Finito
Mijn seizoen is gedaan. Vorige week was ik nog van plan om in Minderhout (morgen) te starten. Maar ik ben zowel mentaal als fysiek op. Deze week heb ik maar 1x getraind en de hartslag reageerde er nogal slecht op. Bij deze gaat de riem er dus 2-3weken volledig af. Dan begin ik aan de voorbereiding voor 2008, als 2de jaars junior. Over afgelopen seizoen ben ik zeer tevreden, ik denk dat ik mij (voor mijn ontstoken appendix) op regelmatige basis ben kunnen blijven verbeteren. Spijtig heb ik het steeds met top-30 plaatsen moeten stellen. Graag had ik één keer eens de top 20 binnegewandeld, maar mijn lichaam heeft daar anders over beslist. Als uitstekers dit jaar onthoud ik Sleidinge (eerste koers die ik uitreed), Ruisbroek (Interclub), Borsbeek (eerste keer top-30), Lille (eerste keer 'weg' met een groepje), Ravels (waar ik 22ste werd), Vrasene (waar ik 38ste op 100 deelnemers was, en de koers met mijn vingers in mijn neus uitreed), en uiteindelijk Brecht waar ik 21ste werd. Op naar volgend jaar, aan de ambitie gaat het niet liggen!
zaterdag, oktober 06, 2007
zondag, september 30, 2007
Faitlytale Gone Bad
Nadat ik gisteren op de rollen een super gevoel had, was ik wel redelijk zeker dat ik vandaag nog eens zou uitrijden. Toen ik deze morgen ging opwarmen, werd ik steeds zekerder van mijn stuk. Maar spijtig genoeg kon ik mijn gevoel niet waarmaken. Het parcours bestond uit zeer smalle .JPG)
landwegen en vermits er vandaag maar 2 koersen voor junioren waren in heel het land maakte dat er maar liefst 98 vertrekkers waren. Maar mits een kleine optelsom komen we tot een conclusie: smal parcours met veel bochten + veel renners = sowieso miserie als je achteraan koerst. 1 ronde kon ik mij vooraan nestelen, maar nadien zakte ik steeds dieper in de buik van het peloton weg. Ondertussen waren mijn goede benen verdwenen en leken deze meer op 2 krachtloze elastieken dan mooie afgetrainde koersmachines. Omdat het vooraan ook geen moment stil viel was het moeilijk om te recuperen en als je na elke bocht uit stilstand terug naar 55kmpu moest, begon mijn vat stilaan op te geraken. Na 3 kwartier stopte ik ermee. Enigszins teleurgesteld keerde ik terug huiswaarts. Volgend weekend beter.
.JPG)
landwegen en vermits er vandaag maar 2 koersen voor junioren waren in heel het land maakte dat er maar liefst 98 vertrekkers waren. Maar mits een kleine optelsom komen we tot een conclusie: smal parcours met veel bochten + veel renners = sowieso miserie als je achteraan koerst. 1 ronde kon ik mij vooraan nestelen, maar nadien zakte ik steeds dieper in de buik van het peloton weg. Ondertussen waren mijn goede benen verdwenen en leken deze meer op 2 krachtloze elastieken dan mooie afgetrainde koersmachines. Omdat het vooraan ook geen moment stil viel was het moeilijk om te recuperen en als je na elke bocht uit stilstand terug naar 55kmpu moest, begon mijn vat stilaan op te geraken. Na 3 kwartier stopte ik ermee. Enigszins teleurgesteld keerde ik terug huiswaarts. Volgend weekend beter.maandag, september 24, 2007
Krachtenarsenaal opgebruikt
1.14.3 Hoogstraten... Eindelijk!
Inderdaad, eindelijk kan ik nog eens een koers uitrijden. Woensdag was ik nog alles aan het
geven op het concert van faithless, dit alles na een duurtraining van 4u. Donderdag heb ik 2u gefietst, vrijdag 1u zeer rustig en gisteren een kleine 3uur aan een gematigd.
Ongeveer 2 maanden na mijn ontstoken appendix voelden de benen goed genoeg om net mee te kunnen in het peloton. Ik kan wel niet ontkennen dat ik heel mijn krachten arsenaal heb moeten gebruiken om maar te kunnen volgen. Uiteindelijk kan ik best tevreden zijn over deze wedstrijd. In de 1ste koershelft ging het redelijk snel en niemand geraakte echt weg, maar toen er één of andere renner voor mij tegen de vlakte ga en ik vol in de remmen moet, zijn er véél vogels gaan vliegen. 35 om precies te zijn. Ik moet serieus op de tandjes bijten om gewoon te kunnen volgen. Maar wanneer die 35 renners zijn gaan vliegen valt het achteraan stil (thank god). Ik ga de laatste bocht als +-10de van het peloton in, kan nog enkele plekken opschuiven en eindig uiteindelijk redelijk voorin in de pelotonspurt. Niet slecht voor mijn reputatie als strijkijzer. Een ijzersterke Nicolas Vereecken wint de wedstrijd, ik eindig als 44ste.
Cu
1.14.3 Hoogstraten... Eindelijk!
Inderdaad, eindelijk kan ik nog eens een koers uitrijden. Woensdag was ik nog alles aan het
geven op het concert van faithless, dit alles na een duurtraining van 4u. Donderdag heb ik 2u gefietst, vrijdag 1u zeer rustig en gisteren een kleine 3uur aan een gematigd.Ongeveer 2 maanden na mijn ontstoken appendix voelden de benen goed genoeg om net mee te kunnen in het peloton. Ik kan wel niet ontkennen dat ik heel mijn krachten arsenaal heb moeten gebruiken om maar te kunnen volgen. Uiteindelijk kan ik best tevreden zijn over deze wedstrijd. In de 1ste koershelft ging het redelijk snel en niemand geraakte echt weg, maar toen er één of andere renner voor mij tegen de vlakte ga en ik vol in de remmen moet, zijn er véél vogels gaan vliegen. 35 om precies te zijn. Ik moet serieus op de tandjes bijten om gewoon te kunnen volgen. Maar wanneer die 35 renners zijn gaan vliegen valt het achteraan stil (thank god). Ik ga de laatste bocht als +-10de van het peloton in, kan nog enkele plekken opschuiven en eindig uiteindelijk redelijk voorin in de pelotonspurt. Niet slecht voor mijn reputatie als strijkijzer. Een ijzersterke Nicolas Vereecken wint de wedstrijd, ik eindig als 44ste.
Cu
maandag, september 17, 2007
Die hard,
get back in your hole,
lick your wounds,
reflect about it ...
Come back stronger !
(Benny Vansteeland)
Gisteren was het dan nog eens zo ver: nog eens gas geven op een interclub. Het begon in ieder geval al slecht (of goed) want ik kreeg nummer 13. Na men flater in Ruisbroek, waar ik te ver achteraan startte, ging ik dit maar even goedmaken. En jah, wie stond er bij de start op de eerste rij?
Spijtig genoeg zorgde dit ook dat ik een beetje overmoedig was en met de eerste paar demarrages meesprong. Want met de klim in het vooruitzicht had ik graag goed vooraan gezeten. Maar alles komt terug samen en met zen allen beginnen we aan de klim en vermits ik nog nooit echt had geklommen en ik met een fiets koerste die enkele kilo’s meer weegt dan de rest was het héél moeilijk om daar te volgen. Gevolg: op de top ben ik al op achtervolgen aangewezen. Ik probeer nog tussen de auto’s terug te komen, maar spijtig genoeg zit het er niet meer in. Dan maar een vestje aangetrokken en nog 2u bijgetraind! Zo hoop ik om in Hoogstraten (deze zondag om 3u) nog eens rustig uit te rijden. We’ll see. Bijgevoegd een foto die getrokken is aan de start in Duffel.
Grt
get back in your hole,
lick your wounds,
reflect about it ...
Come back stronger !
(Benny Vansteeland)
Gisteren was het dan nog eens zo ver: nog eens gas geven op een interclub. Het begon in ieder geval al slecht (of goed) want ik kreeg nummer 13. Na men flater in Ruisbroek, waar ik te ver achteraan startte, ging ik dit maar even goedmaken. En jah, wie stond er bij de start op de eerste rij?
Spijtig genoeg zorgde dit ook dat ik een beetje overmoedig was en met de eerste paar demarrages meesprong. Want met de klim in het vooruitzicht had ik graag goed vooraan gezeten. Maar alles komt terug samen en met zen allen beginnen we aan de klim en vermits ik nog nooit echt had geklommen en ik met een fiets koerste die enkele kilo’s meer weegt dan de rest was het héél moeilijk om daar te volgen. Gevolg: op de top ben ik al op achtervolgen aangewezen. Ik probeer nog tussen de auto’s terug te komen, maar spijtig genoeg zit het er niet meer in. Dan maar een vestje aangetrokken en nog 2u bijgetraind! Zo hoop ik om in Hoogstraten (deze zondag om 3u) nog eens rustig uit te rijden. We’ll see. Bijgevoegd een foto die getrokken is aan de start in Duffel.Grt
zaterdag, september 15, 2007
maandag, september 10, 2007
Vayamos Compañeros
Gisteren ben ik van start gegaan in Sint-Lenaarts. Nadat ik het vorige weekend goed had doorgetraind (9u). Vorige week was goed voor 3 duurtrainingen (2u), 2x nuchter trainen, 1x intervaltraining en 1x intensief trainen. Toch het mocht niet baten, ik werd er gewoonweg uitgebonjourd. Na een goede 22 minuten was het voor mij over. Het was een zeer lastige koers. Het was constant op het kantje koersen en er raakte geen enkele ontsnapping deftig weg, de eerste 22 minuten weliswaar. Toen bij mij de veer brak waren er al een 10tal renners moeten lossen. Kort hierop vertrok de beslissende ontsnapping en ging het peloton een ‘constanter’ ritme aannemen. Volgend weekend staat er een interclub op het programma Angreau-Honnelies, dat belooft. Ik moet wel toegeven ik ga mee omdat ze niemand meer vonden. Met veel goesting reis ik zeker niet af, maar we zien wel. Hopelijk gaat het dan weer wat beter, want de motivatie is weer ver weg.
grt
Gisteren ben ik van start gegaan in Sint-Lenaarts. Nadat ik het vorige weekend goed had doorgetraind (9u). Vorige week was goed voor 3 duurtrainingen (2u), 2x nuchter trainen, 1x intervaltraining en 1x intensief trainen. Toch het mocht niet baten, ik werd er gewoonweg uitgebonjourd. Na een goede 22 minuten was het voor mij over. Het was een zeer lastige koers. Het was constant op het kantje koersen en er raakte geen enkele ontsnapping deftig weg, de eerste 22 minuten weliswaar. Toen bij mij de veer brak waren er al een 10tal renners moeten lossen. Kort hierop vertrok de beslissende ontsnapping en ging het peloton een ‘constanter’ ritme aannemen. Volgend weekend staat er een interclub op het programma Angreau-Honnelies, dat belooft. Ik moet wel toegeven ik ga mee omdat ze niemand meer vonden. Met veel goesting reis ik zeker niet af, maar we zien wel. Hopelijk gaat het dan weer wat beter, want de motivatie is weer ver weg.
grt
zaterdag, september 01, 2007
TRAINEN, TRAINEN, TRAINEN, ...
Na de intensieve training donderdag heb ik besloten om Niel dit weekend te laten vallen. Ik denk dat nog eens goed doortrainen meer effect heeft, dan een uurtje te koersen. Onder dat motto heb ik deze voormiddag 3u getraind en s'namiddags nog 2u15 er aan vast geknoopt. Goed voor 80 en 57 km of 137km. Morgen staan nog 4u op het programma. De rest van volgende week zal bestaan uit lange duurtrainingen en op dinsdag en donderdag een intensieve training van +-2u. Op die 2 dagen ga ik s'morgens ook 40min nuchter op de rollen rijden. Ik leef met goede hoop naar de volgende wedstrijd: St-Lenaarts!
Groetjes
Na de intensieve training donderdag heb ik besloten om Niel dit weekend te laten vallen. Ik denk dat nog eens goed doortrainen meer effect heeft, dan een uurtje te koersen. Onder dat motto heb ik deze voormiddag 3u getraind en s'namiddags nog 2u15 er aan vast geknoopt. Goed voor 80 en 57 km of 137km. Morgen staan nog 4u op het programma. De rest van volgende week zal bestaan uit lange duurtrainingen en op dinsdag en donderdag een intensieve training van +-2u. Op die 2 dagen ga ik s'morgens ook 40min nuchter op de rollen rijden. Ik leef met goede hoop naar de volgende wedstrijd: St-Lenaarts!
Groetjes
maandag, augustus 27, 2007
1.14.3 Niel
K’zal nog eens iets posten, want het is weer lang geleden. Zoals jullie weten, of niet weten, ben ik gisteren gestart in Duffel. Mijn voorbereiding was verre van perfect. Ik was vermoeid van elke dag om half 5 door mijn wekker gewekt te worden, om zo vervolgens nog tot 2u ‘hard’ te werken. Het komt er dus op neer dat ik een week zo goed als niets getraind had. Gevolg tijdens de wedstrijd: na een half uur moeten lossen uit een op hol geslagen peloton. Nu nog een weekje werken en vanaf 1 september beginnen we terug te leven zoals het een renner toehoort, want het zal nodig zijn. Volgende afspraak is Niel (2/9), Sint-Lenaarts (9/9), Meerle (Hoogstraten) (16/9), Hoogstraten (23/9), Meer (30/9), Minderhout (7/10) en mijn seizoen stopt in Wommelgem (14/10). Nog 7 koersen te gaan. Verdeeld over 7 weken waar ik terug op zoek kan, naar mijn conditie die nu in geen omstreken te bespeuren valt.
See ya=))
K’zal nog eens iets posten, want het is weer lang geleden. Zoals jullie weten, of niet weten, ben ik gisteren gestart in Duffel. Mijn voorbereiding was verre van perfect. Ik was vermoeid van elke dag om half 5 door mijn wekker gewekt te worden, om zo vervolgens nog tot 2u ‘hard’ te werken. Het komt er dus op neer dat ik een week zo goed als niets getraind had. Gevolg tijdens de wedstrijd: na een half uur moeten lossen uit een op hol geslagen peloton. Nu nog een weekje werken en vanaf 1 september beginnen we terug te leven zoals het een renner toehoort, want het zal nodig zijn. Volgende afspraak is Niel (2/9), Sint-Lenaarts (9/9), Meerle (Hoogstraten) (16/9), Hoogstraten (23/9), Meer (30/9), Minderhout (7/10) en mijn seizoen stopt in Wommelgem (14/10). Nog 7 koersen te gaan. Verdeeld over 7 weken waar ik terug op zoek kan, naar mijn conditie die nu in geen omstreken te bespeuren valt.
See ya=))
vrijdag, augustus 10, 2007
Back On Track
De vorige blog was misschien een beetje te impulsief geschreven want vandaag heb ik de training (eindelijk) hervat! ‘Officieel’ moest ik wachten tot komende woensdag (15/8), maar ik kon niet langer wachten. Ik heb me vandaag mooi aan mijn hartslag gehouden, wat resulteerde dat ik door alle wielertoeristen van Antwerpen en omstreken voor bij ben gestoken. Ik hoop nu dat het elke dag een beetje beter gaat om zo spoedig mogelijk de competitie terug te hervatten!Maandag ga ik nog wat liquide middelen bijverdienen zodat ik nog eens ‘iets’ nieuw kan aankopen!
Take Care
De vorige blog was misschien een beetje te impulsief geschreven want vandaag heb ik de training (eindelijk) hervat! ‘Officieel’ moest ik wachten tot komende woensdag (15/8), maar ik kon niet langer wachten. Ik heb me vandaag mooi aan mijn hartslag gehouden, wat resulteerde dat ik door alle wielertoeristen van Antwerpen en omstreken voor bij ben gestoken. Ik hoop nu dat het elke dag een beetje beter gaat om zo spoedig mogelijk de competitie terug te hervatten!Maandag ga ik nog wat liquide middelen bijverdienen zodat ik nog eens ‘iets’ nieuw kan aankopen!
