond!

Vandaag stond er in Minderhout nog eens een ‘kermiskoers’ op het programma. Ik had er goesting in. In de eerste ronden spring ik een paar keer mee, maar zonder succes. De kopgroep vertrekt en ik weet niet waarom, maar ik blijf gewoon in het peloton zitten. Zelf wist ik goed genoeg dat ik mee moest, maar mijn benen hadden er blijkbaar niet zoveel zin (= waren volledig verzuurd J) in. De wedstrijd begon immers zwaar door te wegen. Op dit bochtige parcours was het noodzakelijk om goed vooraan te blijven, waar ik in slaagde maar ik heb ontzettend hard afgezien. Door de wind was het veel op de kant koersen en de vele bochten eisten ook hun tol. In het peloton viel het tevens nooit stil. Er wordt zelfs goed achtervolgd en even lijkt het er zelfs op dat we de kopgroep zullen terugnemen, maar we komen enkele ronden tekort. Er wordt met het peloton gespurt voor de 12de plaats. Ik zit op 500m van de meet ingesloten maar door een paar keer te ‘kwakken’ kan ik toch in gunstige positie aan de spurt beginnen. Spijtig genoeg lag de meet 100meter te dicht, want ik had nog niet de tijd gehad om mijn cartouch af te schieten en me deftig te lanceren. Ik word 14de in totaal, en sprint naar een 3de plaats van het peloton. Ben zeer tevreden dat ik nog eens een (beetje) resultaat rij, het was immers lang geleden dat ik nog eens een top15 plaats reed. Ik heb terug de moral gevonden, en ga er nu alles aan doen om van september mijn maand te maken. Ik moet nog 1 weekje werken en vanaf 1 september begin ik terug deftig te trainen en ga ik van 6 tot 13 september op trainingsstage naar de kale berg, de Mt Ventoux. De goesting is volledig terug!!
Groetjes…

Foto Ludwig Haes, waarvoor dank.

Wuustwezel BVB

Vandaag werd in Wuustwezel gekoerst. Een belangrijke koers die meetelt voor de Beker van België. We vertrokken met 173 renners voor een toch van 138 kilometer. Al na een goede 4km is er al een massale valpartij in het peloton. Ik heb geluk en kan deze ontwijken en kom op deze, toch wel vrij gemakkelijk, manier goed vooraan te zitten. En die plaats zal ik niet meer afgeven! Heel de koers heb ik attent vooraan gereden, en gelukkig maar. Want achter mij zijn ze nog enkele malen hevig tegen de vlakte gegaan. Na het eerste koersuur wakkert de wind aan. Een hevige wind komt zo opzetten wat er voor zorgt dat enkele ploegen proberen om het peloton te doen breken, maar zonder succes.
Toch moet ik in deze fases ontzettend diep gaan. Wanneer iets na halfkoers een groepje van +-20 renners wegrijdt, moet ik alle registers opentrekken om er naar toe te rijden. Ik rij ongeveer 55kmpu en ik kom maar stilletjes aan dichter bij de kopgroep, maar het peloton nadert ook op mij.
Enkele tellen nadat ik aansluiting had gevonden met de kopgroep, komt het peloton ook terug aansluiten. Ik vloek een keer binnensmonds, want deze aanval heeft me veel krachten gekost. Wanneer ik me terug in het peloton ga verschuilen, vertrekt er enkele renners, die we pas aan de meet zouden terugzien. En aan diezelfde meet werd er gespurt voor de 14de plaats. Tot op 1km van de meet ben ik mee aan het drummen, maar wanneer ik me laat vangen en iets te veel plaatsen verspeel, besluit ik om niet meer mee te spurten. Mijn leven wagen in deze (gevaarlijke) aankomstrook voor een 50ste plaats zie ik immers niet zitten. Ik krijg gelijk, want enkele renners vallen en komen zo toch wel vrij onzacht in aanraking met moeder aarde. Ik bol als 90ste over de meet, alweer met een dubbel gevoel.

Groetjes

Foto: Ludwig Haes

Leve den bond
Gisteren was ik van plan om in Duffel te gaan koersen. (Viel het u op dat ik voltooid verleden tijd en de woorden 'van plan' gebruik?) En inderdaad, veel verder dan de inschrijvingstafel kwam ik niet. Toen ik net mijn nummer 11 in ontvangst had genomen en mijn handtekening had geplaats, zeiden de afgevaardigden van Wielerbond Vlaanderen dat ik niet mag rijden vandaag. Doordat ik de Ronde Van Antwerpen had gereden, mocht ik vandaag dus niet koersen. Ik heb nog geprobeerd om toch te mogen starten, maar zonder succes. Dan maar snel valiezen gepakt en naar Brasschaat gereden, waar een intensieve training zijn opwachting maakte.
Groetjes
Mattias

C'est déjà fini:(
Zoals je in de titel kan lezen zit mijn Ronde Van Antwerpen er op. Na ongeveer 4km komt mijn ketting over mijn buitenste tandwiel. Ik probeer mijn ketting er zo vlug mogelijk terug op te krijgen, maar ik slaag niet in mijn opzet en mijn ketting komt 'gedraaid' te zitten. Vermits we met volgauto nummer 27 rijden moet ik ontzettend lang wachten op de volgauto. Na een lange tijd wordt het euvel opgelost en zit ik terug op mijn fiets, maar wel met super veel achterstand. In de verste verte is geen ploegauto of renner te bespeuren. Tegen +-60kmpu vlieg ik terug richting de karavaan. Onderweg komt den haas nog wat roet in het eten storen en word ik opgehouden. Na weer een goede 8km achtervolgen bevind ik me tussen de eerste ploegwagens. Nu moet ik enkel nog het gaatje met het peloton dichten. Na 2kilometer geraak ik er in het bochtige gedeelte van het parcours terug bij. Maar het gaat daar zo ontzettend snel en de snelle opeenvolging van bochten doen me de das om. Ik verlies de voeling met het peloton en de kaars gaat volledig uit. Ik besef meteen dat verder aandringen geen zin heeft.
Ik vind het zo ontzettend spijtig dat mijn ronde door materiaalpech tot een einde komt. Fysiek mankeerde ik niets. De benen waren zelfs niet slecht, maar goed. Tevens had ik zooooo graag Brasschaat gehaald. Morgen zal ik dus niet in het peloton rijden, maar erachter in de volgauto.

Ik kijk ontgoocheld terug op mijn Ronde Van Antwerpen. De eerste dag lek gereden, op dag 2 de overvloedige regenval en vandaag dan moeten stoppen door pech. Is dit het waar ik zo hard heb naartoe gewerkt? Heb ik hiervoor gisteren zohard afgezien? Heb ik hiervoor 3 weken super hard getraind? Ik weet het allemaal niet meer.

Vrijdag zal ik waarschijnlijk nog een koersje meepikken en zondag start ik in Wuustwezel. Ik ga er alles aandoen om mij zowel fysiek als mentaal volledig op te laden, want het is nodig!