Take Care
zondag, juli 29, 2007
C'est fini pour cette saison
Met spijt in het hart moet ik jullie melden dat het koersseizoen er voor mij op zit. De ct-scan heeft uitgewezen dat mijn appendix acuut ontstoken was, diezelfde woensdagavond was dit orgaan al verwijderd uit mijn lichaam via een operatie. Zaterdagmiddag mocht ik het ziekenhuis eindelijk verlaten. De dokter vertelde me dat ik 3 weken geen inspanningen mag verrichten, wat ik nu moet doen is één groot vraagteken. Om dan na 3 weken terug de conditie te beginnen op bouwen voor nog 2 of 3 koersen zie ik (mentaal) niet zitten. Wat ik in de winter ga doen is nog een groot vraagteken. Eventueel neem ik nog eens deel aan de achtkamp, anderszijds ga ik ook eens zien of ik misschien niet naar het veldritseizoen kan werken, of waarom niet de piste? Allemaal nog vraagtekens, maar geen nood: ik heb 3 weken tijd zat om me te bezinnen en te beslissen wat het gaat worden. Het is allemaal wel één grote desillusie. Mijn prestaties werden steeds beter en nu dit. Spijtig. Mijn volgende wegkoers wordt dan maar Rijkevorsel Sint-Jozef op 1 maart!
1 maart. Nog meer als een 8 maanden wachten.
Met spijt in het hart moet ik jullie melden dat het koersseizoen er voor mij op zit. De ct-scan heeft uitgewezen dat mijn appendix acuut ontstoken was, diezelfde woensdagavond was dit orgaan al verwijderd uit mijn lichaam via een operatie. Zaterdagmiddag mocht ik het ziekenhuis eindelijk verlaten. De dokter vertelde me dat ik 3 weken geen inspanningen mag verrichten, wat ik nu moet doen is één groot vraagteken. Om dan na 3 weken terug de conditie te beginnen op bouwen voor nog 2 of 3 koersen zie ik (mentaal) niet zitten. Wat ik in de winter ga doen is nog een groot vraagteken. Eventueel neem ik nog eens deel aan de achtkamp, anderszijds ga ik ook eens zien of ik misschien niet naar het veldritseizoen kan werken, of waarom niet de piste? Allemaal nog vraagtekens, maar geen nood: ik heb 3 weken tijd zat om me te bezinnen en te beslissen wat het gaat worden. Het is allemaal wel één grote desillusie. Mijn prestaties werden steeds beter en nu dit. Spijtig. Mijn volgende wegkoers wordt dan maar Rijkevorsel Sint-Jozef op 1 maart!
1 maart. Nog meer als een 8 maanden wachten.
dinsdag, juli 24, 2007
Een bewoge 5 dagen
We beginnen bij het begin: zaterdag heb ik deelgenomen aan de duo-duatlon te Loenhout. Spijtig genoeg komt mijn broer Jasper en tevens mijn loper van dienst iets te laat naar de verwachtingen de wisselzone in. Ik ben blij dat ik eindelijk op de fiets kan springen en de eerste 3km rij ik enkele volle pelotonnekes gewoon voorbij. Wanneer ik in de verte nog een andere peloton zie fietsen, rij ik ernaartoe en probeer ik de andere ertoe aan te zetten om mee rond te draaien, wat niet altijd een succes kon genoemd worden. Al bij al een goede fietsproef van 20km afgehaspeld. We eindigen uiteindelijk 55 vd 167 vertrekkers.Zondagochtend ben ik dan maar op mijn trouw tweewielig vehikel gesprongen om nog een trainingsritje van om en bij de 3u af te werken. Tot hier toe ging alles goed. Maar rond 21u begint de miserie. Ik voel een constante pijn in mijn buik. Ik denk: de pijn is vanzelf gekomen en zal wel vanzelf weggaan. Fout! De pijn komt, en blijft komen rond middernacht lig ik in mijn bed te kronkelen van de pijn. Hoe ik me ook draai en keer, niets helpt. Het is me nog nooit voorgekomen maar op deze moment wou ik echt wel dat ik dood was. Klinkt misschien raar, maar dit bewijst hoe erg de pijn wel was. Gelukkig wonen wij niet zover van het AZ Sint-Jozef. In een kwartiertje zijn we daar en rond 1u krijg ik een eerste serieuze pijnstiller. Er word bloed genomen, zonder resultaat. Vervolgens volgen er röntgenfoto’s. Tijdens de foto’s val ik gewoon flauw, van de (buik)pijn. De oorzaak wordt niet gevonden. Ik word dan maar opgenomen en krijg nog een legertje pijnstillers en een baxter. Na 2 dagen met een baxter rond te sleuren is het ondertussen mijn goede vriend geworden. Vandaag volgden er nog 2 onderzoeken, een echografie en een onderzoek waar de naam me nu even van ontglipt maar waar ze met een ‘camera’ je maag gaan inspecteren. Gelukkig ben ik net ontslagen uit het ziekenhuis en zit ik thuis. Normaal gezien zou ik niet naar huis mogen maar… ik verjaar vandaag. En het medisch personeel liet me zodoende toch gaan. Morgen kan ik terug voor een scan waar ze hopelijk de oorzaak vinden. Uiteindelijk is de pijn al volledig weg, die was maandag al grotendeels weg. Wat een weekend… Het heeft me wel geleerd te genieten van elk pijnloos moment, want het kan allemaal zo snel gedaan zijn…
We beginnen bij het begin: zaterdag heb ik deelgenomen aan de duo-duatlon te Loenhout. Spijtig genoeg komt mijn broer Jasper en tevens mijn loper van dienst iets te laat naar de verwachtingen de wisselzone in. Ik ben blij dat ik eindelijk op de fiets kan springen en de eerste 3km rij ik enkele volle pelotonnekes gewoon voorbij. Wanneer ik in de verte nog een andere peloton zie fietsen, rij ik ernaartoe en probeer ik de andere ertoe aan te zetten om mee rond te draaien, wat niet altijd een succes kon genoemd worden. Al bij al een goede fietsproef van 20km afgehaspeld. We eindigen uiteindelijk 55 vd 167 vertrekkers.Zondagochtend ben ik dan maar op mijn trouw tweewielig vehikel gesprongen om nog een trainingsritje van om en bij de 3u af te werken. Tot hier toe ging alles goed. Maar rond 21u begint de miserie. Ik voel een constante pijn in mijn buik. Ik denk: de pijn is vanzelf gekomen en zal wel vanzelf weggaan. Fout! De pijn komt, en blijft komen rond middernacht lig ik in mijn bed te kronkelen van de pijn. Hoe ik me ook draai en keer, niets helpt. Het is me nog nooit voorgekomen maar op deze moment wou ik echt wel dat ik dood was. Klinkt misschien raar, maar dit bewijst hoe erg de pijn wel was. Gelukkig wonen wij niet zover van het AZ Sint-Jozef. In een kwartiertje zijn we daar en rond 1u krijg ik een eerste serieuze pijnstiller. Er word bloed genomen, zonder resultaat. Vervolgens volgen er röntgenfoto’s. Tijdens de foto’s val ik gewoon flauw, van de (buik)pijn. De oorzaak wordt niet gevonden. Ik word dan maar opgenomen en krijg nog een legertje pijnstillers en een baxter. Na 2 dagen met een baxter rond te sleuren is het ondertussen mijn goede vriend geworden. Vandaag volgden er nog 2 onderzoeken, een echografie en een onderzoek waar de naam me nu even van ontglipt maar waar ze met een ‘camera’ je maag gaan inspecteren. Gelukkig ben ik net ontslagen uit het ziekenhuis en zit ik thuis. Normaal gezien zou ik niet naar huis mogen maar… ik verjaar vandaag. En het medisch personeel liet me zodoende toch gaan. Morgen kan ik terug voor een scan waar ze hopelijk de oorzaak vinden. Uiteindelijk is de pijn al volledig weg, die was maandag al grotendeels weg. Wat een weekend… Het heeft me wel geleerd te genieten van elk pijnloos moment, want het kan allemaal zo snel gedaan zijn…
donderdag, juli 19, 2007
Training
Gisteren nog eens goed doorgetraind. In de voormiddag ben ik met den oude haas gaan rijden, goed voor 75km. In de namiddag besloot ik om te gaan koersen in Opwijk. Ik wist op voorhand dat het een lastige koers zou worden. De training van de voormiddag zal nog wel in mijn benen zitten, maar ook het parcours was constant stijgen en dalen, met als piek een explosieve helling net voor het overschrijden van de finishlijn. Van dit lastige, maar prachtige parcours mochten 96,6km of 14 ronden genieten. Over het verloop van de koers kan ik kort zijn, ik heb me in het peloton genesteld en rustig (?) meegepeddeld. Na 72km was het vat voor mij af. Spijtig want op zich had ik goede benen, en dat bewijst mijn hartslag ook. Over heel de wedstrijd had ik gemiddeld maar 164hs/min, en dit met een gemiddelde snelheid van 41.5kmpu.
Deze dag was goed voor maar liefst 157km waarvan 72 koerskilometers.
Zaterdag ga ik een duo duatlon doen, het fietsonderdeel is slechts 20km. Mijn doel is om onder de 30 min te eindigen. Dit is een moeilijke, maar haalbare opdracht, want het parcours (5x4km) bevat enkele snedige bochten.
Gisteren nog eens goed doorgetraind. In de voormiddag ben ik met den oude haas gaan rijden, goed voor 75km. In de namiddag besloot ik om te gaan koersen in Opwijk. Ik wist op voorhand dat het een lastige koers zou worden. De training van de voormiddag zal nog wel in mijn benen zitten, maar ook het parcours was constant stijgen en dalen, met als piek een explosieve helling net voor het overschrijden van de finishlijn. Van dit lastige, maar prachtige parcours mochten 96,6km of 14 ronden genieten. Over het verloop van de koers kan ik kort zijn, ik heb me in het peloton genesteld en rustig (?) meegepeddeld. Na 72km was het vat voor mij af. Spijtig want op zich had ik goede benen, en dat bewijst mijn hartslag ook. Over heel de wedstrijd had ik gemiddeld maar 164hs/min, en dit met een gemiddelde snelheid van 41.5kmpu.
Deze dag was goed voor maar liefst 157km waarvan 72 koerskilometers.
Zaterdag ga ik een duo duatlon doen, het fietsonderdeel is slechts 20km. Mijn doel is om onder de 30 min te eindigen. Dit is een moeilijke, maar haalbare opdracht, want het parcours (5x4km) bevat enkele snedige bochten.
maandag, juli 16, 2007
OOSTMALLE (14/7) & BRECHT (15/7)
Gisteren gestart in Oostmalle . Het was zo’n saaie koers waar echt alles slecht was.
1. De organisatie: we moeten een halfuur later starten.
2. Het parcours: over 4km geen 1 lange rechte lijn, enkel van die bochten en zéér slechte wegen.
3. Slechts 30 deelnemers
Na halfweg koers heeft het toch geen zin, de meeste zijn al weggereden en ik blijf achter in een pelotonnetje van 15man. Wanneer ik mijn kans waag zie ik steeds een ploegmaat het gat op mij dichten. Goesting is volledig verdwenen en na 1u stap ik af. Ik wil me o.a. sparen voor morgen.
En die morgen gaat het wel goed in Brecht. In de 2de ronde waag ik al eens men kans op één van de 26 bruggen die we over moeten rijden. Ik geraak even, met nog 5 andere, weg, maar ik krijg geen vrijgeleide van het peloton. Wanneer ik zit uit te rusten van mijn inspanning vertrekt de goede vlucht met daarbij de latere winnaar Pieter Van Echelpoel. Ik spurt nog mee met het peloton maar geraak ingesloten waardoor ik niet volledig kan doorgaan. Uiteindelijk word ik 23ste van de 48 vertrekkers.
Gisteren gestart in Oostmalle . Het was zo’n saaie koers waar echt alles slecht was.
1. De organisatie: we moeten een halfuur later starten.2. Het parcours: over 4km geen 1 lange rechte lijn, enkel van die bochten en zéér slechte wegen.
3. Slechts 30 deelnemers
Na halfweg koers heeft het toch geen zin, de meeste zijn al weggereden en ik blijf achter in een pelotonnetje van 15man. Wanneer ik mijn kans waag zie ik steeds een ploegmaat het gat op mij dichten. Goesting is volledig verdwenen en na 1u stap ik af. Ik wil me o.a. sparen voor morgen.
En die morgen gaat het wel goed in Brecht. In de 2de ronde waag ik al eens men kans op één van de 26 bruggen die we over moeten rijden. Ik geraak even, met nog 5 andere, weg, maar ik krijg geen vrijgeleide van het peloton. Wanneer ik zit uit te rusten van mijn inspanning vertrekt de goede vlucht met daarbij de latere winnaar Pieter Van Echelpoel. Ik spurt nog mee met het peloton maar geraak ingesloten waardoor ik niet volledig kan doorgaan. Uiteindelijk word ik 23ste van de 48 vertrekkers.
woensdag, juli 11, 2007
Jawadde
1.14.3 Vrasene
Tijdens de parcoursverkenning, die in tegenovergestelde richting gebeurde, kwam ik 2 dingen te weten. 1: Er gaat (veel) gevallen worden en 2: vooraan zitten is de boodschap op deze smalle kronkelwegen. Om 16.30u wordt de start gegeven en vertrekken 100 renners voor 94km, verdeeld over 10 ronden van 9.4km. En net voor het einde van ronde 1 vindt er al een valpartij plaats. Ik zit er net achter en moet vanuit stilstand terug op snelheid komen. De volgende 8 ronden zijn een saaie bedoening, ik hang tussen het midden en achteraan het peloton en moei me niet met de feiten. Ik begin de koerssnelheid meer en meer gewoon te worden en zo heb ik vandaag ook maar een gemiddelde hartslag van 166, tegenover Willebroek waar deze 175 bedroeg. Tijdens ronde 8 begin ik mijn weg naar voor te zoeken. Wanneer ik na 9 en een halve ronde bijna helemaal vooraan zit moet ik vol in de remmen omdat de renner voor mij blijkbaar wat meer wou genieten van het mooie landschap dat Vrasene te bieden heeft. Uiteindelijk zie ik achter me en zie ik nog maar 20 man op het lint hangen. Nu denk ik, ik laat de sprint aan me voorbij gaan want ‘mijn leven riskeren’ voor een heeeellleee verre ereplaats zie ik niet zitten. Maar als bij wonder rij ik in 1 tijd opeens 30 renners voorbij en dan besluit ik maar dat ik misschien, mits genoeg wringwerk, nog net op tijd vooraan kan geraken om nog een mooie plaats te versieren. Spijtig genoeg denkt iedereen dat en vallen ze net rechts voor mij. Qua eliminatie van de tegenstand kon dit tellen, ik moet net niet in de remmen gaan maar een kwart van het peloton wel. Ondertussen denk ik dat ik me toch al in een mooie positie heb genesteld. Uiteindelijk blijkt dit nog veel te ver naar achter. Ik maak in de spurt nog enkele plaatsen goed maar daar blijft het ook bij, waarbij vooral de laatste 100 meter belangrijk waren. Hier steek ik nog een horde renners voorbij die blijkbaar al te snel hun krachten hebben verspilt. Ik denk dat ik mits wat meer (wring)ervaring hier wel een mooie uitslag zou hebben kunnen gereden. Het verdikt: 38ste van de 100. Er zijn maar 78 renners aangekomen. Dit is vooral te wijten aan de valpartijen die plaats vonden.
Als we dit percentueel bekijken is dit tot nu toe mijn beste resultaat!
Cu
1.14.3 Vrasene
Tijdens de parcoursverkenning, die in tegenovergestelde richting gebeurde, kwam ik 2 dingen te weten. 1: Er gaat (veel) gevallen worden en 2: vooraan zitten is de boodschap op deze smalle kronkelwegen. Om 16.30u wordt de start gegeven en vertrekken 100 renners voor 94km, verdeeld over 10 ronden van 9.4km. En net voor het einde van ronde 1 vindt er al een valpartij plaats. Ik zit er net achter en moet vanuit stilstand terug op snelheid komen. De volgende 8 ronden zijn een saaie bedoening, ik hang tussen het midden en achteraan het peloton en moei me niet met de feiten. Ik begin de koerssnelheid meer en meer gewoon te worden en zo heb ik vandaag ook maar een gemiddelde hartslag van 166, tegenover Willebroek waar deze 175 bedroeg. Tijdens ronde 8 begin ik mijn weg naar voor te zoeken. Wanneer ik na 9 en een halve ronde bijna helemaal vooraan zit moet ik vol in de remmen omdat de renner voor mij blijkbaar wat meer wou genieten van het mooie landschap dat Vrasene te bieden heeft. Uiteindelijk zie ik achter me en zie ik nog maar 20 man op het lint hangen. Nu denk ik, ik laat de sprint aan me voorbij gaan want ‘mijn leven riskeren’ voor een heeeellleee verre ereplaats zie ik niet zitten. Maar als bij wonder rij ik in 1 tijd opeens 30 renners voorbij en dan besluit ik maar dat ik misschien, mits genoeg wringwerk, nog net op tijd vooraan kan geraken om nog een mooie plaats te versieren. Spijtig genoeg denkt iedereen dat en vallen ze net rechts voor mij. Qua eliminatie van de tegenstand kon dit tellen, ik moet net niet in de remmen gaan maar een kwart van het peloton wel. Ondertussen denk ik dat ik me toch al in een mooie positie heb genesteld. Uiteindelijk blijkt dit nog veel te ver naar achter. Ik maak in de spurt nog enkele plaatsen goed maar daar blijft het ook bij, waarbij vooral de laatste 100 meter belangrijk waren. Hier steek ik nog een horde renners voorbij die blijkbaar al te snel hun krachten hebben verspilt. Ik denk dat ik mits wat meer (wring)ervaring hier wel een mooie uitslag zou hebben kunnen gereden. Het verdikt: 38ste van de 100. Er zijn maar 78 renners aangekomen. Dit is vooral te wijten aan de valpartijen die plaats vonden.
Als we dit percentueel bekijken is dit tot nu toe mijn beste resultaat!
Cu
maandag, juli 09, 2007
AFZIEN, AFZIEN, AFZIEN
De top 3 van ‘kutkoersen’ is weer gewijzigd. Willebroek krijgt daar ook een plaatsje. Hoewel, het kan ook aan mij liggen, want ik was ronduit slecht. En ik kan maar geen reden vinden waarom. Ik gok op de ‘bergen’ die ik op mijn stage ‘beklom’.
Het koersverloop is dan ook heel simpel. De eerste 8 ronden hang ik steeds achteraan. Tijdens ronde 8 begin ik op te schuiven. Met nog 3 ronden te gaan zit ik helemaal vooraan en besluit ik om een alles-of-niets poging te ondernemen. Wanneer er een groepje vertrekt spurt ik me de ziel uit het lijf om te komen aansluiten. Na enkele seconden zit ik ‘eindelijk’ in het wiel en ik zie achter me en zie dat er in mijn wiel een heel peloton zit. Spijtig! Dan worden het maar 3 ronden afzien. Uiteindelijk wordt het een massasprint. Vermits ik slecht ben ga ik me niet moeien in de debatten en vervolgens laat ik me rustig over de meet bollen. Ik word 43ste van de 60 vertrekkers. Het gemiddelde lag rond de 42kmpu, snel genoeg dus. 95% van het parcours heb ik afgelegd met mijn handen in de beugel. Vermits het maar een korte koers was (70km) ben ik vervolgens van Willebroek naar huis gefietst.
Hopelijk gaat het woensdag een pak beter want dan zijn het rondjes van maar liefst 9.5km!
Cu=)
De top 3 van ‘kutkoersen’ is weer gewijzigd. Willebroek krijgt daar ook een plaatsje. Hoewel, het kan ook aan mij liggen, want ik was ronduit slecht. En ik kan maar geen reden vinden waarom. Ik gok op de ‘bergen’ die ik op mijn stage ‘beklom’.
Het koersverloop is dan ook heel simpel. De eerste 8 ronden hang ik steeds achteraan. Tijdens ronde 8 begin ik op te schuiven. Met nog 3 ronden te gaan zit ik helemaal vooraan en besluit ik om een alles-of-niets poging te ondernemen. Wanneer er een groepje vertrekt spurt ik me de ziel uit het lijf om te komen aansluiten. Na enkele seconden zit ik ‘eindelijk’ in het wiel en ik zie achter me en zie dat er in mijn wiel een heel peloton zit. Spijtig! Dan worden het maar 3 ronden afzien. Uiteindelijk wordt het een massasprint. Vermits ik slecht ben ga ik me niet moeien in de debatten en vervolgens laat ik me rustig over de meet bollen. Ik word 43ste van de 60 vertrekkers. Het gemiddelde lag rond de 42kmpu, snel genoeg dus. 95% van het parcours heb ik afgelegd met mijn handen in de beugel. Vermits het maar een korte koers was (70km) ben ik vervolgens van Willebroek naar huis gefietst.
Hopelijk gaat het woensdag een pak beter want dan zijn het rondjes van maar liefst 9.5km!
Cu=)
vrijdag, juli 06, 2007
2/7--->5/7
Stage Malmedy
Stage Malmedy
Sinds gisteren ben ik terug van Malmedy waar ik een stage heb afgewerkt, een stage die werd beheerst door regen. Gelukkig heb ik toch lang (en goed) kunnen trainen. Op maandag had ik 3u 
40min. De training van dinsdag werd ingekort door, wat anders dan de, regen. Zo kwam ik uit op 1u50min. Woensdag was het tijd voor mijn traditionele lange duurtraining. In plaats van de vlakke Kempen was het nu tijd voor de heuvels die de Ardenne te bieden heeft. Zo hebben we op woensdag onder andere La Redoute (foto) beklommen, Wainnes, … Donderdag heb ik niet getraind. De regen viel al heel de dag met bakken uit de lucht en vermits dat ik al was gepromoveerd (of gedegradeerd) tot waterkieken had ik niet bepaald veel goesting om wat te gaan vlammen. Van de 3 dagen ben ik steeds doorweekt terug aan gekomen op onze stageplaats. De vorm is goed en wordt steeds beter. Deze morgen nog 2u30 getraind. Morgen nog even losrijden om zondag te vlammen in Willebroek. Waarschijnlijk start ik woensdag ook nog in Vrasene. Daar gaan we eens testen of ze in Oost-Vlaanderen daadwerkelijk trager rijden dan in Antwerpen. In ieder geval Sleidinge (17/5) beviel me uitzonderlijk goed, en ligt dat ook niet in Oost-Vlaanderen? Wielrenners en bijgeloof… Niet te schatten…
40min. De training van dinsdag werd ingekort door, wat anders dan de, regen. Zo kwam ik uit op 1u50min. Woensdag was het tijd voor mijn traditionele lange duurtraining. In plaats van de vlakke Kempen was het nu tijd voor de heuvels die de Ardenne te bieden heeft. Zo hebben we op woensdag onder andere La Redoute (foto) beklommen, Wainnes, … Donderdag heb ik niet getraind. De regen viel al heel de dag met bakken uit de lucht en vermits dat ik al was gepromoveerd (of gedegradeerd) tot waterkieken had ik niet bepaald veel goesting om wat te gaan vlammen. Van de 3 dagen ben ik steeds doorweekt terug aan gekomen op onze stageplaats. De vorm is goed en wordt steeds beter. Deze morgen nog 2u30 getraind. Morgen nog even losrijden om zondag te vlammen in Willebroek. Waarschijnlijk start ik woensdag ook nog in Vrasene. Daar gaan we eens testen of ze in Oost-Vlaanderen daadwerkelijk trager rijden dan in Antwerpen. In ieder geval Sleidinge (17/5) beviel me uitzonderlijk goed, en ligt dat ook niet in Oost-Vlaanderen? Wielrenners en bijgeloof… Niet te schatten…zondag, juli 01, 2007
Summer
Normaal gezien zou ik zaterdag zijn gestart in Bornem, maar ik besluit om vrijdagavond mijn A-attest te gaan vieren. Met een mix van slappe benen, een moe lichaam en bijgevolg een hoge hartslag besluit ik om de afreis niet te maken. Gewoon mij sparen volgende dagen zal ik nog genoeg afzien. Morgen beginnen mijn 4 dagen stage, daar zal ik genoeg afzien. En ik heb ook al vernomen dat er in Brecht 2 bruggen in het parcours zitten, dat komt me ZEER goed uit, zeker na die stage in het heuvelachtige Malmedy. Verslagje over 4 dagen dus, tot dan!
Normaal gezien zou ik zaterdag zijn gestart in Bornem, maar ik besluit om vrijdagavond mijn A-attest te gaan vieren. Met een mix van slappe benen, een moe lichaam en bijgevolg een hoge hartslag besluit ik om de afreis niet te maken. Gewoon mij sparen volgende dagen zal ik nog genoeg afzien. Morgen beginnen mijn 4 dagen stage, daar zal ik genoeg afzien. En ik heb ook al vernomen dat er in Brecht 2 bruggen in het parcours zitten, dat komt me ZEER goed uit, zeker na die stage in het heuvelachtige Malmedy. Verslagje over 4 dagen dus, tot dan!
donderdag, juni 28, 2007
Planning?
Zaterdag start ik, mits geen regenvoorspellingen, in Bornem.
Volgende week zit ik van maandag tot donderdag inMalmedy: berg(?)stage
30/06/2007, 15:00u, Bornem, 96,6 km - 14 x 6.9 km
8/07/2007, 14:15u, Willebroek, 70,4 km - 16 x 4.4 km
14/07/2007, 17:00u, Oostmalle, 92 km - 23 x 4 km
15/07/2007, 17:30u, Brecht, 77,4 km - 13 x 6.3 km
Deze 2 laatste koersen zijn bij mij in fluo aangeduid want ze bevinden zich op minder dan 10km van mijn deur.
HINT: voor de, al dan niet die-hard, supporters onder mijn bloglezers DE uitgelezen kans om jullie schrijver eens aan het werk te zien.
Zaterdag start ik, mits geen regenvoorspellingen, in Bornem.
Volgende week zit ik van maandag tot donderdag inMalmedy: berg(?)stage
30/06/2007, 15:00u, Bornem, 96,6 km - 14 x 6.9 km
8/07/2007, 14:15u, Willebroek, 70,4 km - 16 x 4.4 km
14/07/2007, 17:00u, Oostmalle, 92 km - 23 x 4 km
15/07/2007, 17:30u, Brecht, 77,4 km - 13 x 6.3 km
Deze 2 laatste koersen zijn bij mij in fluo aangeduid want ze bevinden zich op minder dan 10km van mijn deur.
HINT: voor de, al dan niet die-hard, supporters onder mijn bloglezers DE uitgelezen kans om jullie schrijver eens aan het werk te zien.
SHOOOWW TIIIMMEE.....
1.14.3 Ravels
Vandaag ben ik gaan koersen ten noorden van Turnhout, in Ravels weliswaar. Overdag nog een uurtje los gefietst en van de (tijdelijke) zon genoten om zo de verzuring volledig weg te werken. En met succes want wanneer ik voor de wedstrijd het parcours verken voel ik me uitstekend. We waren reeds vroeg vertrokken dit nam mee dat ik met het nummer 2 fiets. Wanneer om half 7 het startschot weergalmt door het stille Ravels vertrekken 43 renners aan hun wedstrijd. Al van in het begin wordt er goed doorgereden er is namelijk elke ronde 10 euro te verdienen en vermits we 20 ronden moeten afleggen kan je wel een mooi centje mee huiswaarts nemen. Net voor de 3de ronde plaats ik een demarrage en wil ik in één ruk naar de 2 koplopers toe rijden. Ik blijf hard doorgaan, ik zie iedereen sterven in mijn wiel. Zelf ben ik op dat moment ook aan het sterven maar dan in mijn eigen wiel, uiteindelijk heb ik een mooi gat maar als ik richting de 2 koplopers wil rijden moet ik 100% doorgaan en dat zie ik niet zitten. Wanneer ik terug word ingelopen zijn het voor mij nu even 4 ronde recuperatietijd. Na halfweg begint het met bakken uit de lucht te regenen. Ik denk aan opgeven maar praat op mezelf in. Ondertussen is de koers helemaal gebroken, achter een 5tal koplopers bevinden zich nog allerlei groepjes en daarachter het peloton. Wanneer hieruit 2 man wegrijdt maak ik dat ik mee ben, er komt nog 8 man bij aansluiten en zo blijven we met 11 rond draaien. Op 2 ronde van het einde reageer ik op een versnelling van een DCM renner ik geraak niet tot op zijn wiel maar ik ben wel weg. Er komt nog 2 man bij aansluiten zodat we met 3 de laatste ronde ingaan. De volgende regels zijn die van de laatste kilometer, we gingen spurten voor plaats 22.
Nog 1km: mijn 2 metgezellen hebben zich in mijn wiel genesteld
Nog 750m: ik versnel tegen 80%, ik wil mijn medevluchters zover krijgen dat 1 van de 2 demarreert en ik mee kan inschuiven.
Nog 500m: Mission Accomplished er pakt iemand over en die gaat vol door, ondertussen zit ik in 3de positie.
Nog 300m: De renner die 2de rijdt begint aan zijn spurt, ondertussen hebben we ons ander metgezel achtergelaten met zicht op de eindmeet
Nog 150m: Het is een koud kunstje om ‘mijn locomotief’ nog te remonteren en zo eindig ik op een 22ste plaats.
22ste. Ik mag best tevreden zijn, hoewel ik mits wat meer ervaring met deze benen wel meer had kunnen doen. Ik had namelijk super benen, en die moet je koesteren, want ze zijn zeldzaam.
Take Care
1.14.3 Ravels
Vandaag ben ik gaan koersen ten noorden van Turnhout, in Ravels weliswaar. Overdag nog een uurtje los gefietst en van de (tijdelijke) zon genoten om zo de verzuring volledig weg te werken. En met succes want wanneer ik voor de wedstrijd het parcours verken voel ik me uitstekend. We waren reeds vroeg vertrokken dit nam mee dat ik met het nummer 2 fiets. Wanneer om half 7 het startschot weergalmt door het stille Ravels vertrekken 43 renners aan hun wedstrijd. Al van in het begin wordt er goed doorgereden er is namelijk elke ronde 10 euro te verdienen en vermits we 20 ronden moeten afleggen kan je wel een mooi centje mee huiswaarts nemen. Net voor de 3de ronde plaats ik een demarrage en wil ik in één ruk naar de 2 koplopers toe rijden. Ik blijf hard doorgaan, ik zie iedereen sterven in mijn wiel. Zelf ben ik op dat moment ook aan het sterven maar dan in mijn eigen wiel, uiteindelijk heb ik een mooi gat maar als ik richting de 2 koplopers wil rijden moet ik 100% doorgaan en dat zie ik niet zitten. Wanneer ik terug word ingelopen zijn het voor mij nu even 4 ronde recuperatietijd. Na halfweg begint het met bakken uit de lucht te regenen. Ik denk aan opgeven maar praat op mezelf in. Ondertussen is de koers helemaal gebroken, achter een 5tal koplopers bevinden zich nog allerlei groepjes en daarachter het peloton. Wanneer hieruit 2 man wegrijdt maak ik dat ik mee ben, er komt nog 8 man bij aansluiten en zo blijven we met 11 rond draaien. Op 2 ronde van het einde reageer ik op een versnelling van een DCM renner ik geraak niet tot op zijn wiel maar ik ben wel weg. Er komt nog 2 man bij aansluiten zodat we met 3 de laatste ronde ingaan. De volgende regels zijn die van de laatste kilometer, we gingen spurten voor plaats 22.