Mattias

Dag 2 Ronde Van Antwerpen: Arendonk
Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet wist dat ze daarboven zoveel water hadden. Tevens waren de benen niet super, dus ik denk dat ik ongeveer heel de koers achteraan heb gereden. Daardoor heb ik vandaag super hard afgezien. Als ik vertel dat er zeer veel bochten waren, dat we nog met +-150renners waren en dat we 44kmpu gemiddeld hebben gereden, dan weet je toch genoeg? Spijtig genoeg heb ik door een stommiteit op 9km van de finish het peloton moeten laten rijden, waardoor ik nog een klein minuutje ben verloren.
Kortom, morgen denk ik dat ik een beetje zware benen ga hebben. Hopelijk is het weer dan beter zodat ik een beetje rustig in het peloton kan zitten, want zondag wil ik knallen!
Groetjes Mattias

Dag 1 Ronde Van Antwerpen: Booischot
Doordat de beloften nét voor de juniors van start gingen heb ik me een beetje laten ringenloren. Ik dacht bij de start namelijk dat de beloften nog aan de start stonden, dus ik stond nog gezellig te kletsen met een ploegmaat. Er waren namelijk nog allemaal volgwagens van belofteploegen vertegenwoordigd, maar toen ik opeens hoorde: vertrek juniors schoot ik wel wakker. Bijgevolg heb ik de eerste 5kilometer vol op de kant moeten koersen, kwestie van een goeie warming-up! Ik heb me verder heel de tijd goed verstopt in het peloton. Met nog een goeie 14 kilometer te gaan rij ik achteraan lek. Ik eet mijn stuur bijna op omdat ik al heel de koers wacht op die massaspurt. Ik moet ongeveer 50 (lange) seconden wachten op de volgauto met mijn reservewiel. Gelukkig verloopt er een vlotte wissel en enkele seconden later lig ik al (achter de auto weliswaar) tegen 65kmpu te knallen om het peloton nog bij te halen. Een peloton dat ondertussen ontketend is doordat net de bel is geluid die de laatste ronde aangeeft. Gelukkig kan ik na 6km achtervolgen terug aansluiting vinden met het peloton. Ik zit vol met adrealine en ik rij meteen naar voor. Maar met nog 4km te gaan krijg ik het signaal van mijn spieren dat het genoeg is geweest. Ik kan niet meer opschuiven en ik eindig in de buik van het peloton.
Enerzijds ben ik ontgoocheld, want hier zat meer in, anderszijds ben ik opgelucht, want mijn ronde had hier al kunnen eindigen.
Op naar morgen!
Groetjes
Mattias

Ronde Van Antwerpen
Vanaf morgen tot en met zondag staat de Ronde Van Antwerpen op het programma. Het Wac-team zal starten met 6 renners: Jef Roelen, Laurens Deconinck, Marc Franken, Ken Hermans, Arne Van den Eynde en ik.
Morgen staat er in Booischot een rit van 90km op het programma (vertrek om 14u50). Vrijdag is er in Arendonk een rit over 118km gepland (vertrek om 13u). Zaterdag is er in Vorselaar een rit van 122km (vertrek om 10u), om af te sluiten in Brasschaat (Maria Ter Heide). Daar staan nog 90km's op het programma (vertrek om 13u45).
392km op 4 dagen. De benen zullen weer niet gespaard worden. Ik heb er veel zin in, en zal uiterst gemotiveerd aan de start komen. Als ik zondag over de meet bol, hoop ik om voldaan te kunnen terugkijken op die 4 dagen.

Ik zal proberen om elke avond een (kort) verslagje van de rit op mijn blog te plaatsen. Maar ik beloof niets...

Feel The Rush

Groetjes
Mattias

Overijse & Bierbeek
Mensen die af en toe cyclocross (al dan niet op tv) volgen weten wat de renners moeten trotseren tijdens de Druivenkoers in Overijse. Daar is het parcours immers niet van de poes. Wel, voor de juniors stond er ook een zware omloop op het programma. 2 fikse hellingen en op de stukken die niet stijl naar boven liepen, werd er in waaiers gekoerst want er stond immers veel wind. Er rijden veel renners weg, maar ik ben niet capabel om mijn wagonnetje aan te pikken. Ik moet tot het uiterste gaan om op de hellingen nog maar gewoon te kunnen volgen. Ik win nog wel de spurt van een uitgedund peloton om zo 22ste van de 43 te worden. Met een dubbel gevoel kijk ik dus terug naar deze koers.

De dag nadien stond Bierbeek op het programma. Een koers die niet lastig is door de helling, maar door het smalle parcours en de vele wind. Al in de eerste ronde moeten 10 van de 60 gestarte renners de rol in het peloton lossen. Een peloton dat met een rotvaart door de Bierbeekse natuur raast. Spijtig genoeg ben ik nog niet volledig gerecupereerd van de zware koers gisteren. En na ongeveer 35 minuten moet ik ook de rol lossen. Toch wel enigsinds ontgoocheld stap ik af. Gelukkig zijn er al meer dan 20 renners moeten lossen. Toch is dit niet echt optimaal voor de moraal voor de Ronde Van Antwerpen.
Een niet zo super weekend dus, gelukkig heb ik nu 4 dagen om me optimaal te bewijzen!

Relax, take it easy (NOT)
In Groot-Gelmen (Sint Truiden) stond een geaccidenteerd parcours op mij te wachten. Er waren 2 serieuze hellingen die maar liefst 14 keer bedwongen moesten worden. Verder waren er veel stroken die lichtjes berg op liepen, er was haast geen enkele strook vlak. Na de verkenning wist ik 1 ding: “ik ga afzien vandaag, maar ik ga zeker niet de enige zijn!”. 64 renners kwamen hun rugnummer afhalen voor een wedstrijd over 87km. Ik heb gekozen om op mijn buitenblad alle klimmetjes aan te vatten, en dit bleek de juiste keuze. Bij de start stond ik helemaal achteraan en al halverwege de eerste klim zat ik helemaal voorin.
Verder heb ik vandaag de tactiek van Evans (en dit valt letterlijk te nemen) gevolgd. Inderdaad VOLGEN. Een paar keer ben ik meegeschoven in een ontsnapping maar die hield nooit lang stand, toch zijn er véél te veel renners kunnen wegrijden. En de hellingen deden hun werk want ik zat al redelijk snel steendood, en met mij vele andere! In de spurt voor een verre ereplaats word ik nog 5de, maar ik ben blijkbaar niet geklasseerd. Raar, want de eerste 41 werden geklasseerd en daar MOET ik ergens tussen zitten. Ik schat tussen de 20ste en de 30ste plaats. De koers heeft haar effect niet gemist, want ik ben nog altijd aan het napuffen en veel fut heb’k ook niet meer!