Nog 1km: mijn 2 metgezellen hebben zich in mijn wiel genesteld
Nog 750m: ik versnel tegen 80%, ik wil mijn medevluchters zover krijgen dat 1 van de 2 demarreert en ik mee kan inschuiven.
Nog 500m: Mission Accomplished er pakt iemand over en die gaat vol door, ondertussen zit ik in 3de positie.
Nog 300m: De renner die 2de rijdt begint aan zijn spurt, ondertussen hebben we ons ander metgezel achtergelaten met zicht op de eindmeet
Nog 150m: Het is een koud kunstje om ‘mijn locomotief’ nog te remonteren en zo eindig ik op een 22ste plaats.
22ste. Ik mag best tevreden zijn, hoewel ik mits wat meer ervaring met deze benen wel meer had kunnen doen. Ik had namelijk super benen, en die moet je koesteren, want ze zijn zeldzaam.
Take Care
zondag, juni 24, 2007
It's making me GLORIOUS
Dit weekend is geen koers. 2 weken zo goed als niets getraind en dat voel je: gisteren met de jonge haas gestart maar na 30 minuten stop ik wijselijk. Het gaat een beetje te snel. Ik kan volgen maar ik heb te hoge hartslagen en besluit om via een (grote) omweg naar huis te rijden om men basis beetje te verbreden en zo rustig terug op te bouwen. Vandaag was het dan tijd om met ‘den oude haas’ te trainen. Heel de tijd rond de 40 kmpu gebold en mijn hartslag ging gewoon niet boven de 160. Zalig gevoel is dat 40 kmpu rijden maar nog rustig kunnen praten. Op het einde heb ik de boel in gang getrokken. Ik rijd naar voor en hou even 48 kmpu (wind tegen) aan. Ik laat zo de wedstrijd ontploffen. Ik rijd nog mee en bol uiteindelijk als 5de over de ‘denkbeeldige’ eindstreep. Met een voldaan gevoel de ‘echte’ atleten nog gaan aanmoedigen in Brasschaat. Daar vond immers het EK long distance plaats.
Vermits de examens erop zitten staan er nu 2 maanden leven als een prof op het programma. In deze 2 maanden ga ik vooral mijn basis verbreden en serieus wat koersen rijden. Wat een leven….
Dit weekend is geen koers. 2 weken zo goed als niets getraind en dat voel je: gisteren met de jonge haas gestart maar na 30 minuten stop ik wijselijk. Het gaat een beetje te snel. Ik kan volgen maar ik heb te hoge hartslagen en besluit om via een (grote) omweg naar huis te rijden om men basis beetje te verbreden en zo rustig terug op te bouwen. Vandaag was het dan tijd om met ‘den oude haas’ te trainen. Heel de tijd rond de 40 kmpu gebold en mijn hartslag ging gewoon niet boven de 160. Zalig gevoel is dat 40 kmpu rijden maar nog rustig kunnen praten. Op het einde heb ik de boel in gang getrokken. Ik rijd naar voor en hou even 48 kmpu (wind tegen) aan. Ik laat zo de wedstrijd ontploffen. Ik rijd nog mee en bol uiteindelijk als 5de over de ‘denkbeeldige’ eindstreep. Met een voldaan gevoel de ‘echte’ atleten nog gaan aanmoedigen in Brasschaat. Daar vond immers het EK long distance plaats.
Vermits de examens erop zitten staan er nu 2 maanden leven als een prof op het programma. In deze 2 maanden ga ik vooral mijn basis verbreden en serieus wat koersen rijden. Wat een leven….
zondag, juni 17, 2007
17/05 ---> 17/06
Nog even de balans opmaken van afgelopen maand: 1 maand geleden heb ik mijn eerste koers uitgereden in Sleidinge vervolgens heb ik in Kieldrecht lek gereden om in Borsbeek mijn eerste prijzengeld op te strijken. Op 2 juni heb ik mijn eerste interclub gereden in Ruisbroek, zonder succes want na een kleine 40min was het gedaan voor mij, s'anderdaags gestart in Westmalle, met iets meer succes: ik kan uitrijden hoewel ik serieus heb afgezien. Lille was de wedstrijd van mijn leven, hier heb ik voor de eerste maal echt in een ontsnapping (die spijtig genoeg niet lang duurde) gezeten. In s'Gravenwezel werd ik dan weer genadeloos uit de wielen gereden en vandaag in Edegem geef ik, wegens medische reden, op.
Nog even de balans opmaken van afgelopen maand: 1 maand geleden heb ik mijn eerste koers uitgereden in Sleidinge vervolgens heb ik in Kieldrecht lek gereden om in Borsbeek mijn eerste prijzengeld op te strijken. Op 2 juni heb ik mijn eerste interclub gereden in Ruisbroek, zonder succes want na een kleine 40min was het gedaan voor mij, s'anderdaags gestart in Westmalle, met iets meer succes: ik kan uitrijden hoewel ik serieus heb afgezien. Lille was de wedstrijd van mijn leven, hier heb ik voor de eerste maal echt in een ontsnapping (die spijtig genoeg niet lang duurde) gezeten. In s'Gravenwezel werd ik dan weer genadeloos uit de wielen gereden en vandaag in Edegem geef ik, wegens medische reden, op.
Junior Van Het Jaar
1.14.3 Edegem
Niet veel te melden. Gisteren opgestaan met een zware verkoudheid. Toch gestart in Edegem omdat je 10 euro startpremie kreeg. Uiteindelijk maar de helft van de wedstrijd meegereden. Na 5 van de 12 af te leggen ronden krijg ik hevige keelpijn en besluit ik wijselijk wanneer dat we de aankomststreep voor de 6de maal passeren af te stappen. Langs de ene kant spijtig want er waren veel prijzen te verdienen en de benen waren goed, langs de andere kant de grote vakantie komt eraan, dit betekent veel koersen, en nu ziek worden zou me wel gestolen kunnen worden. Een buitenlandse renner met een Russisch en Israëlisch paspoort wint uiteindelijk de wedstrijd en kan hier, net zoals de 2de en de 3de, voor 599 euro op reis.
Cu
1.14.3 Edegem
Niet veel te melden. Gisteren opgestaan met een zware verkoudheid. Toch gestart in Edegem omdat je 10 euro startpremie kreeg. Uiteindelijk maar de helft van de wedstrijd meegereden. Na 5 van de 12 af te leggen ronden krijg ik hevige keelpijn en besluit ik wijselijk wanneer dat we de aankomststreep voor de 6de maal passeren af te stappen. Langs de ene kant spijtig want er waren veel prijzen te verdienen en de benen waren goed, langs de andere kant de grote vakantie komt eraan, dit betekent veel koersen, en nu ziek worden zou me wel gestolen kunnen worden. Een buitenlandse renner met een Russisch en Israëlisch paspoort wint uiteindelijk de wedstrijd en kan hier, net zoals de 2de en de 3de, voor 599 euro op reis.
Cu
zondag, juni 10, 2007
s'Gravenwezel (VWV)
Hoe goed het gisteren ging, zo slecht ging het vandaag. Van bij de start me vooraan genesteld, wat zeker moest op dit bochtig parcours. Maar op de kasseien verlies ik steeds veel terrein, en elke keer terug naar voor rijden kost krachten. Na 4 ronden begint alles te verzuren. Dit kan 2 redenen hebben, oftewel gewoon een slechte dag, oftewel nog een ‘cadeautje’ van de koers gisteren in Lille. Ik heb ook constant op het lint aan het koersen geweest vandaag, misschien een reden dat het toch wel snel ging? Hoewel ik van de snelheid geen idee heb, want sinds gisteren heb ik besloten om vanaf nu zonder snelheidsmeter & hartslagmeter te koersen. Zo ben je meer bezig met de wedstrijd en lijkt het alsof je minder afziet. Want een hartslag werkt vaak demotiverend. Uiteindelijk rij ik me nog compleet leeg maar wanneer we voor de 7de keer de kasseistrook nemen is het voor mij genoeg. Doorweekt wil ik stoppen, maar wanneer ik na de bocht zie dat het vooraan eindelijk stil valt wil ik het gat nog toe rijden, maar het is over & out. Spijtig want hier zat zeker meer in.
cu
Hoe goed het gisteren ging, zo slecht ging het vandaag. Van bij de start me vooraan genesteld, wat zeker moest op dit bochtig parcours. Maar op de kasseien verlies ik steeds veel terrein, en elke keer terug naar voor rijden kost krachten. Na 4 ronden begint alles te verzuren. Dit kan 2 redenen hebben, oftewel gewoon een slechte dag, oftewel nog een ‘cadeautje’ van de koers gisteren in Lille. Ik heb ook constant op het lint aan het koersen geweest vandaag, misschien een reden dat het toch wel snel ging? Hoewel ik van de snelheid geen idee heb, want sinds gisteren heb ik besloten om vanaf nu zonder snelheidsmeter & hartslagmeter te koersen. Zo ben je meer bezig met de wedstrijd en lijkt het alsof je minder afziet. Want een hartslag werkt vaak demotiverend. Uiteindelijk rij ik me nog compleet leeg maar wanneer we voor de 7de keer de kasseistrook nemen is het voor mij genoeg. Doorweekt wil ik stoppen, maar wanneer ik na de bocht zie dat het vooraan eindelijk stil valt wil ik het gat nog toe rijden, maar het is over & out. Spijtig want hier zat zeker meer in.
cu
zaterdag, juni 09, 2007
The Race Of My Life
1.14.3 Lille
Na een relatieve rustweek, die bestond uit losrijden en woensdag een lange duurtraining van 125km, zou ik vandaag normaal zeer fris moeten zijn, wat ook het geval was. Maar wanneer ik deze morgen opstond, zonk de moed me al in de schoenen, het goot. Regen staat gelijk aan een massa valpartijen. Wanneer we in Lille aankomen is het nog steeds aan het regenen. De ‘goesting’ is vandaag blijkbaar (nog) niet aanwezig. Maar wanneer om 15.00u 61 renners (met o.a een delegatie uit Macedonië, een pak Nederlanders en wat Duitsers) aan hun wedstrijd beginnen is het wonderwel droog. Het zal tevens heel de wedstrijd droog blijven. Spijtig genoeg betekent dit wel dat de banen nog zeer nat zijn en met 3 zeer scherpe bochten zorgt dit gegarandeerd voor ‘spektakel’. Na 1 ronde gaat er al iemand het wegdek kussen, later zullen er nog 3 onderuit gaan. Na 2 ronde rij ik eens naar voor in het (gesloten) peloton. Ik voel me super. Wanneer ik op kop van het peloton rij, trek ik na een bocht eens extra door. Een ploegmaat (denk ik) laat het gat vallen en wanneer ik na 10sec achter me kijk, is het peloton blijkbaar een ‘dutje’ aan het doen. Zonder veel moeite te doen pak ik een mooie voorsprong van 5 seconden. Vanaf dan begin ik toch wel vol door te gaan, en zo deed het peloton ook. Er komt nog een andere renner naar me toe gereden, maar na 30 sec zijn mijn ’15 minutes of fame’ over. Ik besluit om mij gewoon rustig in het peloton te zetten en zo rij ik een goed anderhalf uur met mijn vingers in mijn neus. Het ging vandaag werkelijk vanzelf. Halfweg zijn de 10 (hoofd)vogels reeds gaan vliegen en er wordt dus gereden voor plaats 11. Ik zit voorin wanneer een aantal demarrages, in de voorlaatste ronde, zich opvolgen en ik ga mijn kans ook. Ik kijk achter me en zie dat ik al een kloofje heb geslagen. Samen met een renner van DCM rij ik het gat op 7 man, die net voor mij zijn weggereden, toe. Maar het loopt niet echt gesmeerd en na een kilometer is het alweer over. Vermits ik me compleet heb moeten leegrijden om bij dat groepje te komen zit een mooie plaats er vandaag niet in. Voldaan bol ik als 39ste van de 61 over de finish… Dit was zonder twijfel (tot nu toe) the race of my life.
1.14.3 Lille
Na een relatieve rustweek, die bestond uit losrijden en woensdag een lange duurtraining van 125km, zou ik vandaag normaal zeer fris moeten zijn, wat ook het geval was. Maar wanneer ik deze morgen opstond, zonk de moed me al in de schoenen, het goot. Regen staat gelijk aan een massa valpartijen. Wanneer we in Lille aankomen is het nog steeds aan het regenen. De ‘goesting’ is vandaag blijkbaar (nog) niet aanwezig. Maar wanneer om 15.00u 61 renners (met o.a een delegatie uit Macedonië, een pak Nederlanders en wat Duitsers) aan hun wedstrijd beginnen is het wonderwel droog. Het zal tevens heel de wedstrijd droog blijven. Spijtig genoeg betekent dit wel dat de banen nog zeer nat zijn en met 3 zeer scherpe bochten zorgt dit gegarandeerd voor ‘spektakel’. Na 1 ronde gaat er al iemand het wegdek kussen, later zullen er nog 3 onderuit gaan. Na 2 ronde rij ik eens naar voor in het (gesloten) peloton. Ik voel me super. Wanneer ik op kop van het peloton rij, trek ik na een bocht eens extra door. Een ploegmaat (denk ik) laat het gat vallen en wanneer ik na 10sec achter me kijk, is het peloton blijkbaar een ‘dutje’ aan het doen. Zonder veel moeite te doen pak ik een mooie voorsprong van 5 seconden. Vanaf dan begin ik toch wel vol door te gaan, en zo deed het peloton ook. Er komt nog een andere renner naar me toe gereden, maar na 30 sec zijn mijn ’15 minutes of fame’ over. Ik besluit om mij gewoon rustig in het peloton te zetten en zo rij ik een goed anderhalf uur met mijn vingers in mijn neus. Het ging vandaag werkelijk vanzelf. Halfweg zijn de 10 (hoofd)vogels reeds gaan vliegen en er wordt dus gereden voor plaats 11. Ik zit voorin wanneer een aantal demarrages, in de voorlaatste ronde, zich opvolgen en ik ga mijn kans ook. Ik kijk achter me en zie dat ik al een kloofje heb geslagen. Samen met een renner van DCM rij ik het gat op 7 man, die net voor mij zijn weggereden, toe. Maar het loopt niet echt gesmeerd en na een kilometer is het alweer over. Vermits ik me compleet heb moeten leegrijden om bij dat groepje te komen zit een mooie plaats er vandaag niet in. Voldaan bol ik als 39ste van de 61 over de finish… Dit was zonder twijfel (tot nu toe) the race of my life.
zondag, juni 03, 2007
Pompen Of Verzuipen
1.14.3 Westmalle
Vandaag was het koers in Westmalle. 68 renners hebben de weg naar de inschrijving gevonden. Dit is ruim voldoende voor de (smalle) veldwegen die deel uitmaken van het parcours. Wanneer ik naar hier fiets, merk ik al ik vandaag serieus ga afzien: mijn hartslag is redelijk laag en gaat niet snel omhoog (vermoeid), maar ook heb ik er eigenlijk niet echt goesting in. Voor dat ik me inschrijf twijfel ik nog even maar ik denk: who cares? Het zal alleszins beter zijn dan een gewone training. Op het menu staan 88kilometers verdeeld over 20 keer 4.4km. Zo geschiede.. en wanneer het startschot weergalmt in de startzone stuift iedereen zoals gewoonlijk er van door. In het eerste wedstrijd deel is het gewoon afzien. Maar in de 2de wedstrijdhelft is het nog een stap verder dan afzien. Alles begint pijn te doen, uitdroging begint ook stilletjes aan en ik hang enkel nog door mijn lycra koersoutfit aan één. Maar daar kijkt het peloton niet naar en er wordt gewoon gasgegeven. Op de kleine wegen moet ik ervoor zorgen dat ik toch me zo goed mogelijk voorin positioneer, maar wanneer ik na 5 ronde achter me kijk, zakt de moed me letterlijk in de schoenen. Ik hang als laatste aan het peloton, hoewel ik constant renners voorbij zit te steken, die waarschijnlijk me terug voorbij steken of het peloton laten rijden. Ik denk nu echt aan opgeven, wanneer ik me rustig laat uitbollen met benen die volledig verzuurd zijn, valt het vooraan eindelijk stil en rij ik terug naar het peloton, en vanuit de laatste positie rij ik me meteen naar de kop. Vanaf dit moment is het bij mij ook bijna over, maar ik zet door en kan uiteindelijk uitrijden. Reden waarom ik zo slecht was? Te weinig gedronken door enerzijds een te snel koersverloop, anderzijds maar 2 bidons voor 88km, met zo’n temperaturen is dit veel te weinig. Nu volgt er een zeer rustige week met vooral duurtrainingen. Ik heb vandaag serieus men peren gezien en weet des te meer dat ik nog een zééér lange weg heb af te leggen. Ik eindig ergens rond een 40ste plaats van de 68 deelnemers. (exacte uitslag volgt nog). Cu
1.14.3 Westmalle
Vandaag was het koers in Westmalle. 68 renners hebben de weg naar de inschrijving gevonden. Dit is ruim voldoende voor de (smalle) veldwegen die deel uitmaken van het parcours. Wanneer ik naar hier fiets, merk ik al ik vandaag serieus ga afzien: mijn hartslag is redelijk laag en gaat niet snel omhoog (vermoeid), maar ook heb ik er eigenlijk niet echt goesting in. Voor dat ik me inschrijf twijfel ik nog even maar ik denk: who cares? Het zal alleszins beter zijn dan een gewone training. Op het menu staan 88kilometers verdeeld over 20 keer 4.4km. Zo geschiede.. en wanneer het startschot weergalmt in de startzone stuift iedereen zoals gewoonlijk er van door. In het eerste wedstrijd deel is het gewoon afzien. Maar in de 2de wedstrijdhelft is het nog een stap verder dan afzien. Alles begint pijn te doen, uitdroging begint ook stilletjes aan en ik hang enkel nog door mijn lycra koersoutfit aan één. Maar daar kijkt het peloton niet naar en er wordt gewoon gasgegeven. Op de kleine wegen moet ik ervoor zorgen dat ik toch me zo goed mogelijk voorin positioneer, maar wanneer ik na 5 ronde achter me kijk, zakt de moed me letterlijk in de schoenen. Ik hang als laatste aan het peloton, hoewel ik constant renners voorbij zit te steken, die waarschijnlijk me terug voorbij steken of het peloton laten rijden. Ik denk nu echt aan opgeven, wanneer ik me rustig laat uitbollen met benen die volledig verzuurd zijn, valt het vooraan eindelijk stil en rij ik terug naar het peloton, en vanuit de laatste positie rij ik me meteen naar de kop. Vanaf dit moment is het bij mij ook bijna over, maar ik zet door en kan uiteindelijk uitrijden. Reden waarom ik zo slecht was? Te weinig gedronken door enerzijds een te snel koersverloop, anderzijds maar 2 bidons voor 88km, met zo’n temperaturen is dit veel te weinig. Nu volgt er een zeer rustige week met vooral duurtrainingen. Ik heb vandaag serieus men peren gezien en weet des te meer dat ik nog een zééér lange weg heb af te leggen. Ik eindig ergens rond een 40ste plaats van de 68 deelnemers. (exacte uitslag volgt nog). Cu
zaterdag, juni 02, 2007
Jawadde...
Hoe goed de laatste weken waren, zo slecht was mijn wedstrijd vandaag. Spijtig genoeg was het geen ordinaire kermiskoers maar de ‘Klein-Brabant Classic’. Wanneer de wedstrijd start zie ik al dat in de ‘neutrale’ kilometers mijn hartslag al snel de 180 slagengrens bezoekt. Ik denk nu nog: het is gewoon pure stress, dat gaat wel over. Het zal immers nooit overgaan en na 36 minuten zie ik alleen nog maar volgwagens voor me, game over dus. Ze reden hier zonder probleem 2kmpu sneller dan in een kermiskoers. Maar geen nood, af en toe moet je het deksel eens op de neus krijgen. Morgen rij ik opnieuw maar dan in Westmalle, 88 km. Volgende week start ik waarschijnlijk NIET in Rijmenam, maar op zaterdag rij ik Lille en zondag ga ik aantreden in s’Gravewezel.
Hoe goed de laatste weken waren, zo slecht was mijn wedstrijd vandaag. Spijtig genoeg was het geen ordinaire kermiskoers maar de ‘Klein-Brabant Classic’. Wanneer de wedstrijd start zie ik al dat in de ‘neutrale’ kilometers mijn hartslag al snel de 180 slagengrens bezoekt. Ik denk nu nog: het is gewoon pure stress, dat gaat wel over. Het zal immers nooit overgaan en na 36 minuten zie ik alleen nog maar volgwagens voor me, game over dus. Ze reden hier zonder probleem 2kmpu sneller dan in een kermiskoers. Maar geen nood, af en toe moet je het deksel eens op de neus krijgen. Morgen rij ik opnieuw maar dan in Westmalle, 88 km. Volgende week start ik waarschijnlijk NIET in Rijmenam, maar op zaterdag rij ik Lille en zondag ga ik aantreden in s’Gravewezel.
donderdag, mei 31, 2007
What can I Expect?
Na maandag (Borsbeek) waren mijn benen dinsdag helemaal ‘op’. Een dagje recuperatie volstond en zo heb ik gisteren (woensdag) tegen een gezapig tempo 112kilometers gefietst. De laatste voorbereiding voor zaterdag is klaar. Vandaag volledige rust, morgen rustig fietsen, en trainen op bidons aannemen. Hoewel zaterdag nog ver weg is, zit ik toch met veel vragen. Zou ik kunnen volgen zonder al te veel problemen te hebben? Zou ik 60,80, 100 of 130km kunnen meerijden? Zou het niet te snel gaan? Op al deze vragen ga ik zaterdag een antwoord weten. Ik zou heel content zijn als ik 100km kan meerijden. Stiekem hoop ik dat er in het begin een klein groepje weg rijdt en dat het peloton laat begaan. Gelukkig wordt het mooi weer. Nog 2 dagen…. De deelnemerslijst vind je hier terug. http://www.wielerbondvlaanderen.be/competities/beker_van_belgie/deelnemerslijsten/Deelnemerslijst%20Ruisbroek.pdf
Kleppers als Van Der Sande, Steels, Robert en nog vele andere staan aan de start. Goed voor een deelnemersveld van 184 renners voor een afstand van (officieel) 128.25 km.
Na maandag (Borsbeek) waren mijn benen dinsdag helemaal ‘op’. Een dagje recuperatie volstond en zo heb ik gisteren (woensdag) tegen een gezapig tempo 112kilometers gefietst. De laatste voorbereiding voor zaterdag is klaar. Vandaag volledige rust, morgen rustig fietsen, en trainen op bidons aannemen. Hoewel zaterdag nog ver weg is, zit ik toch met veel vragen. Zou ik kunnen volgen zonder al te veel problemen te hebben? Zou ik 60,80, 100 of 130km kunnen meerijden? Zou het niet te snel gaan? Op al deze vragen ga ik zaterdag een antwoord weten. Ik zou heel content zijn als ik 100km kan meerijden. Stiekem hoop ik dat er in het begin een klein groepje weg rijdt en dat het peloton laat begaan. Gelukkig wordt het mooi weer. Nog 2 dagen…. De deelnemerslijst vind je hier terug. http://www.wielerbondvlaanderen.be/competities/beker_van_belgie/deelnemerslijsten/Deelnemerslijst%20Ruisbroek.pdf
Kleppers als Van Der Sande, Steels, Robert en nog vele andere staan aan de start. Goed voor een deelnemersveld van 184 renners voor een afstand van (officieel) 128.25 km.
maandag, mei 28, 2007
Borsbeek (1.14.3)
Vandaag was het tijd om er nog eens goed in te vliegen. Zaterdag maar een kwartiertje gereden, gisteren een 60 tal kilometer gereden. Dit zou moeten volstaan om vandaag top te zijn. En vandaag was ik ook ‘top’, of laten we zeggen goed genoeg. Ik heb (alweer) het geluk om op de 1ste rij te starten. Zo kan ik de motoren, die de eerste km het peloton bijeen houden, als derny gebruiken. En ik kan dus als 1ste aan de ‘echte’ koers beginnen. De boel valt (hoe raar ook) meteen stil. Vermits ik toch als één van de eerste rij wil ik wel eens weten hoe het aanvoelt om
een peloton te mennen. En geloof me het is gewoonweg fantastisch. Rustig bollen met een hele bende in u wiel. Lang duurt mijn verhaaltje niet na een km demarreert een renner. Ik ‘pas’ wijselijk, 3 man is weg. En nu begint het spel. Op het smalle baantje hangt alles steeds op het lint en na enkele ronden breekt het daar. Dé goede groep is weg. Het overblijfsel van het peloton van 19 man is het blijkbaar moe. Er wordt niet meer geprobeerd en ik probeer het tempo er terug in te krijgen, en spoor ook de andere renners aan om te rijden. De enige reden waarom ik wou rijden was om te zorgen dat we niet uit koers zouden worden genomen. Deze keer wou ik in de uitslag vermeld staan en gelukkig gebeurt dat ook. De eindspurt zet ik op 200m aan. Uiteindelijk rij ik een hele tijd 2de maar op 50meter van de meet val ik stil en is het over. Er komt nog een hele horde over. Wel belangrijk is dat ik nu weet dat ik geen strijkijzer ben in een select groepje. En zo wordt ik, volgens de mannen van de Wielerbond die ter plekken waren, 29ste. Volgens de site zou ik 30ste zijn. Uiteindelijk krijg ik nog 5 euro prijzengeld. Trek daar nog 3 euro inschrijvingsgeld vanaf plus fiets plus onkostenvergoeding. Het koersen kost me nog steeds meer dan dat het me opbrengt. Tot nu toe vind ik het nog steeds pure fun. Vandaag ook enkele keren met het peloton kunnen spelen. Zo ben ik ongewild op de grote baan even weggereden, wanneer ik de bedoeling had om het tempo even de lucht in te jagen. De conditie is goed. Hopelijk kan ik dat nog even rekken want nu zaterdag staat er een belangrijke interclub op het programma (Ruisbroek) en de week erop nog eens (Rijmenam). Het gaat de goede richting uit…
Take Care
(Foto Ludwig Haes, waarvoor dank)
Vandaag was het tijd om er nog eens goed in te vliegen. Zaterdag maar een kwartiertje gereden, gisteren een 60 tal kilometer gereden. Dit zou moeten volstaan om vandaag top te zijn. En vandaag was ik ook ‘top’, of laten we zeggen goed genoeg. Ik heb (alweer) het geluk om op de 1ste rij te starten. Zo kan ik de motoren, die de eerste km het peloton bijeen houden, als derny gebruiken. En ik kan dus als 1ste aan de ‘echte’ koers beginnen. De boel valt (hoe raar ook) meteen stil. Vermits ik toch als één van de eerste rij wil ik wel eens weten hoe het aanvoelt om
een peloton te mennen. En geloof me het is gewoonweg fantastisch. Rustig bollen met een hele bende in u wiel. Lang duurt mijn verhaaltje niet na een km demarreert een renner. Ik ‘pas’ wijselijk, 3 man is weg. En nu begint het spel. Op het smalle baantje hangt alles steeds op het lint en na enkele ronden breekt het daar. Dé goede groep is weg. Het overblijfsel van het peloton van 19 man is het blijkbaar moe. Er wordt niet meer geprobeerd en ik probeer het tempo er terug in te krijgen, en spoor ook de andere renners aan om te rijden. De enige reden waarom ik wou rijden was om te zorgen dat we niet uit koers zouden worden genomen. Deze keer wou ik in de uitslag vermeld staan en gelukkig gebeurt dat ook. De eindspurt zet ik op 200m aan. Uiteindelijk rij ik een hele tijd 2de maar op 50meter van de meet val ik stil en is het over. Er komt nog een hele horde over. Wel belangrijk is dat ik nu weet dat ik geen strijkijzer ben in een select groepje. En zo wordt ik, volgens de mannen van de Wielerbond die ter plekken waren, 29ste. Volgens de site zou ik 30ste zijn. Uiteindelijk krijg ik nog 5 euro prijzengeld. Trek daar nog 3 euro inschrijvingsgeld vanaf plus fiets plus onkostenvergoeding. Het koersen kost me nog steeds meer dan dat het me opbrengt. Tot nu toe vind ik het nog steeds pure fun. Vandaag ook enkele keren met het peloton kunnen spelen. Zo ben ik ongewild op de grote baan even weggereden, wanneer ik de bedoeling had om het tempo even de lucht in te jagen. De conditie is goed. Hopelijk kan ik dat nog even rekken want nu zaterdag staat er een belangrijke interclub op het programma (Ruisbroek) en de week erop nog eens (Rijmenam). Het gaat de goede richting uit…Take Care
(Foto Ludwig Haes, waarvoor dank)
zaterdag, mei 26, 2007
1.14.3 Kieldrecht
Ik vraag me soms af: wat is het ergste? 1. Na 2 ronde opgeven omdat je lek hebt gereden. Of 2. Opgeven omdat je niet meer kan?
In ieder geval heb ik vandaag het eerste mogen ondervinden. Na 1 ronde en 3 kwart, of 15min, of 10km. Rij ik door een ‘serieuze’ put in het wegdek. 200 meter later hoor ik het door jullie allemaal bekend PFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF geluid. Na enkele seconde zie ik dat mijn voorwiel volledig plat staat. Paar keer luid het door u allen bekende 4 letterwoord f*ck geroepen. Over & out. En dan zit je daar met super benen. Gewoon te kijken hoe de rest om de prijzen strijdt. Dit is balen natuurlijk maar maandag proberen we opnieuw. Niets aan te doen.
Take Care
Ik vraag me soms af: wat is het ergste? 1. Na 2 ronde opgeven omdat je lek hebt gereden. Of 2. Opgeven omdat je niet meer kan?
In ieder geval heb ik vandaag het eerste mogen ondervinden. Na 1 ronde en 3 kwart, of 15min, of 10km. Rij ik door een ‘serieuze’ put in het wegdek. 200 meter later hoor ik het door jullie allemaal bekend PFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF geluid. Na enkele seconde zie ik dat mijn voorwiel volledig plat staat. Paar keer luid het door u allen bekende 4 letterwoord f*ck geroepen. Over & out. En dan zit je daar met super benen. Gewoon te kijken hoe de rest om de prijzen strijdt. Dit is balen natuurlijk maar maandag proberen we opnieuw. Niets aan te doen.
Take Care
vrijdag, mei 25, 2007
Morgen weer koers, en ik heb er ferm goesting in. Hopelijk kan ik voor de 2de maal mijn wedstrijd uitrijden dan zal ik echt wel super blij zijn. De koers vindt morgen plaats in Kieldrecht, niet helemaal volgens mijn kalender, maar bij nader inzien werd vastgesteld dat ik beter zaterdag koers, zondag rustig uitrij, en maandag opnieuw start, in plaats van 2 dagen achter elkaar te koersen.
Afgelope week was er ééntje van (alweer) relatieve rust. De rede was simpel: ik had weer te maken met mijn 'ijzertekort'. Zondag graakte ik met geen stokken vooruit, maandag rust genomen om zo dinsdag nog trager te rijden. Als er iets is wat demotiverend werkt.... Woensdag rustig getraind. Donderdag ook maar nu met tussenin één keer 2min tempo duur (+-42kmpu) en ook 1 maal een sprintje en toen ik thuiskwam kon ik vaststellen dat alles terug 'draait' zoals het moet. Morgenavond staat jullie hier een verslag te wachten over hoe de koers verliep.
Take care
Afgelope week was er ééntje van (alweer) relatieve rust. De rede was simpel: ik had weer te maken met mijn 'ijzertekort'. Zondag graakte ik met geen stokken vooruit, maandag rust genomen om zo dinsdag nog trager te rijden. Als er iets is wat demotiverend werkt.... Woensdag rustig getraind. Donderdag ook maar nu met tussenin één keer 2min tempo duur (+-42kmpu) en ook 1 maal een sprintje en toen ik thuiskwam kon ik vaststellen dat alles terug 'draait' zoals het moet. Morgenavond staat jullie hier een verslag te wachten over hoe de koers verliep.