Sweet 18

Vandaag kwam er bruusk een einde aan mijn minderjarigheid. Inderdaad, ik ben 18 geworden.. Ik word wettelijk volwassenen. Ik mag dus gaan stemmen. Maar genoeg over deze saaie stof over wat ik vroeger niet mocht, en nu wel.
Wat heb ik de voorbije 18 jaar geleerd?
Ik heb leren stappen, leren fietsen (dankje God!), te zwijgen wanneer er eten in mijn mond zit (spijtig genoeg kan ik dit niet altijd met verve toepassen), en nog zoveel meer…
Met wie heb ik de voorbije 18 jaar kennisgemaakt?
Met mijn mama & papa, mijn broers en de rest van de familie, en nog zoveel andere interessante mensen, …
Maar misschien het allerbelangrijkste: “Wat wil ik de komende 18 jaar nog bereiken?”
- 1 (of meer) hogere diploma’s bezitten,
- Een rijbewijs halen, zodat ik niet altijd aan onze pa moet vragen om naar de koers te gaan
- …
EN
Vermits jullie allemaal weten wat mijn grootste passie is, zou ik ook graag op de 1 of andere manier in de koers een schitteren (en liever meer dan eens!).
(watch my words)!

ps: ik ben het slechte weer wel even beu!
Koers Hulsthout
Meteo:
Temperatuur: 15°c
Weersomstandigheden: regen (continu)

(Bijgevolg)motivatie: 0.0

Ik kom, door omstandigheden, een half uur voor de start in Hulshout aan. Ik kan nog net mij helemaal (mijn hartslagmeter was ik wel thuis vergeten) klaar maken en naar de start rijden. Voor opwarmen is immers geen tijd meer. 84 renners waren hun rugnummer komen afhalen voor een vlak parcours met 4 bochten over 3km dat 25x bedwongen moest worden.
Ik hou mij een groot deel van de koers rustig, maar wanneer een te grote groep wegrijdt, moet ik wel uit mijn pijp komen en rij in 1 ruk het gat dicht. Alles terug samen. Het peloton maakt zich op voor een massaspurt. Mijn ding. Ik begin de laatste ronde mee vooraan te drummen en zit PERFECT geplaatst voor de spurt (circa 5de positie op 1km van het einde). Ik moest enkel nog de bocht op 300meter van de meet goed doorkomen, en mijn dag kon misschien wel aangebroken zijn. Spijtig genoeg heb ik (weeral) pech, de renner voor mij gaat uit de bocht (en dat na diezelfde bocht al 25 keer te nemen). Ik moet al ne serieuze spurt plaatsten om in het wiel te geraken, en deze wordt mij fataal. Tevens waren mijn benen ook verkleumd, verzuurd tot achter mijn oren laat ik me uitbollen, iedereen was er toch al bijna over gekomen.
Ik word iets wat ontgoocheld ‘slechst’ 26ste, wetende dat hier vééél meer inzat. Volgende keer dan maar, hoewel ik weet dat zo’n kansen zich niet veel aanbieden.

ps: ik ben het slechte weer wel even beu!

Koers Zemst
Vandaag ben ik met beperkte ambitie afgereisd naar Zemst. 63 renners passeerde aan de inschrijvingstafel. Omstreeks 15u werd de koers over 88km op gang geschoten. Al meteen waren er verscheidene aanvalspogingen. De wind was uitdrukkelijk aanwezig en zorgde ervoor dat het toch wel een zware wedstrijd was.
Ik bekijk de feiten vanop de 2de rij en zie dat er 6 renners met succes zijn vertrokken. Na 2 en halve ronde counter ik een aanval en trek ik meteen door. Ik krijg 4 renners mee en nadien komen er nog 4 aansluiten (waaronder Jeremy H. en Glenn Pieters). We rijden een goede ronde voorop maar het peloton komt spijtig genoeg terug. Ik zit op die moment à block, wanneer er 'frisse' renners voor het offensief kiezen. Ze krijgen snel hun voorsprong cadeau en nog meerdere renners kiezen voor het hazenpad. Ik heb verder mijn koers uitgereden in het peloton en niet meer gespurt voor de verre ereplaats.

Een ontgoochelde Mattias

Koers Brecht
Lang naar deze koers uitgekeken, een goed jaar om precies te zijn. Na een goede wedstrijd vorig jaar wilde ik dit jaar in mijn dorp beter doen. Spijtig genoeg was de koers voor mij na 1kilometer al gedaan: materiaalpech. Om zot te worden?

De Stealth!
Het tijdritframe van Planet-x wordt met de dag bekender in de wielerwereld maar geniet nu al van veel aanzien in de triatlonwereld. En ik moet toegeven, al dat aanzien is verdiend. Een super licht, aerodynamisch (en betaalbaar) frame. Net zoals mijn wielen ook een super stijf frame. Bij deze, als je een tijdritfiets wilt kopen is deze toch het overwegen waard!!
ps: ze zijn ook in andere kleure dan roos te verkrijgen!
http://www.ergomo.be/blog/wordpress/

Sint-Martinusprijs: dag 3: rit in lijn (115km)
Ik had 0.0 zin om te koersen. Het weer was verre van fantastisch (niet zo warm, veel wind en buien), en 4dagen koers kruipt toch een beetje in de benen.
Maar wanneer ik mijn lichaam heb laten volsmeren met olie's om te beschermen tegen kou en regen begin ik toch stilletjes aan zin te krijgen om er eens een lap op te geven. En al na de eerste ronde voel ik het: ik beschik over superbenen. Zelfs wanneer het serieus op de kant koersen is kan ik vlot volgen. Maar om ten aanval te trekken vind ik een beetje te gevaarlijk door de vele wind, en ik besluit om op mijn spurt te speculeren. In de laatste ronde rijdt Arne VDE mij naar voor en probeert mij daar te houden, maar het gedrum is niet te schatten en op 1km van de meet zit ik volledig klem. Dat zijn de risico's van met superbenen te hopen op een massaspurt: als je geen plaats hebt om fors door te gaan, ben je niets met je super benen. Ik kom dus met een dubbel gevoel over de meet: wetende dat hier véél meer in zat, maar tergeelijkertijd ook tevreden omdat ik het toch maar even overleefd heb en niet ben gevallen, want op die 4 dagen heb ik er genoeg zien kennismaken met het beton.
Op het programma staat zondag Brecht. Nadien nog wat kermiskoersen om in optimale omstandigheden aan de Ronde Van Antwerpen (7-8-9-10 augustus) te kunnen deelnemen. Tegen dan zal ik nog serieus aan mijn tijdrit moeten werken, want op 9 augustus moeten we een individuele tijdrit van -en houdt u vast- 18km afwerken!!!
Groetjes
Mattias
Aahjah: op 10 augustus komt de Ronde Van Antwerpen aan in Brasschaat (Maria-Ter Heide), een ideale kans om eens te komen supporteren!

Sint-Martinusprijs Kontich: Ploegentijdrit (22km)
1 grote dessulusie. Ik draaide voor geen meter en moest na een tijdje mijn ploeg laten rijden.
Sint-Martinusprijs Kontich: Rit 2 (115km)
Vandaag stond er naast de ploegentijdrit ook een rit in lijn op het programma, waar ik hopelijk alle frustratie van de ploegentijdrit kon omzetten naar ‘positieve’ energie. Veel fut zat er niet in de benen en een hele koers (te) ver naar achter gereden, tot de laatste ronden. Dan naar voor opgeschoven en daar blijven zitten, tot de kasseistrook (die we elke plaatselijke ronde moesten opknallen eraan kwam). Daar me laten wegdrummen (+ je weet hoe goed ik over kasseien rij) en dit was op 1.5km van de meet. Ik kwam dus veel te laat en ben diep in den buik van het peloton geëindigd.

Ik ben blij dat ik dezen dag overleeft heb. Morgen zou ik graag mijn ronde van kontich een MOOI einde geven en nog eens ne ferme uitslag rijden! Want het vat was vandaag even ‘af’.