Take care
vrijdag, mei 18, 2007
17/5 Wedstrijd Sleidinge (1.14.3)
Eindelijk krijg ik een (eerste) beloning voor al die trainingskilometers die ik al gebold heb. Ik heb namelijk een koers kunnen uitrijden. Heel dit gebeuren vond plaats in Sleidinge. Het dorp waar de clubverzorger Lesley woont. Bij hem kunnen we ons voor de koers omkleden en na de koers ons douche. Nog een voordeel was dat we voor de koers onze benen konden laten masseren. Dankzij al deze voordelen waren voor de 84-kilometerlange koers maar liefst 15 wac’ers afgezakt richting dit gehucht. Om 16.30 beginnen 95 renners aan hun wedstrijd. Voor de.JPG)
wedstrijd was al lang gezien dat wij met de grootste ploeg aan de start stonden en zo moesten we zorgen dat we in elke vlucht meewaren of den boel platlegden wanneer er een groepje(met een ploegmaat) vertrokken was. Dit kon mij eigenlijk helemaal niets schelen. Ik ging mijn eigen wedstrijd rijden, namelijk overleven in het peloton. Gelukkig werd de koers elke ronde, door god weet welke reden, een goede 30seconde lam gelegd. Dit was genoeg voor mij om te kunnen recuperen en de rest van de ronde 'rustig' mee te peddelen. Na halfkoers besloot ik maar eens om vooraan te gaan kijken. Even mee het tempo gedrukt om me vervolgens weer in de buik van het peloton te nestelen. Hierna begon ik toch voor de eerste keer te beseffen dat als ik nu voorzichtig rij dat er misschien wel wat meer in zit. Op 2 ronde van het einde ging ik vooraan nog eens postvatten om de boel plat te leggen. Wanneer we de laatste ronde indoken probeerde ik me zo goed mogelijk te positioneren om er toch maar voor te zorgen dat ik de laatste ronde er niet zou afliggen. Ik bolde ongeveer als 50ste over de streep. Ploegmaat Wout Mertens wint de race. Als we terugblikken waren we zeker de sterkste ploeg, in elke aanval mee en de rest die perfect afstopte. What else do you need?
Statistieken rond 50/95
84km in 2u en 02 min.
Gem snel: 41.67
Cu
Eindelijk krijg ik een (eerste) beloning voor al die trainingskilometers die ik al gebold heb. Ik heb namelijk een koers kunnen uitrijden. Heel dit gebeuren vond plaats in Sleidinge. Het dorp waar de clubverzorger Lesley woont. Bij hem kunnen we ons voor de koers omkleden en na de koers ons douche. Nog een voordeel was dat we voor de koers onze benen konden laten masseren. Dankzij al deze voordelen waren voor de 84-kilometerlange koers maar liefst 15 wac’ers afgezakt richting dit gehucht. Om 16.30 beginnen 95 renners aan hun wedstrijd. Voor de
.JPG)
wedstrijd was al lang gezien dat wij met de grootste ploeg aan de start stonden en zo moesten we zorgen dat we in elke vlucht meewaren of den boel platlegden wanneer er een groepje(met een ploegmaat) vertrokken was. Dit kon mij eigenlijk helemaal niets schelen. Ik ging mijn eigen wedstrijd rijden, namelijk overleven in het peloton. Gelukkig werd de koers elke ronde, door god weet welke reden, een goede 30seconde lam gelegd. Dit was genoeg voor mij om te kunnen recuperen en de rest van de ronde 'rustig' mee te peddelen. Na halfkoers besloot ik maar eens om vooraan te gaan kijken. Even mee het tempo gedrukt om me vervolgens weer in de buik van het peloton te nestelen. Hierna begon ik toch voor de eerste keer te beseffen dat als ik nu voorzichtig rij dat er misschien wel wat meer in zit. Op 2 ronde van het einde ging ik vooraan nog eens postvatten om de boel plat te leggen. Wanneer we de laatste ronde indoken probeerde ik me zo goed mogelijk te positioneren om er toch maar voor te zorgen dat ik de laatste ronde er niet zou afliggen. Ik bolde ongeveer als 50ste over de streep. Ploegmaat Wout Mertens wint de race. Als we terugblikken waren we zeker de sterkste ploeg, in elke aanval mee en de rest die perfect afstopte. What else do you need?Statistieken rond 50/95
84km in 2u en 02 min.
Gem snel: 41.67
Cu
donderdag, mei 17, 2007
Voorbeschouwing Sleidinge
We zijn, of beter ik ben, vandaag weer klaar voor een nieuwe koers te betwistenn namelijk in Sleidinge (ergens ten noord-westen van Gent). Over het parcours heb ik al gehoord dat het vlakke wegen zijn, brede banen, maar ook… een spoorweg. De mannen die hier al eens hadden gereden zeiden dat je er minimum 1x voorstaat, maar dat het meestal 2x is. Al bij al kijk ik toch uit naar deze wedstrijd. Maandag heb ik 30 minuten op de rollen uitgefietst. Dinsdag 55km op de weg gebold. Het ging vrij vlot, maar toen ik thuis kwam zag ik dat mijn voorwiel er blijkbaar niet goed instond en dat het voor geen meter bolde. En als ik dan ga kijken naar mijn hartslag vs snelheid had ik blijkbaar toch een superdag. Gisteren rust genomen om zo vandaag (hopelijk) fris aan de start te staan. Vrijdag zal ik een goede 100km trainen, natuurlijk zal het er vanaf hangen hoe goed de koers vandaag verliep. Als ik ze uitrijd, zal die 100km waarschijnlijk niet gehaald worden en word deze vervangen door een recuperatietraining. Zaterdag ga ik nog eens wat extra snelheid op doen met de ‘zotte’ mannen van de haas. Zondag ga ik nog eens een lange duurtraining afwerken. Vakantie is toch iets prachtig…Vanavond volgt het verslag!
We zijn, of beter ik ben, vandaag weer klaar voor een nieuwe koers te betwistenn namelijk in Sleidinge (ergens ten noord-westen van Gent). Over het parcours heb ik al gehoord dat het vlakke wegen zijn, brede banen, maar ook… een spoorweg. De mannen die hier al eens hadden gereden zeiden dat je er minimum 1x voorstaat, maar dat het meestal 2x is. Al bij al kijk ik toch uit naar deze wedstrijd. Maandag heb ik 30 minuten op de rollen uitgefietst. Dinsdag 55km op de weg gebold. Het ging vrij vlot, maar toen ik thuis kwam zag ik dat mijn voorwiel er blijkbaar niet goed instond en dat het voor geen meter bolde. En als ik dan ga kijken naar mijn hartslag vs snelheid had ik blijkbaar toch een superdag. Gisteren rust genomen om zo vandaag (hopelijk) fris aan de start te staan. Vrijdag zal ik een goede 100km trainen, natuurlijk zal het er vanaf hangen hoe goed de koers vandaag verliep. Als ik ze uitrijd, zal die 100km waarschijnlijk niet gehaald worden en word deze vervangen door een recuperatietraining. Zaterdag ga ik nog eens wat extra snelheid op doen met de ‘zotte’ mannen van de haas. Zondag ga ik nog eens een lange duurtraining afwerken. Vakantie is toch iets prachtig…Vanavond volgt het verslag!
zondag, mei 13, 2007
RECUPEREN TEGEN 51km/u
1.14.3 PK Onze-Lieve-Vrouw Waver
Rond 9u ben ik ziek opgestaan. Weinig kunnen eten, heel kou gehad, benen die meer als lood aanvoelden dan als hulpmiddel om te wandelen, fietsen, trappen op te lopen, … Dafalgan ingenomen en een paar schietgebedjes gemaakt en zo vertrokken richting Onze-Lieve-Vrouw Waver. Gelukkig heeft de Dafalgan (of de schiedgebedjes) zijn werk gedaan en voel ik me toch al een stuk beter dan deze morgen. Tijdens de verkenning zie ik een parcours dat van mij toch een 9/10 krijgt. Brede banen met daarin maar 2 heel scherpe bochten en voor de rest hele flauwe bochten die je 'at full speed' kunt nemen. De 1ste scherpe bocht bevatte een kasseistrook die in de bocht zelf lag en nog 100 meter doorliep. Optrekken op kasseien is een kunst die ik stilletjes aan onder de knie begin te krijgen, maar toch nog niet volledig beheers. Ik kon op de 2de rij van een 144 koppig peleton starten en zo kon ik de 1ste ronde goed vooraan rijden. Maar wanneer we aan de 2 scherpe bochten komen verlies ik te veel plaatsen. Net na die bocht ontstaat er ook een ontsnapping aan de andere kant van de weg en stilletjes aan zak ik verder naar achter en rond de 3de ronde zit ik volledig in de achterste gelederen, niet echt bepaald waar de koers gereden wordt. Elke ronden kan ik rustig recuperen op de lange rechte stukken. Al moet je die rustig wel met een korreltje zout nemen, 51km/u is nu niet bepaald rustig… De kasseien beginnen na de 4de ronde hun tol te eisen. Toch voel ik me nog sterk en roep ik nog naar onze pa dat ik (nog)goed zit. Op ronde 5 beginnen ze vooraan even gas te geven en achteraan staat zo gedurende 5minuten de achterdeur wagenwijd open. Ik spring van wiel naar wiel om toch maar terug in het peleton te geraken. Wanneer ik daar eigenlijk terug zit (met hs 192), komt net het moeilijke stuk en weet ik dat ik wel zeer sterk voor de dag zal moeten komen om dit te overleven. En spijtig genoeg beschikte ik vandaag niet over superbenen. Zo moet ik na 54minuten de remmen toeknijpen. Wel een opsteker want op een provinciaal kampioenschap rijden ze gebruikelijk een beetje ‘harder’. Eigenlijk kan ik hier wel tevreden over zijn, tenslotte heb ik wel 1/3de volmaakt, of 5 van de 15 ronde meegereden, of 38,5 km gevlamd. De volgende stap gaat zijn, minder nadenken en zo proberen vooraan mijn positie te verdedigen. Voor de statistieken: 54 renners van de 144 hebben maar uitgereden. En de totale afstand van 115.5km is gereden in 2u 42min (44.4 kmpu gemiddeld).
see ya...
1.14.3 PK Onze-Lieve-Vrouw Waver
Rond 9u ben ik ziek opgestaan. Weinig kunnen eten, heel kou gehad, benen die meer als lood aanvoelden dan als hulpmiddel om te wandelen, fietsen, trappen op te lopen, … Dafalgan ingenomen en een paar schietgebedjes gemaakt en zo vertrokken richting Onze-Lieve-Vrouw Waver. Gelukkig heeft de Dafalgan (of de schiedgebedjes) zijn werk gedaan en voel ik me toch al een stuk beter dan deze morgen. Tijdens de verkenning zie ik een parcours dat van mij toch een 9/10 krijgt. Brede banen met daarin maar 2 heel scherpe bochten en voor de rest hele flauwe bochten die je 'at full speed' kunt nemen. De 1ste scherpe bocht bevatte een kasseistrook die in de bocht zelf lag en nog 100 meter doorliep. Optrekken op kasseien is een kunst die ik stilletjes aan onder de knie begin te krijgen, maar toch nog niet volledig beheers. Ik kon op de 2de rij van een 144 koppig peleton starten en zo kon ik de 1ste ronde goed vooraan rijden. Maar wanneer we aan de 2 scherpe bochten komen verlies ik te veel plaatsen. Net na die bocht ontstaat er ook een ontsnapping aan de andere kant van de weg en stilletjes aan zak ik verder naar achter en rond de 3de ronde zit ik volledig in de achterste gelederen, niet echt bepaald waar de koers gereden wordt. Elke ronden kan ik rustig recuperen op de lange rechte stukken. Al moet je die rustig wel met een korreltje zout nemen, 51km/u is nu niet bepaald rustig… De kasseien beginnen na de 4de ronde hun tol te eisen. Toch voel ik me nog sterk en roep ik nog naar onze pa dat ik (nog)goed zit. Op ronde 5 beginnen ze vooraan even gas te geven en achteraan staat zo gedurende 5minuten de achterdeur wagenwijd open. Ik spring van wiel naar wiel om toch maar terug in het peleton te geraken. Wanneer ik daar eigenlijk terug zit (met hs 192), komt net het moeilijke stuk en weet ik dat ik wel zeer sterk voor de dag zal moeten komen om dit te overleven. En spijtig genoeg beschikte ik vandaag niet over superbenen. Zo moet ik na 54minuten de remmen toeknijpen. Wel een opsteker want op een provinciaal kampioenschap rijden ze gebruikelijk een beetje ‘harder’. Eigenlijk kan ik hier wel tevreden over zijn, tenslotte heb ik wel 1/3de volmaakt, of 5 van de 15 ronde meegereden, of 38,5 km gevlamd. De volgende stap gaat zijn, minder nadenken en zo proberen vooraan mijn positie te verdedigen. Voor de statistieken: 54 renners van de 144 hebben maar uitgereden. En de totale afstand van 115.5km is gereden in 2u 42min (44.4 kmpu gemiddeld).
see ya...
zaterdag, mei 12, 2007
Motivatie x 150%
Ik kreeg donderdag een mail van mijn ploegleider. Zoveel stond er niet in. Maar het was wel iets wat mijn motivatie 150% de hoogte injaagde. Dit is die mail: Mattias, u bent geselecteerd om de wedstrijd te rijden op 26/27 en 28 mei 2007 Ronde Van De Vlaamse Ardennen. Voor ik het einde had gelezen was ik al terug aan het begin van de zin. De Ronde Van De Vlaamse Ardennen is een interclub voor junioren. Elke ploeg mag hier 6 renners naar toe sturen. Hoe ik mijn selectie heb gekregen? Daar heb ik zelf geen idee van. Ik heb me nog niet bewezen, het enige wat ik in gedachte kan houden is dat het misschien via loting is gebeurd ofzo. Maar wat wel vast staat, als ze mij daar willen laten lossen ga ik wel bijna dood moeten zijn. Want zo’n kans krijg je maar 1x.
Kermiskoers vs Interclub
--------------------------------------------
ieder voor zich vs In teamverband
Kleine smalle k*twegen vs Mooie brede banen
Kleine ronden (2-8km) vs Grote ronden
Niets vs Klassement
Even een klein steekkaartje van de Ronde Van De Vlaamse Ardennen:
Dag 1: Michelbeke, 111km (7 x 15.8km), vertrek 14.30
Dag 2: Erwetegem, 105km (10 x 10.5km), vertrek 14.30
Dag 3: Opbrakel, 115km (4 x 10km + 5 x 15km), vertrek 14.30
Morgen is het dus het PK, 17/5 ga ik rijden in Sleidinge, 20/5 (nog niet 100% zeker) Kerniel, 26,27,28/5 Ronde Van de Vlaamse Ardennen, 03/06 Westmalle, 09/06 Lille.
Take Care
Ik kreeg donderdag een mail van mijn ploegleider. Zoveel stond er niet in. Maar het was wel iets wat mijn motivatie 150% de hoogte injaagde. Dit is die mail: Mattias, u bent geselecteerd om de wedstrijd te rijden op 26/27 en 28 mei 2007 Ronde Van De Vlaamse Ardennen. Voor ik het einde had gelezen was ik al terug aan het begin van de zin. De Ronde Van De Vlaamse Ardennen is een interclub voor junioren. Elke ploeg mag hier 6 renners naar toe sturen. Hoe ik mijn selectie heb gekregen? Daar heb ik zelf geen idee van. Ik heb me nog niet bewezen, het enige wat ik in gedachte kan houden is dat het misschien via loting is gebeurd ofzo. Maar wat wel vast staat, als ze mij daar willen laten lossen ga ik wel bijna dood moeten zijn. Want zo’n kans krijg je maar 1x.
Kermiskoers vs Interclub
--------------------------------------------
ieder voor zich vs In teamverband
Kleine smalle k*twegen vs Mooie brede banen
Kleine ronden (2-8km) vs Grote ronden
Niets vs Klassement
Even een klein steekkaartje van de Ronde Van De Vlaamse Ardennen:
Dag 1: Michelbeke, 111km (7 x 15.8km), vertrek 14.30
Dag 2: Erwetegem, 105km (10 x 10.5km), vertrek 14.30
Dag 3: Opbrakel, 115km (4 x 10km + 5 x 15km), vertrek 14.30
Morgen is het dus het PK, 17/5 ga ik rijden in Sleidinge, 20/5 (nog niet 100% zeker) Kerniel, 26,27,28/5 Ronde Van de Vlaamse Ardennen, 03/06 Westmalle, 09/06 Lille.
Take Care
woensdag, mei 09, 2007
Kicks, kicks, kicks,
Het is weer een tijdje geleden dat ik nog eens iets gepost heb. Hoog tijd op daar verandering in te brengen. Deze zondag zal ik het provinciaal kampioenschap van Antwerpen te Sint-Katelijne Waver rijden. Deze wedstrijd is maar liefst 115km lang. Uitrijden zal er niet inzitten, maar doordat deze wedstrijd 50% langer is dan een gewone kermiskoers kan ik hopelijk langer meerijden. Zoals ik me nu voel, voel ik me werkelijk top, zowel fysiek als mentaal. Ik kreeg maandag een mentale kick toen ik een sprinttraining afwerkte. Ik kon gewoonweg mijn grootste verzet 10 keer 30seconden ronddraaien, met telkens tussenin 1minuut rust. Nu nog een half weekje toeleven naar zondag. Vandaag recuperatietraining op de rollen (30min), morgen D1 60km, vrijdag rust, zaterdag 45km zeer rustig. Meer heb je normaal niet nodig om zondag met goede benen aan de start te staan. Alleen hoop ik dat deze benen de afspraak niet missen en dus paraat zullen zijn. Laten we hopen. Een verslagje van de wedstrijd volgt zeker nog.
Take Care
dinsdag, mei 01, 2007
Good legs founded
Het probleem van vorige week lag waarschijnlijk aan een ijzertekort. Deze morgen weer gaan trainen en het ging alleszins beter dan vorige week. Even zelfs meegereden in het wiel van Bjorn Leukemans tegen 56kmpu. Dan kan je wel stellen dat je gerecupereerd ben. Deze week nog goed wat ijzer pakken en hopen dat ik dan terug de oude ben.
Cu
Het probleem van vorige week lag waarschijnlijk aan een ijzertekort. Deze morgen weer gaan trainen en het ging alleszins beter dan vorige week. Even zelfs meegereden in het wiel van Bjorn Leukemans tegen 56kmpu. Dan kan je wel stellen dat je gerecupereerd ben. Deze week nog goed wat ijzer pakken en hopen dat ik dan terug de oude ben.
Cu
zaterdag, april 28, 2007
Slechte-benen-week
Hoe goed mijn benen vorige week waren, zo slecht waren ze deze week. Wat ik ook probeerde, mijn benen protesteerde. Bruggen oprijden tegen 21kmpu met een hs van 80% van mijn max. Uiteindelijk heb ik vrijdag besloten om zaterdag, zondag en maandag volledige rust te pakken. De reden van mijn slechte benen is waarschijnlijk dat ik een beetje oververmoeid ben. Zoveel kan ik dus niet zeggen over deze week. Wel spijtig dat dit net nu is, want net nu 4 dagen vakantie. Maar als ik nu doortrain moet ik misschien 2 weken rusten. Het lichaam is toch een raar voorwerp… Nu eerst terrasjes doen, zonnen, … Volgende week hopelijk meer te vertellen.
cu
Hoe goed mijn benen vorige week waren, zo slecht waren ze deze week. Wat ik ook probeerde, mijn benen protesteerde. Bruggen oprijden tegen 21kmpu met een hs van 80% van mijn max. Uiteindelijk heb ik vrijdag besloten om zaterdag, zondag en maandag volledige rust te pakken. De reden van mijn slechte benen is waarschijnlijk dat ik een beetje oververmoeid ben. Zoveel kan ik dus niet zeggen over deze week. Wel spijtig dat dit net nu is, want net nu 4 dagen vakantie. Maar als ik nu doortrain moet ik misschien 2 weken rusten. Het lichaam is toch een raar voorwerp… Nu eerst terrasjes doen, zonnen, … Volgende week hopelijk meer te vertellen.
cu
zaterdag, april 21, 2007
1.14.3 Mol Ezaart
Vandaag was het een koers in het gehucht Ezaart bij Mol. Wanneer ik de wekker deze morgen hoorde afgaan wist ik het al, de superbenen van woensdag en donderdag hadden plaats gemaakt voor benen van lood. Gelukkig kon ik op de eerste rij starten. Slechts 46 renners hebben de weg naar de start gevonden. We zijn dus gestart met een zééér klein peletonnetje. De opdracht was 28 ronden van 3km, goed voor in totaal 84km. Vanaf kilometer 0 schiet het tempo al serieus de hoogte in. Gelukkig zit ik goed vooraan en kan ik als 5de (!!) de eerste bocht aansnijden. Wanneer we op de ‘hoofdbaan’ komen schiet het tempo nog maar eens de hoogte in: 56kmpu en lintvorming. Om het met de woorden van een familielid te zeggen ‘de koers brak open’. Iedereen probeerde weg te raken. Wanneer net na deze (hogesnelheids) baan alles stil valt, besluit ik om op te schuiven naar voor. Ik kan in 10de positie weer aan de ‘snelweg’ beginnen, alles terug op het lint. Toen al had ik begrepen dat ik dit nog maar enkele ronde zou kunnen volhouden. De volgende ronde kan ik nog mee, maar hierna begin ik accordeon te spelen (het peleton moeten laten rijden maar in de bochten steeds terugkomen). Uiteindelijk zal ik na 25minuten of 5 ronden de remmen toeknijpen. Van de 47 gestarte renners hebben er maar 31 kunnen uitrijden. Ik zal hier ergens tussenin zitten. Ontgoocheld, want als ik dezelfde benen had als donderdag zat hier zeker meer in. Mijn hartslag verraadde dat ik verre van goed was. In Halle had ik een gemiddelde hartslag van 185, nu was mijn maximale hartslag slechts 186. Volgende week proberen we opnieuw. Bedankje aan mijn mama die mij helemaal naar Mol heeft gereden!!=)
1. Wouter Wippert, 2. Sander Stiegelis, 3. Wout Mertens
Cu
woensdag, april 18, 2007
Mission Accomplished
De paasvakantie zit er weer op en mijn 2 intensieve trainingsweken ook. Alles onder een 
stralende zon. De eerste week trainde ik net geen 20u en de tweede week zat ik ruimschoots over de 15uur. Dit weekend heb ik nog goed getraind met zaterdag 115km en zondag 95km. Dit was waarschijnlijk efficiënter dan een half uurtje in de koers mee te bollen op zondag. Deze week me nog eens volledig opladen om zaterdag een criterium (rondjes van 3km) te rijden in Mol. Het optrekken na iedere bocht zal uiteindelijk wel in de benen kruipen zodat de kans dat ik uit zou rijden miniem is. Maar met een suuuuupppeeeer dag weet je natuurlijk nooit. Vandaag 2uurtjes recuperatietraining, morgen 70km en vrijdag een half uurtje nuchter op de rollen. Dit zal wel volstaan om zaterdag te kunnen koersen.
Take care
stralende zon. De eerste week trainde ik net geen 20u en de tweede week zat ik ruimschoots over de 15uur. Dit weekend heb ik nog goed getraind met zaterdag 115km en zondag 95km. Dit was waarschijnlijk efficiënter dan een half uurtje in de koers mee te bollen op zondag. Deze week me nog eens volledig opladen om zaterdag een criterium (rondjes van 3km) te rijden in Mol. Het optrekken na iedere bocht zal uiteindelijk wel in de benen kruipen zodat de kans dat ik uit zou rijden miniem is. Maar met een suuuuupppeeeer dag weet je natuurlijk nooit. Vandaag 2uurtjes recuperatietraining, morgen 70km en vrijdag een half uurtje nuchter op de rollen. Dit zal wel volstaan om zaterdag te kunnen koersen.Take care
zaterdag, april 14, 2007
zaterdag, april 07, 2007
Week 14
Alweer is er een week voorbij gevlogen. Maandag ben ik naar de zee gefietst (155km), dinsdag ben ik nuchter gaan lopen (54min), woensdag heb ik gerust om donderdag van de zee terug naar huis te rijden (145km). Nu werd ik wel vergezeld door een stevige tegenwind. Vandaag heb ik Vlaanderens mooiste gereden. Vergezeld door 2 locomotieven ( Def. locomotief: renner die aan een hoog tempo kan blijven trappen zonder (blijk te geven) moe te worden) startte ik voor de 140km. Vooraf was mij uitdrukkelijk gezegd om niet over te pakken, maar aan dit tempo dacht ik er nog niet aan over te pakken. Op het menu stonden ook 14 kuitenbijters maar ook enkele kasseistroken om U tegen te zeggen. En na elke kasseistrook voelde ik me een zak patteten, mijn buik zat volgens mij verwikkeld tussen mijn longen en mijn lever, om over mijn andere ingewanden nog maar te zwijgen. Maar conclusie: kasseien rijden kan ik totaal niet. Tot 100km heb ik weinig of geen probleem gekend. Tijdterwijl bleven de locomotieven maar verder knallen... Duizenden mensen hebben we ingehaald en er zijn er maar enkele in geslaagd om mee in het wiel te rijden, en daarvan was er maar 5% die ons daadwerkelijk voorbijstaken. De laatste 40km ben ik als het ware door een hel gegaan. Elke helling was er 1 te veel, elke meter was er 1 te veel, elke kassei mocht van mij ontploffen. Maar afstappen NEVER. Ik was er aan begonnen dus ik zou (zal) het afmaken. Nu zit ik hier, met een rug die pijn doet, beenspieren die op ontploffen staan. Maar ik heb het toch gedaan....
Alweer is er een week voorbij gevlogen. Maandag ben ik naar de zee gefietst (155km), dinsdag ben ik nuchter gaan lopen (54min), woensdag heb ik gerust om donderdag van de zee terug naar huis te rijden (145km). Nu werd ik wel vergezeld door een stevige tegenwind. Vandaag heb ik Vlaanderens mooiste gereden. Vergezeld door 2 locomotieven ( Def. locomotief: renner die aan een hoog tempo kan blijven trappen zonder (blijk te geven) moe te worden) startte ik voor de 140km. Vooraf was mij uitdrukkelijk gezegd om niet over te pakken, maar aan dit tempo dacht ik er nog niet aan over te pakken. Op het menu stonden ook 14 kuitenbijters maar ook enkele kasseistroken om U tegen te zeggen. En na elke kasseistrook voelde ik me een zak patteten, mijn buik zat volgens mij verwikkeld tussen mijn longen en mijn lever, om over mijn andere ingewanden nog maar te zwijgen. Maar conclusie: kasseien rijden kan ik totaal niet. Tot 100km heb ik weinig of geen probleem gekend. Tijdterwijl bleven de locomotieven maar verder knallen... Duizenden mensen hebben we ingehaald en er zijn er maar enkele in geslaagd om mee in het wiel te rijden, en daarvan was er maar 5% die ons daadwerkelijk voorbijstaken. De laatste 40km ben ik als het ware door een hel gegaan. Elke helling was er 1 te veel, elke meter was er 1 te veel, elke kassei mocht van mij ontploffen. Maar afstappen NEVER. Ik was er aan begonnen dus ik zou (zal) het afmaken. Nu zit ik hier, met een rug die pijn doet, beenspieren die op ontploffen staan. Maar ik heb het toch gedaan....
maandag, april 02, 2007
Zee
Ik ga voor 4 dagen naar de zee. Vandaag vertrek ik met de fiets naar Oostende (+-140km), morgevroeg ga ik 's morgens nuchter lopen gevolgd door iets te eten en dan de fiets op te springen. Woensdag ga ik ook fietsen (wat anders=)). En donderdag kom ik met de fiets terug naar huis. Dan vrijdag even rusten en zaterdag meer dan waarschijnlijk de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen (??) te rijden.
Bijgevoegde foto is de muur van Geraardsbergen die zaterdag ongetwijfeld van de partij zal zijn.Cu
zondag, april 01, 2007
01/04/2007
Koers Halle
1.14.3
Ik was vandaag gestart met maar 1 gedachte: VOORAAN POSTVATTEN. Het was namelijk een bochtig parcours, maar of het nu bochtig is of niet, vooraan moet je altijd zitten. Hoewel ik dus helemaal vooraan was gestart zat ik al na 1 ronde achteraan, gebrek aan ervaring zal hiervan meer dan waarschijnlijk de oorzaak zijn. Gelukkig maar want enkele renners voor mij besloten (begin 2de ronde) dan maar eens om de grond van dicht
bij te gaan bekijken (enkele zijn afgevoerd naar het ziekenhuis). Gelukkig bleef ik overeind maar ik stond wel helemaal stil en zag de rest van het peleton rustig verder knallen. Samen met nog een paar man hebben we geprobeerd het gat toe te rijden maar zonder succes. Na 2 ronden en een half verlaat ik de wedstrijd. Koersen is niet voor pannenkoeken… integendeel… van de 86 gestarte renners hebben er slechts 53 de wedstrijd beëindigd. Als je hier klikt krijg je de grafiek van de wedstrijd. Mijn snelheidssensor is halverwege wel uitgevallen. (gemiddelde hs 182)
Take care.
Koers Halle
1.14.3
Ik was vandaag gestart met maar 1 gedachte: VOORAAN POSTVATTEN. Het was namelijk een bochtig parcours, maar of het nu bochtig is of niet, vooraan moet je altijd zitten. Hoewel ik dus helemaal vooraan was gestart zat ik al na 1 ronde achteraan, gebrek aan ervaring zal hiervan meer dan waarschijnlijk de oorzaak zijn. Gelukkig maar want enkele renners voor mij besloten (begin 2de ronde) dan maar eens om de grond van dicht
bij te gaan bekijken (enkele zijn afgevoerd naar het ziekenhuis). Gelukkig bleef ik overeind maar ik stond wel helemaal stil en zag de rest van het peleton rustig verder knallen. Samen met nog een paar man hebben we geprobeerd het gat toe te rijden maar zonder succes. Na 2 ronden en een half verlaat ik de wedstrijd. Koersen is niet voor pannenkoeken… integendeel… van de 86 gestarte renners hebben er slechts 53 de wedstrijd beëindigd. Als je hier klikt krijg je de grafiek van de wedstrijd. Mijn snelheidssensor is halverwege wel uitgevallen. (gemiddelde hs 182)Take care.
zaterdag, maart 31, 2007
Nog 1 dag...
Nog 22 uur om precies te zijn. Ik voel me wel veel sterker dan 1 maand geleden met Rijkevorsel en ik sta ook te popelen om er nog eens een lap op te geven. Daarnet nog 2uurtjes gefietst waarvan een half uurtje hs 150-165 en dat ging vrij vlot. We gaan zien wat dit me morgen gaat opleveren. De start is pas om half 4 ipv 3u. Meer heb ik nu eigenlijk niet te vertellen. Straks nog een beetje pasta naar binnen spelen. En morgen lang genoeg blijven liggen en voor de rest lekker lui wezen.
Cu
Nog 22 uur om precies te zijn. Ik voel me wel veel sterker dan 1 maand geleden met Rijkevorsel en ik sta ook te popelen om er nog eens een lap op te geven. Daarnet nog 2uurtjes gefietst waarvan een half uurtje hs 150-165 en dat ging vrij vlot. We gaan zien wat dit me morgen gaat opleveren. De start is pas om half 4 ipv 3u. Meer heb ik nu eigenlijk niet te vertellen. Straks nog een beetje pasta naar binnen spelen. En morgen lang genoeg blijven liggen en voor de rest lekker lui wezen.