Sint-Martinusprijs Kontich: Rit 1 (130km)

Samenvatting:
1ste uur: slechte benen
2de uur: slechte benen
Laatste 44min: slechte benen
Laatste km: goei benen!

Uitgebreid verslag:
Na enkele honderden meters voelde ik het al: 1. Regen
2. De goeie benen was ik vandaag blijkbaar thuis vergeten.
Al bij al niets van aangetrokken en gewoon meegepeddeld in het peloton, wat perfect ging op de brede banen van de grote ronde (100km). De knelpuntspurten heb ik ook aan mij laten voorbij gaan. Door de regen waren er wel wat valpartijen. Ik had geluk en ben er enkele keren met de schrik vanaf gekomen, wat ervoor zorgde dat ik besloot om niet deel te nemen aan de massaspurt. Maar toen het gewriemel op 5km van de meet begon kon ik mij niet meer inhouden en ben ik naar voor getrokken. Er werd gespurt voor de 8ste plaats. Ik kom in het wiel van het treintje terecht die de spurt ging aantrekken: perfect dus! Er komen nog enkele knallers over en ik geraak ingesloten, maar ik denk wel dat ik vandaag top20 heb gereden.

Sint-Martinusprijs Kontich: Proloog
Vandaag stond met de 4 daagse van Kontich de individuele tijdrit (ook wel proloog genoemd) op het programma. Ik mocht van Planet-X verdeler Wim De Doncker een tijdritfiets van PlanetX lenen: de Stealth. En ik kan u verzekeren de naam is even mooi als de fiets! (foto en uitgebreid verslag van de fiets volgen nog).
In ieder geval heeft de Stealth er niet voor kunnen zorgen dat ik over de 8km een knaltijd zou neerzetten. De eerste kilometers gingen (te) vlot, en dan gebeurde wat trainer Jos me eerder had gezegd: zorg dat je in het begin niet te snel ga, anders val je stil. Na 3 kilometer voelde ik al dat ik een beetje over mijn toeren aan het draaien was. Toen ik op de mooie grote baan was, waar de wind in het voordeel blies, ging het weer iets beter. Maar wanneer nadien een haakse bocht volgde en de wind pal op de kop zat, viel ik eventjes grandioos stil. Dan maar 2km nog overleefd om de laatste kilometer nog is vollen bak door te trekken en ‘mijn’ spurtje te rijden. Het eindverdict was eerder ontgoocheld 12minuten en enkele seconden. De totale uitslag staat nog niet online, maar die laat ik jullie zo snel mogelijk weten! Morgen staat een rit van 130km op het programma en die zou wel eens op een massaspurt kunnen eindigen, meer mijn ding en hopelijk heb ik dan meer succes.

Coup de Moral
Ik wist dat het parcours in Turnhout niet geliefd was bij het peloton, maar omdat ik er nog nooit had gereden, besloot ik toch af te zakken. Ik was blijkbaar niet de enige die deze beslissing had genomen want zo stonden we met 104 renners aan de start voor een parcours met vééél te veel bochten en kasseien. Dit verdeelt over een ronde van 3km. Ik start midden in het pak, maar het peloton hangt continu op het lint, opschuiven was bijna onmogelijk. Tevens heb ik enkele renners voor bijgestoken maar ik moet af en toe gaatjes dichten van renners die het peloton moeten laten gaan, en dat zorgt ervoor dat ik (te) lang in het rood heb moeten rijden. Wanneer er dan kort na elkaar 2 valpartijen zijn en ik even opgehouden wordt, zit het peloton (of wat er nog van overschoot) iets te ver en kom ik in een achtervolgend groepje terecht. Uiteindelijk moet ik na 6 ronde het parcours verlaten, reeds 50 renners zijn mij dan al voorgegaan (in het verlaten van de wedstrijd). Ik was vandaag niet super, maar wel goed genoeg om op een ‘normaal’ parcours te kunnen volgen.
Natuurlijk, de winnaar zal je nooit horen klagen over het parcours.

Denderhoutem
Ik heb lang liggen twijfelen tussen Grazen-Geetbets en Denderhoutem, maar uiteindelijk heb ik gekozen voor het selectieve parcours van Denderhoutem.
Ondanks de onprofessionele organisatie waren er toch 115 renners afgezakt naar dit gehucht. Ik heb gekozen voor een stress loze voorbereiding en stond zo helemaal achteraan bij het vertrek. Na ongeveer 2 ronden zat ik helemaal voorin, wat ook noodzakelijk was op dit bochtige parcours, boordevol putten. Na 30km koers verschiet ik mijn cartouche, ik krijg Gerry Druyts mee, maar het peloton liet niet begaan en zo werden we vrij snel terug gegrepen. Verder heb ik continu goed vooraan in het peloton gezeten en af en toe mijn wagonnetje aangepikt bij een uitval, maar steeds zonder succes. De spurt om de 22ste plaats wordt ontsiert door een valpartij net voor mijn neus. Ik moet vol in de remmen en kom bijna in de dranghekken terecht. Ik schat dat ik rond de 30ste plaats zou geëindigd zijn, maar de mannen van WBV konden door de valpartij (die iedereen deed uitwijken naar links, camera stond rechts) geen totale uitslag maken. Tevreden over de koers op zich, iets minder over het resultaat. Morgen proberen we opnieuw op de kasseien van Turnhout!

Edegem, Junior Van Het Jaar
Na 2 weken niet serieus te trainen zak ik met een bang hartje af naar Edegem, waar er door 105 werd gestreden voor 'Junior Van Het Jaar'.
Ik heb bewust de eerste 40minuten niet deelgenomen aan het offensief om toch maar eens weg te geraken uit het peloton. Maar wanneer de 'groten' vertrekken en het nadien stil valt in het peloton rij ik samen met 3 man naar de kopgroep van +-15renners. Ik hang ondertussen bijna tussen mijn frame, jawadde, dat was afzien. Wanneer we in de kopgroep aankomen valt het daar een beetje stil. We blijven nog een halve ronde vooruit, maar in het peloton zijn ze niet aan het wachten en rijden ze het gat terug toe. Spijtig... Verder een hele koers gerecupereerd van de inspanning en nog een paar keer weggeweest maar zonder succes. Ik rij als 43ste over de meet. Op zich geen denderend resultaat, maar toch ben ik tevreden. Nu weet ik dat ik het kan, nu nog dat beetje geluk!

Hey,

Dit weekend stond er voor mij geen koers op het programma. Eens een weekend zonder koersstress was welkom. Ook hebben ze de hemelsluizen eens een weekendje open laten, maar misschien de belangrijkste reden is dat ik me in de examenperiode bevind, wat niet wilt zeggen dat ik continu achter mijn boeken zit. Af en toe haal ik mijn fiets nog eens vanonder het 'stof' om een toertje te gaan maken.

Ik heb tevens net vernomen dat ik mag starten in de 4daagse van Kontich, ook wel de Sint-Martinusprijs genoemd. Een zéér internationaal getind peloton zal daar aan de start komen om op dag 1 een proloog (8km) af te werken. Op dag 2 staat er een rit in lijn van 128km op het programma. In de voormiddag van dag 3 is er een ploegentijdrit van 22km, in de namiddag nog een rit in lijn van 115km. De laatste dag bestaat uit een rit van nog eens 128km.

Als ik de ronde volledig uitrij (wat al een doel zal zijn=) zal ik 401km gekoerst hebben, op 4 dagen. Om u een idee te geven dat is ongeveer de afstand die ik op een week train. Het enige verschil zal zijn de snelheid, en de snelle opeenvolging van kilometers.

Ik kijk er reikhalzend naar uit om ervaring op te doen en eens te proeven van het 'echte' werk!

Fotoalbum geüpdatet. ==>

Rijmenam (Beker Van België)

In Rijmenam stond voor mij de 3de interclub van het jaar op het programma. Een wedstrijd waar ik toch wel enigszins naar uitkeek vermits het vorig jaar op een massaspurt eindigde. Mijn koersplanning zag er dus vrij eentonig uit. 119km rustig in de wielen zitten om de laatste kilometer snoeihard uit te halen. Die 119km in de wielen rijden was geen probleem, maar in de laatste kilometer heb ik me toch (door gebrek aan ervaring) laten vangen. Wanneer we onder ‘de vod’ rijden zit ik circa 6de positie van het peloton, ideaal dus. Maar wanneer het vooraan even stil valt komen ze van alle kanten me voorbijgesneld. Ik bol ontgoocheld als 60ste over de meet, wetende dat hier véél meer inzat. Het gemiddelde lag wel zeer hoog 43.3 maar daar heb ik weinig hinder van ondervonden. Nu even leren, en op 22 juni maak ik mijn ‘comeback’ tijdens Junior Van Het Jaar In Edegem.

Mol Rauw
Na gisteren in Sint-Katelijne Waver wilde ik vandaag in Mol Rauw kost wat kost iets presteren. Toch hadden precies meer renners deze gedachten want er waren maar liefst 96 vertrekkers. Al van bij de start kreeg ik negatieve signalen van mijn lichaam. Wanneer het even (te) snel ging, was de verzuring een feit. Ondanks deze signalen heb ik toch een paar keer blufpoker gespeeld en voor de aanval gekozen. Spijtig genoeg zonder succes. Er heeft een halve koers een kopgroep +-15sec voor een jagend peloton gereden en ze werden net niet gegrepen. Normaal zijn pelotonsspurten mijn ding, maar ik heb me laten wegdrummen in de laatste kilometer en voor een verre ereplaats spurten hoefde voor mij niet. Enigszins ontgoocheld aangekomen in de buik van het peloton om als 42ste over de meet te bollen. Missie mislukt.

Sint-Katelijne Waver
Vandaag ben ik gaan koersen in Sint-Katelijne Waver, waar een bochtig, maar vlak parcours op me wachtte. Met 104 zijn we met een kwartier vertraging vertrokken voor de 88km.
Ik heb mij een (bijna) hele koers verscholen in een peloton en toch hard afgezien door de wind en de vele bochten (14 bochten over 7km). In de laatste ronde besluit ik dat mijn tijd gekomen is en plaats ik een demarrage. Het is de enigste en meteen de goeie. Ik zie dat heel het peloton naar mijn wiel probeert te rijden, maar net dan begint een bochtige zone, en wanneer ik na deze zone achter me kijk zie ik nog maar 1 iemand in mijn wiel hangen. Samen rijden we naar 2man voor ons. We draaien goed rond. Uiteindelijk rijdt er nog 1iemand weg uit dit groepje en spurten we voor een 22ste plaats. Doordat het een zeer smalle aankomst zone was en degene voor me professioneel de deur dicht deed, ben ik 23ste geworden.
Hopelijk morgen in Mol meer succes.


Ook heb ik de modus gevonden om videotjes toe te voegen. Deze 2 zijn van Sint Katelijne

En deze is van het clubkampioenschap. De sprint^^

Bierbeek

Na een barslechte nacht getwijfeld om al dan niet te starten. Mijn ochtendpols lag 10 slagen hoger als normaal en ik voelde me misselijk. Verder was de ‘goesting’ om te koersen 0.0%.
Maar toch de juiste beslissing genomen om te gaan rijden in Bierbeek waar een zwaar parcours was uitgestippeld. Verder waren er wat grote jongens aanwezig waaronder Sean De Bie (8ste op het WK Cyclocross) en Tom David (eindwinnaar Ster Van Zuid-Limburg). Tijdens de koers zelf heb ik hard afgezien (zoals al de rest). Ik heb een paar keer geanticipeerd op een aanval, maar uiteindelijk kwam alles terug samen na +- 70km koersen. Ik zie een groepje vertrekken en weet ‘nu moet ik mee’, maar mijn benen waren ‘op’. Dan maar rustig gewacht op de spurt voor de 13de plaats. Ik kwam van vrij ver, maar kon toch het pak nog op een lengte spurten. Ik ben dus 13de vd 67 geworden. Eindelijk nog eens een resultaat, want het was sinds Sint-Gillis Waas geleden dat ik nog eens ‘iets’ presteerde.

Groetjes

PK Watervoort

Het PK zelf was een voorbeeldje van "hoe dom kun je koersen"!

Ik heb steeds attent vooraan gereden maar heb steeds mijn inspanningen op de verkeerde moment geplaats (of soms gewoon enkele renners laten vertrekken). Spijtig maar, het is zo. Ik had wel goede benen, maar daar ben je niets mee als de koers al gereden is. Uiteindelijk nog de sprint gewonnen, of wat het nog waard was. 79ste/204. Een koers om snel te vergeten. De foto weerspiegelt hoe het eerste koersuur was, AFZIEN!Zondag is het in Bierbeek te doen, lastig toertje en dat zint me wel!

(Foto Ludwig Haes)

Voorbeschouwing PK

Off day
Vandaag werd er gekoerst in Borsbeek. Maar alles liep mis voor mij. Enkele van de vele dingen: ik verloor mijn bidon met sportdrank in de 2de ronde en ik had super slechte benen. In de 1ste ronde heb ik wel geprobeerd om weg te geraken maar zonder succes en als toetje kreeg ik een pak verzuring! Ik had het snel begrepen en heb me dan maar in het peloton gezet. Maar met nog 2 ronde te gaan komt door 1 of andere manouver mijn snelsluiting van mjin achterwiel los. Ik moet stoppen, zet mijn achterwiel terug vast en spring terug op de fiets. Maar het gat met het peloton is te groot. Ik kom even dichterbij maar nadien is het gedaan. Boeken toe! Spijtig... Maar het kan beter nu gebeuren dan zondag op het provinciaal kampioenschap!

(Foto: Ludwig Haes)

Nieuwrode Holsbeek
Dit weekend had ik graag eens top10 gereden. Dit zou moeten gebeuren oftewel (gisteren) in Nieuwrode of (morgen) in Borsbeek. Ik had (heb) dus 2 kansen.
De eerste kans heb ik niet benut. Al van bij de start zat het spel op de wagen en werd er goed doorgereden. Ik was verre van goed (om niet slecht te zeggen). Volgen lukte, maar meer niet. Bijgevolg heb ik ook niet 1 keer aan aanvallen gedacht. Tijdens de koers heb ik 1x een gat op een groepje van 10 man alleen dicht gereden, maar verder niets. Ik heb mijn rol als petonsvuller op deze manier alle eer aan gedaan. Op het einde heb ik ook niet meer meegespurt want de hitte had ervoor gezorgd dat de fut helemaal was verdwenen. Ik word nog 39ste van de 76 vertrekkers. Een plaats die perfect mijn wedstrijd weerspiegeld. Er waren er zeker 38 beter!
Morgen proberen we opnieuw, hopelijk met meer succes!
Groetjes
Mattias

Oetinge

Vandaag heb ik gekoerst in Oetinge. Het eerste uur had ik zeer slechte benen en kon ik enkel volgen in het peloton. Het 2de uur werden de slechte benen vervangen door goede. Ik had terug power en kon gaan wanneer ik wou. Wanneer er een (te) grote groep (20 renners) weg rijdt, zie ik de feiten aan mijn neus voorbijgaan. Ik probeer de sprong nog te maken maar ik strand, totaal verzuurd, op 20 meter. Spijtig. Uiteindelijk geraak ik nog weg uit het peloton en rijden we met 5 renners nog goede 10km voor de boeg in de tegenaanval. Het peloton laat begaan en zo mogen we met 5 renners en 2 opgeraapte lijken naar de finish gaan. Ik win de spurt, goed voor een 22ste plaats op 58 vertrekkers. Best wel tevreden, want het 1ste uur heb ik werkelijk alle kleuren van de regenboog gezien.

Vandaag
… was het zover. Eindelijk een grote wedstrijd. Toen ik de eerste meters op mijn fiets zat, wist ik al: ‘dit zit goed’. De benen voelden super aan, alleen had ik het met het opwarmen (?) ontzettend koud! Maar geen nood na 1km koers had ik het al warm genoeg. Het was tot nog toe 1 van de gemakkelijkste koersen die ik heb gereden. Ik heb enkel af en toe afgezien wanneer het op het kantje koersen was. Hoewel ik me super voelde is er een kopgroep (peloton) van +- 50 renners ontstaan. Die zijn weggereden in kleine groepjes zodat ik er niet meteen erg in kreeg. Spijtig genoeg was ik dus niet mee. Ik heb dus dan nog een koers met mijn vingers aan het draaien geweest. Af en toe even weggeweest, maar steeds werden we terug gegrepen. In de laatste ronde van het plaatselijk circuit ben ik nog weggereden met enkele, maar we werden net voor de finish teruggepakt. Maar dan ben ik op mijn sterkst! Ik heb me vooraan gehandhaafd en op 250m van de meet ben ik KEIhard aangegaan. Toen ik 200m verder achter me keek zag ik dat ik de rest van het peloton gewoon op lengtes had gespurt. Goed voor een 62ste plaats op 150 vertrekkers. Kan ik hier tevreden met zijn? Neen. Zondag probeer ik opnieuw, hopelijk met meer succes.

Morgen...

Morgen staat het eerste grote doel op het programma: de 15e Memorial Marcel Janssens. Om 12u wordt het startschot gegeven en trekken 120 junioren zich op gang voor een wedstrijd over 120km verdeeld over 2 grote ronde voor een totaal van 106.5km en 2 plaatselijke ronde van 7km.

Herenthout
Dit weekend heb ik 2x gekoerst om zo optimaal donderdag aan de start te staan in Hoboken. Inderdaad Hoboken, wanneer was het daar voor het laatste koers? Inderdaad, je weet het wel, en de gevolgen weet je vast ook nog!
Over de koers in Herenthout kan ik kort zijn. 122 vertrekkers en een 2km over een zeer brede baan. En dan 4km op een zeer smalle baan. Wringen troef! Ik heb mij achteraan gezet en de feiten afgewacht. Met nog 2 ronde te gaan ben ik opgeschoven en heb ik me even in de vuurlinie gemengd. Even was ik weg met wat renners, maar de vlucht hield geen stand. Nadien heb ik me goed vooraan gehouden en in de pelotonsspurt zat ik nog goed vooraan. Maar mijn plaats zal ik wellicht nooit weten, want enkel de eerste 18 werden geklasseerd. Nadien ben ik nog met de fiets naar huis gereden waarmee ik een zwaar weekend heb afgesloten.
Groetjes

Tollembeek
Deze morgen opgestaan met een serieuze kopvalling, maar toch afgezakt naar Tollembeek. De moed zakte me in de schoenen toen ik de eerste honderden meter op de fiets zat tijdens de opwarming. Waar was de power die ik vorig week op overschot had? Waar was die ‘grinta’? Allemaal weg door een onnozele ‘snotvalling’ . Met weinig ambitie zet ik me bij de start helemaal achteraan. De eerste ronden kom ik vrij goed door, in tegenstelling tot andere renners. De achterdeur staat wagenwijd open. Toch moet ik op dit lastig parcours serieus uit mijn pijp komen, maar dit is voor iedereen. Toch ontbreek ik enkele broodnodige percentages die ik nodig had om mee te zijn wanneer er na +-3/4 koers serieus aan de boom werd geschud. Ik zit (te) ver achteraan en enkele renners laten een gat, en vooraan wordt niet meer gewacht. Zo kom ik in een achtervolgend groepje terecht. We houden geruime tijd het kleine peloton in zicht, maar uiteindelijk worden we uit koers genomen. Ik word nog 3de in de spurt van het groepje. Maar dit is onder mijn niveau. De spurt had ik MOETEN winnen. Wat maakt dat ik 25ste word van een 46koppig peloton. Mentaal was dit ook een lastige koers, ik was totaal niet attent en heb (te) lang achteraan meegefietst als pelotonsvulling.
Greetings

Sint-Gillis-Waas
Als je naar de site van Wielerbond Vlaanderen gaat kijken, en je klikt door naar uitslagen, zal je zien dat ik 16de ben geworden op 94deelnemers in Sint Gillis Waas. Mooi resultaat waar ik tevreden met kan zijn, maar waar was mijn spurt?

Koersverloop: Van bij de start is het opletten geblazen. Want iedereen kan aanvallen. Het stuk wind mee is het in het peloton gemakkelijk volgen, maar opschuiven kost (veel) krachten. En wanneer er meer als 10man voor het hazenpad kiest, moet ik zorgen dat ik mee ben. Er rijden wel grote groepen weg, maar deze worden steeds ingelopen, op 1 na, die ik spijtig genoeg mis. Ik waag mijn kans ook eens, maar het heeft geen zin dus zet ik mij maar lekker in het peloton. Wanneer ik op 1.5 ronde van het einde in 1 trek naar voor rij, zie ik dat ze in schuifjes wegrijden. Ik schakel bij en maak dat ik mee ben, en zo rijden we in groepje weg van het peloton. Spijtig dat hiervoor de kopgroep nog rijdt. We draaien goed rond, maar ik zie ontzettend veel af. We blijven gelukkig voor het peloton en we naderen zelfs tot op 15sec van de kopgroep, die oorspronkelijk 1min35 voor had! Doordat ik zoveel heb moeten geven om gewoon mee te draaien, kan ik geen beroep meer doen op mijn spurt. Spijtig want mits een deftige spurt zat hier meer in.
Volgende week ga ik zaterdag in Tollenbeek koersen en zondag zal het Herenthout of Mariekerke/Bornem worden.

Greetings

Zutendaal
Vandaag gestart in Zutendaal maar meer ook niet. Na 1km400 steek ik heel het peloton voorbij op het fietspad, maar wanneer ik terug naar de baan spring en optrek slaagt mijn ketting door. Ik leg ze er terug op, versnel opnieuw, mijn ketting slaagt terug door en komt klem te zitten tussen mijn kader en mijn cassette. Ik heb geluk gehad dat ik niet ben gevallen, maar dit is natuurlijk balen. 125km (enkel) in de auto voor een goede kilometer koers? Maar we geven niet op, morgen sta ik, met een nieuwe ketting, aan de start in Sint-Gillis Waas.
Auf Wiedersehen!

Merchtem Peisegem

Over deze koers valt niets te zeggen. Ik kan, in tegenstelling tot een groot aantal andere renners, volgen maar meer ook niet. Het is de eerste ronde continu op het lint koersen. Op 3 ronde van het einde heb ik even geprobeerd om weg te rijden, maar het had geen zin. Om het met de woorden van Michel Wuyts te zeggen: "Er zat te weinig dash achter". De laatste 500 meter nog weggesprongen uit het peloton. Het was tevens mijn eerste koers met mijn carbon wielen, waar ik uitermate tevreden over ben. Hopelijk zit het weer dit weekend een beetje mee en kan ik ze nogmaals van stal halen!

Groetjes Mattias

Alle kleurtjes van de regenboog
Vandaag gaan koersen in Wambeek. Al bij de opwarming wist ik ‘auwwwssjj’ wat een helling. Inderdaad, in het parcours zat 1 helling met kasseien, deze moest 9x overwonnen worden. Ik heb gans de koers geprobeerd om voor de beklimming goed vooraan te zitten, eigen tempo naar boven te rijden (tegen dat we boven waren zat ik zo goed als laatste). Maar toen, op het stukje ‘vals’ plat, kon ik gewoon iedereen die zijn tanden had stukgebeten terug voorbij rijden. Dit scenario lukte vrij goed alleen in de voorlaatste ronde gaat er iemand net voor de beklimming op de vlakte. ‘DAG’ mooie plaats in het peloton, ik zie iedereen voorbij rijden en ik kan nog net achteraan aanpikken. En sindsdien ging het van kwaad naar erger, ik moet de helling echt opknallen om nog maar ‘bij’ te blijven, en in de afdaling moet ik continu alles geven om gewoon nog maar bij te kunnen. (toen wou ik wel even een dikzak van 100 kilo zijn, dan zat ik meteen beneden). Op die moment heb ik toch alle kleuren van de regenboog gezien. Wanneer ik eindelijk mijn plaats in de groep terug inneem zie ik dat de ‘talenten’ een te grote groep hebben laten rijden, terug met enkele mannen alles bij elkaar gebracht. Dit heeft (te) veel krachten gekost en na de helling laat iemand (achteraan in het pak) een gaatje vallen. Ik bijt mijn tanden stuk om er terug bij te geraken en wanneer ik terug in het pak zit valt er weer iemand voor mij (jongens toch). En toen was het vat toch wel een beetje af, dan nog een halve toer op 200 meter van het peloton gehongen, maar ik kreeg het gaatje niet meer dicht. Dus iets na het pak geëindigd. Spijtig.

Groetjes
Mattias

PK tijdrijden
Vandaag stond het provinciaal kampioenschap tijdrijden op het programma. En als er nu 1 ding is wat ik echt niet kan is het … -inderdaad- tijdrijden. Laat staan tijdrijen in de gietende regen en met veel wind.
De start verliep goed, gewoon goed optrekken en me neerleggen. Maar dan kwam ik op het stuk tegenwind en voelde ik dat ik kracht tekort kwam. Waar andere jongens 3 tanden groter trapten, kreeg ik amper mijn grote plateau rond. Gelukkig wie de tegenwind moet trotseren heeft nadien wind mee. En vanaf het keerpunt ging het wel vlot. Ik kon terug mijn 52x14 vlot ronddraaien en kon zo mooi rond de 50 rijden. Maar dat zou niet volstaan. Ik werkte de 11km af in een tijd van 18min15. Dat maakt dat ik 33ste wordt op 38 juniors. Maar geen nood, het kan vanaf nu enkel maar beteren! Op naar zaterdag waar ik me nog eens in een ‘echte’ koers kan uitleven. Namelijk in Wambeek (Ternat).
Groetjes Mattias

Even een foto van mijn pareltje

Groetjes Mattias

Essen
In tegenstelling tot andere malen dat het regent, had ik nu echt wel 'goesting' om te koersen. Zaterdag was ik nog wat gaan trainen, maar dat was vandaag totaal niet merkbaar in de benen.
Koersverloop
In de 1ste ronde reed een man van Balen alleen weg. Iedereen denkt laat die maar rijden. In de eerste koershelft zit ik in ELKE ontsnapping die zich achter deze renner vestigt, uiteindelijk zullen er in de laatste ronde nog 2 renners wegrijden, die tevens voorop blijven. De rest mag spurten voor de ereplaatsen. Omdat ik door de regen gedurende heel de 2de koershelft bijna van mijn fiets bibber kan ik niet (deftig) meespurten. Uitslag: 15de/44 gereden.
Op zich een mooi resultaat maar ik ben er niet tevreden mee. Ik had benen om te winnen, of toch in ieder geval beter te presteren. Wanneer de grote jongens een demarrage plaatsten kon ik gemakkelijk meeschuiven. Ook heb ik een paar keer zelf voor het hazenpad gekozen.

Volgende week hopelijk beter weer en dezelfde benen!
Groetjes
van de coureur die vandaag niet heeft afgezien door het peloton, maar door de regen!

Foto: Ludwig Haes, waarvoor dank!

Hamont-Achel (Beverbeeck-Classic)
(1/03/08)
Een week geleden verscheen ik aan de start in Hamont-Achel, een interclub over 90km. Spijtig genoeg kreeg ik te kampen met krampen in mijn linkerbeen. Na 22km kon ik reeds een kruis maken over mijn koers. Veel meer valt hier niet over te vertellen.
Arendonk
(8/03/08)
Vandaag was het een ordinaire kermiskoers (??) in Arendonk met maar liefst 144 vertrekkers. Het spreekt voor zich hoe essentieel het is om hier vooraan te zitten. Al direct na de start werd ik door allerhande kamikazepiloten (vooral Nederlanders) voorbij gesneld. Het was een heel nerveuze koers. Ik heb bijna nooit tijd gehad om te drinken of te eten en mijn rembloksjes hebben vandaag een zware dag gekend.
Gelukkig ging het de eerste 2 ronde zeer snel waardoor er snel wat mensen vooraan hun positie niet meer konden verdedigen. Het teken voor mij om naar voor te rijden. Veel kon ik daar immers niet gaan uitrichten, wat iedereen probeerde te demarreren maar niemand geraakte weg.
Er was al wel een kopgroep ontstaan van 1 (!!) renner die bijna geheel de koers vooraan heeft gereden, en verdiend winnaar is geworden. Daarachter was een groep van 8 renners.
Conclusie: als het een massaspurt zou worden, zouden we sprinten voor de 9de plaats. Ik heb besloten om niet mee te spurten, het leek me te gevaarlijk en ik wil nu niet tegen de vlakte slagen. Uitslag: peloton.

Greetings
Mattias

The day after...

1 dag later, en ondertussen ben ik al een paar keer bijna terug met mijn voeten van de grond gegaan. Bijvoorbeeld toen ik bijgevoegd krantenartikel las. Maar ook wanneer ik thuis de bloemen zag liggen van gisteren. Maar toen ik de deelnemerlijst van Hamont-Achel (zaterdag 1 maart) bekeek, stond ik snel terug met mijn voeten op moeder aarde.

ps: de foto bij het krantenartikel is van de nieuwelingen.

En nog enkele foto's van gisteren.

Cu guys!

Finally...

Eindelijk is het zover. Na een goede 130 dagen training kan ik mijn eerste wedstrijd afwerken. Het rare is wel, vroeger was ik altijd een stressbom terwijl ik nu rustig naar deze wedstrijd toeleefde.
Het eerste deel van de wedstrijd was achter de auto, om ervoor te zorgen dat iedereen nog kon volgen. Na een aantal ronden achter de auto, werd de koers eindelijk op gang geschoten. Vermits we samen reden met alle categorieën boven de juniors, was het de eerste ‘echte’ rondes voor mij serieus afzien. Ik heb geen enkel ogenblik gedacht dat ik hier maar iets kon beteken. Uiteindelijk reden 4 beloften weg en viel het een beetje stil. Ik heb me rustig vooraan in het peloton gehandhaafd en een paar keer heb ik geprobeerd om met enkele renners weg te geraken. Uiteindelijk bleef, op de 4 ontsnapten na, de boel gesloten. Met nog 1km te gaan versnel ik, en ik krijg 1 renner mee, die neemt over en met dat zie ik dat alles terug gaat komen en blijf ik in zijn wiel zitten. Er komt nog iemand over, en zo gaan we de 500 meter in. Uiteindelijk zit het peloton terug in mijn wiel en wordt het een massaspurt. Ik kom als eerste over de meet. Bij de 4 ontsnapten zit geen junior, wat mij tot clubkampioen bij de juniors maakt. Tevens mijn eerste overwinning! Maar ik moet wel realistisch blijven want 1 zwaluw maakt de zomer nog niet!

Nog even mijn supporters en, niet te vergeten, mijn trainer (!!) bedanken..

Take care

Een super gelukkige MTT

Hey,
Nog 4 dagen en dan wordt het seizoen officieus op gang geschoten met het clubkampioenschap in Hoboken. Met andere woorden tijd om eens terug te blikken op de voorbereiding. In november en december kon jij mij telkens terug vinden in de fitness. Maar lopen zat er ook bij. De eerste week van januari ben ik ziek geweest. Toen ik uiteindelijk genezen was en hoopte om terug vlot te trainen viel ik op training. Een gebroken pols en de nodige schaafwonden waren de diagnose. 2 weken op de rollen gereden en nadien voorzichtig geprobeerd om terug op de weg te trainen. Ondertussen begint het stilletjes aan terug te vlotten. Er komt al wat kracht in de benen te zitten. Maar top ben ik nog niet, verre van zelfs. Voor de supporters die afzakken naar Hoboken om mijn eerste wedstrijdkilometers van 2008 te volgen, hier de gegevens. Inschrijving: restaurant Candide, Lage Weg 78 (hier zal het dus wel ergens in de buurt zijn. De start wordt om 15u gegeven voor de juniores, U23 & elite z/c.
Ik zal hier zo snel mogelijk laten weten hoe het zondag was.

Grt
MTT

Alweer een week voorbij, en een week dichter bij het aanstormende koersseizoen. De week is vlot verlopen, mijn geplande kilometers kunnen afmalen en natuurlijk vandaag met volle teugen genoten van het mooie weer. Sinds donderdag train ik met mijn nieuwe fiets, wat zorgt voor de juiste motivatie. Laten we hopen dat het weer zo blijft en dat we de 24ste in een stralende zon mogen starten!

Geniet ervan!
Mattias

Hey

Nog eens tijd voor een blogberichtje. Terwijl het buiten gewoon aan het stormen en het regen is kruipt het seizoen dichterbij. Nog 24 keer slapen om precies te zijn en ik sta aan de start van mijn eerste wedstrijd van 2008: clubkampioenschap in Hoboken. Ondertussen heb ik mijn gips al vervangen voor een brace (een verijdeld steunverband). Maar door deze verandering kan ik wel terug op de weg trainen! Natuurlijk heb ik wel wat 'schade' opgelopen doordat ik 2 weken niet lang kon trainen. Want na 1u was ik mijn rollen kotsbeu.
Gelukkig komt er een intensieve trainingsweek aan, waar ik hopelijk de conditie een keer de hoogte kan induwen.
Dinsdag ga ik even nog wat extra’s kopen voor mijn nieuwe fiets, en zo hoop ik om volgende week een eerste maal met mijn Canyon te kunnen trainen.
Take Care
Mattias

My Bike has arrived

Mijn nieuwe bolide is dinsdag aangekomen. Enkele uren voor hij aankwam kreeg ik spijtig genoeg wel te horen dat ik nog 3 weken in de gips moet liggen. Mijn voorbereiding op het nieuwe seizoen zal hierdoor anders lopen. Maar hopelijk kan ik vanaf 5 februari beginnen met de duurtrainingen. Bijgevoegd vind je een foto van mijn nieuwe fiets.
De specificaties:
Frame F8 7005 Ultralight Alum.
Voorvork One One Four SL
Afmontage: Shimano Dura Ace
Buiten: Crankstel FSA SL-K Pro MegaExo Compact
Wielen: Mavic Ksyrium Elite silver
Banden Schalbe Ultremo
Crankstel FSA SL-K Pro MegaExo Compact
Stuurpen Syntace F119 (31.8 )
Stuur Syntace Racelite Carbon
Zadel Selle Italia SLR XP
Zadelpen Ritchey WCS Carbon
Pedalen: Look Keo Sprint

Totale gewicht: 7.40kg

Waardige bloglezers,
Ik heb goed nieuws en slecht nieuws. Te beginnen met het slechte: ik ben vorige week woensdag tegen de vlakte gegaan met mijn fiets. Het goede: hopelijk mag de gips er morgen af.
Inderdaad. Januari is nog niet goed op gang of mijn weken waren al gevuld met pech. 1ste week was ik ziek, en nu dit. Laat ons hopen dat het geen voorbeden is voor mijn seizoen 2008.
Tot zover
Greetings

Hey

Vandaag zijn we 1 januari 2008 (bij deze wens ik iedereen een Gelukkig Nieuwjaar en alle clichés toe die je maar kan wensen!). Zoals je gemerkt hebt, is het al veel te lang geleden dat ik nog iets gepost heb maar vanaf nu zul je weer wekelijks een klein berichtje vinden op mijn blog. Want het aftellen is nu officieel begonnen.
De voorbije maanden ben ik al hard aan het trainen geweest. In november kon ik nog 2 rustdagen nemen per week, maar in december verviel deze luxe en werd het aantal met de helft gereduceerd. Tot zover alles over training!
Ook heb ik tijdens de winterperiode hard gewerkt om een nieuwe fiets te kunnen kopen. Uiteindelijk is het een Canyon geworden (zie foto) met Dura-Ace en Ksyrium Elite wielen.

Tot zover mijn 1ste post van 2008!