Cu
vrijdag, maart 30, 2007
Nog 2 dagen...
Er zijn weer enkele dagen voorbij. En er is ook niets (speciaal) gebeurt. Ik heb een rustweek achter de rug. Dit wilt niet zeggen dat ik lui in de zetel heb gelegen, chips heb gegeten en me zat heb gezopen met bier. Neen… spijtig genoeg niet. Ik heb in deze week gewoon zeer rustig getraind ik denk dat mijn maximum hartslag deze week maar 158 heeft gehaald. Dit was waarschijnlijk net wanneer ik een brug heb opgereden. Maar je mag zeker zijn, constant tegen hartslag 130 rijden. Is verre van leuk. Dinsdag stond er heel wat tegenwind en dan ga je amper 21kmpu. Je ziet mensen voorbij rijden die je normaal zonder pardon naar huis knalt. Maar k
arakter krijg je niet zomaar, karakter kweek je. Deze rustweek was dringend nodig want ik heb 4 weken zeer intensief getraind. Bijgevoegde grafiek laat een interval training zien. De eerste twee intervallen waren aan 90%, de 3de aan 100% en de 4de terug 90%.
Binnen 2 dagen ga ik nog eens koersen. Dit wil dus zeggen dat ik me momenteel ben aan het vol steken met alles wat maar enigszins koolhydraten bevat.
Ik hou jullie op de hoogte….
Er zijn weer enkele dagen voorbij. En er is ook niets (speciaal) gebeurt. Ik heb een rustweek achter de rug. Dit wilt niet zeggen dat ik lui in de zetel heb gelegen, chips heb gegeten en me zat heb gezopen met bier. Neen… spijtig genoeg niet. Ik heb in deze week gewoon zeer rustig getraind ik denk dat mijn maximum hartslag deze week maar 158 heeft gehaald. Dit was waarschijnlijk net wanneer ik een brug heb opgereden. Maar je mag zeker zijn, constant tegen hartslag 130 rijden. Is verre van leuk. Dinsdag stond er heel wat tegenwind en dan ga je amper 21kmpu. Je ziet mensen voorbij rijden die je normaal zonder pardon naar huis knalt. Maar k
arakter krijg je niet zomaar, karakter kweek je. Deze rustweek was dringend nodig want ik heb 4 weken zeer intensief getraind. Bijgevoegde grafiek laat een interval training zien. De eerste twee intervallen waren aan 90%, de 3de aan 100% en de 4de terug 90%.Binnen 2 dagen ga ik nog eens koersen. Dit wil dus zeggen dat ik me momenteel ben aan het vol steken met alles wat maar enigszins koolhydraten bevat.
Ik hou jullie op de hoogte….
zondag, maart 25, 2007
Flanelle benen
Gistere was het de cyclo Ludo Peeters, 145km, paar pittige hellingen, kasseistroken, noem maar op... Alles dus om u eens goed leeg te rijden, om de man met de hamer paar keer tegen te komen, maar vooral om uzelf tegen te komen! Nadat ik al een tijdrit moest inlassen om op tijd op de verzamelplaats te komen begint het werk. En het ziet ernaar uit dat het tempo niet onder de 32-35kmpu gaat zakken. Wanneer na 70km de eerste helling, een molshoop in vergelijking met een echte berg, maar toch steil genoeg om de hartslag naar bove te jagen, zich aanbied zit ik nog fris. Boven aangekomen zit ik steendood. Wanneer er hierna nog een stuk vals plat volgt is het vat even af. Dit scenario herhaalt zich nog enkele malen. Er heeft over heel het traject maar 1 man ons voorbijgestoken. Ne zeker Sven Nys, naar't schijnt ne goeie crosser=). Uiteindelijk verscheen er op de teller 155km of 5u 15. Ik was blij dat ik thuis was want mijn benen waren volledig choco, van flanel, pudding, ... Vandaag stond er een rustige recuperatie training van 2uur op het programma. Dit zal wel volstaan voor het weekend.
Take care
Gistere was het de cyclo Ludo Peeters, 145km, paar pittige hellingen, kasseistroken, noem maar op... Alles dus om u eens goed leeg te rijden, om de man met de hamer paar keer tegen te komen, maar vooral om uzelf tegen te komen! Nadat ik al een tijdrit moest inlassen om op tijd op de verzamelplaats te komen begint het werk. En het ziet ernaar uit dat het tempo niet onder de 32-35kmpu gaat zakken. Wanneer na 70km de eerste helling, een molshoop in vergelijking met een echte berg, maar toch steil genoeg om de hartslag naar bove te jagen, zich aanbied zit ik nog fris. Boven aangekomen zit ik steendood. Wanneer er hierna nog een stuk vals plat volgt is het vat even af. Dit scenario herhaalt zich nog enkele malen. Er heeft over heel het traject maar 1 man ons voorbijgestoken. Ne zeker Sven Nys, naar't schijnt ne goeie crosser=). Uiteindelijk verscheen er op de teller 155km of 5u 15. Ik was blij dat ik thuis was want mijn benen waren volledig choco, van flanel, pudding, ... Vandaag stond er een rustige recuperatie training van 2uur op het programma. Dit zal wel volstaan voor het weekend.
Take care
donderdag, maart 22, 2007
Regen?
We zijn weer een kleine 5 dagen verder en door het weer heb ik enkel 2x goed op de rollen gereden. 1 keer krachttraining, dagje rust ertussen en dan weer opnieuw interval op de rollen. Ik vraag me elke keer weer af hoe ik het kan opbrengen om na 1min rust weer 30sec à block (voluit te gaan) en dat 10 keer. Door het slechte weer ben ik dus nog niet aan een duurtraining toe gekomen maar die zullen zeker nog volgen. De lente is nu 'officieel' begonnen dus laat de zon maar (regelmatig) komen.
Dit weekend is voor mij nog 1 groot vraagteken. Het zal er vanaf hangen hoe ik mij zaterdag voel of ik eventueel zondag in Herenthout start.
Ik hou jullie op de hoogte....
Take care...
We zijn weer een kleine 5 dagen verder en door het weer heb ik enkel 2x goed op de rollen gereden. 1 keer krachttraining, dagje rust ertussen en dan weer opnieuw interval op de rollen. Ik vraag me elke keer weer af hoe ik het kan opbrengen om na 1min rust weer 30sec à block (voluit te gaan) en dat 10 keer. Door het slechte weer ben ik dus nog niet aan een duurtraining toe gekomen maar die zullen zeker nog volgen. De lente is nu 'officieel' begonnen dus laat de zon maar (regelmatig) komen.
Dit weekend is voor mij nog 1 groot vraagteken. Het zal er vanaf hangen hoe ik mij zaterdag voel of ik eventueel zondag in Herenthout start.
Ik hou jullie op de hoogte....
Take care...
zondag, maart 18, 2007
Nog ziek?
Nog ziek is misschien een beetje een rare titel. Maar de gevolgen zijn wel merkbaar van een 5-tal dagen 'out' te zijn. Zo heb ik gisteren voor de eerste keer lang en intensief getraind en het draaide gewoon vierkant. Mijn benen stonden op springen terwijl mijn hartslag nog maar eens zeer hoge waarden bezocht. Daardoor dat ik dit weekend ook heb besloten (nog) niet te koersen. Hopelijk kan ik volgend weekend er nog eens een lap opgeven, want ik wil me echt nog eens meten met mijn 'concurrenten', maar vooral met mezelf. Op naar volgende week...
Nog ziek is misschien een beetje een rare titel. Maar de gevolgen zijn wel merkbaar van een 5-tal dagen 'out' te zijn. Zo heb ik gisteren voor de eerste keer lang en intensief getraind en het draaide gewoon vierkant. Mijn benen stonden op springen terwijl mijn hartslag nog maar eens zeer hoge waarden bezocht. Daardoor dat ik dit weekend ook heb besloten (nog) niet te koersen. Hopelijk kan ik volgend weekend er nog eens een lap opgeven, want ik wil me echt nog eens meten met mijn 'concurrenten', maar vooral met mezelf. Op naar volgende week...
woensdag, maart 14, 2007
Training hervat
Ik ben terug volop aan het trainen, met zo'n weer kan dat ook niet anders. Dit weekend weet ik nog niet waar ik ga koersen. Er is een intense strijd bezig of het nu zaterdag Oosteeklo wordt, of zondag Essen. Ik denk dat de mannen van hierboven het voor het zeggen gaan hebben. Hoe het er nu uitziet gaat het zondag regenen.
Ik ben terug volop aan het trainen, met zo'n weer kan dat ook niet anders. Dit weekend weet ik nog niet waar ik ga koersen. Er is een intense strijd bezig of het nu zaterdag Oosteeklo wordt, of zondag Essen. Ik denk dat de mannen van hierboven het voor het zeggen gaan hebben. Hoe het er nu uitziet gaat het zondag regenen.
zondag, maart 11, 2007
donderdag, maart 08, 2007
Ziek
Woensdagochtend opgestaan met een serieuze verkoudheid en in de namiddag is het geëxplodeerd tot een griepje. Dus vandaag zit ik thuis. En is het toeval of niet? Vorige week regen, regen, regen,... Mattias is ziek en de zon schijnt, blauwe lucht,... Zaterdag zal ik zeker al niet starten in Arendonk. We gaan zien hoe het evolueert en aan de hand daarvan hoop ik toch om dit weekend al rustig terug te kunnen trainen.
Cu
Woensdagochtend opgestaan met een serieuze verkoudheid en in de namiddag is het geëxplodeerd tot een griepje. Dus vandaag zit ik thuis. En is het toeval of niet? Vorige week regen, regen, regen,... Mattias is ziek en de zon schijnt, blauwe lucht,... Zaterdag zal ik zeker al niet starten in Arendonk. We gaan zien hoe het evolueert en aan de hand daarvan hoop ik toch om dit weekend al rustig terug te kunnen trainen.
Cu
dinsdag, maart 06, 2007
Verandering Programma
Ik zal de renners die aantreden in Mazelene maar sparen door in plaats van zondag, zaterdag te starten in Arendonk.
Ik las trouwens net een fantastische spreuk: Als je denkt ik ben verloren, is de nederlaag een feit. Toch prachtig?
Met deze gedachte ga ik vandaag slapen... En morgen opstaan....
Cu
Ik zal de renners die aantreden in Mazelene maar sparen door in plaats van zondag, zaterdag te starten in Arendonk.
Ik las trouwens net een fantastische spreuk: Als je denkt ik ben verloren, is de nederlaag een feit. Toch prachtig?
Met deze gedachte ga ik vandaag slapen... En morgen opstaan....
Cu
maandag, maart 05, 2007
The day after...
Als 'straf' wou ik de dag na de wedstrijd in Rijkevorsel nog eens goed doortrainen. En met succes. Eerst heb ik gedurende 2uur tegen een gemiddelde hartslag van 164hs/min gereden. Als je weet dat mijn overslagdrempel maar 4hs/min hoger ligt weet je dat ik serieus heb afgezien. (De overslagdrempel, ook wel de Aërobe drempel genoemd, is de hs waarboven je spieren volledig verzuren) Zelfs even een piek gehad van 190hs/min. Dan ga je wel voluit door. Na deze 2uur nog even getraind met enkele renners zodat ik thuiskwam met 130km op de teller en met een gemiddelde boven de 31.5. Gevolg: vandaag voelen mijn benen volledig als flanel. Hoe raar het ook mag klinken, ik heb weer goesting om er nog is in te vliegen en om ze zo nog eens volledig leeg te rijden. Ik zal dus moeten wachten tot volgend weekend, maar geen getreur, nog 5 keer slapen... De tijd vliegt toch.
Take Care
Als 'straf' wou ik de dag na de wedstrijd in Rijkevorsel nog eens goed doortrainen. En met succes. Eerst heb ik gedurende 2uur tegen een gemiddelde hartslag van 164hs/min gereden. Als je weet dat mijn overslagdrempel maar 4hs/min hoger ligt weet je dat ik serieus heb afgezien. (De overslagdrempel, ook wel de Aërobe drempel genoemd, is de hs waarboven je spieren volledig verzuren) Zelfs even een piek gehad van 190hs/min. Dan ga je wel voluit door. Na deze 2uur nog even getraind met enkele renners zodat ik thuiskwam met 130km op de teller en met een gemiddelde boven de 31.5. Gevolg: vandaag voelen mijn benen volledig als flanel. Hoe raar het ook mag klinken, ik heb weer goesting om er nog is in te vliegen en om ze zo nog eens volledig leeg te rijden. Ik zal dus moeten wachten tot volgend weekend, maar geen getreur, nog 5 keer slapen... De tijd vliegt toch.
Take Care
zaterdag, maart 03, 2007
Zaterdag 03/03/07
Koers 1.14.3, Rijkevorsel
Door omstandigheden kom ik pas een kwartier voor de start ter plekke aan. Snel inschrijven, voor een verkenning is geen tijd meer en 1min voor de start kan ik mij tussen de andere deelnemers nestelen. Het peloton blijft de eerste 5 ronden gesloten waardoor er toch goed wordt doorgereden. Op een baan waar de wind vol in het nadeel blaast proberen er steeds enkele weg te geraken maar steeds wordt er met (te) veel renners gereageerd zodat alles toch samenblijft. Na 5 ronden beginnen de benen volledig te verzuren (waarschijnlijk door niet op te warmen) en weet ik dat het nu wel gedaan is voor mij. Ik heb toch 34minuten meegereden. Niet slecht voor mijn eerste keer. Het was een toffe kennismaking met het wielrennen. Hierna ben ik nog een uurtje gaan bijtrainen zodat ik morgen kan gaan meerijden met de jonge haas, waar het me beter afgaat. Volgende week nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen, ... Volgende week: MAZENZELE?
Ik hou over het algemeen wel een goed gevoel aan deze koers over.
Cu
Koers 1.14.3, Rijkevorsel
Door omstandigheden kom ik pas een kwartier voor de start ter plekke aan. Snel inschrijven, voor een verkenning is geen tijd meer en 1min voor de start kan ik mij tussen de andere deelnemers nestelen. Het peloton blijft de eerste 5 ronden gesloten waardoor er toch goed wordt doorgereden. Op een baan waar de wind vol in het nadeel blaast proberen er steeds enkele weg te geraken maar steeds wordt er met (te) veel renners gereageerd zodat alles toch samenblijft. Na 5 ronden beginnen de benen volledig te verzuren (waarschijnlijk door niet op te warmen) en weet ik dat het nu wel gedaan is voor mij. Ik heb toch 34minuten meegereden. Niet slecht voor mijn eerste keer. Het was een toffe kennismaking met het wielrennen. Hierna ben ik nog een uurtje gaan bijtrainen zodat ik morgen kan gaan meerijden met de jonge haas, waar het me beter afgaat. Volgende week nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen, ... Volgende week: MAZENZELE?
Ik hou over het algemeen wel een goed gevoel aan deze koers over.
Cu
vrijdag, maart 02, 2007
Vrijdag 02/03/2007
21 houres remaining
Deze morgen even paniek. Ik was opgestaan met een opkomend griepje. Ik had slecht geslapen, mijn spieren hadden niets kracht, alles deed pijn, ... Gelukkig bestaat er medicatie en die heeft zijn werk uitstekend gedaan. s'Middags voelde ik mij al veel beter en nu ben ik er volledig door. Ik durf ervoor te wedden dat het mooie lentezonnetje van vandaag ook zijn bijdrage heeft geleverd. Ondanks dat mijn benen vandaag pudding waren, ben ik toch zeker dat ik morgen zal starten, weer of geen weer. Spijtig genoeg zal het (volengs het weerbericht) morgen regenen. Dus geen weer zoals vandaag,... spijtig....
Cu
21 houres remaining
Deze morgen even paniek. Ik was opgestaan met een opkomend griepje. Ik had slecht geslapen, mijn spieren hadden niets kracht, alles deed pijn, ... Gelukkig bestaat er medicatie en die heeft zijn werk uitstekend gedaan. s'Middags voelde ik mij al veel beter en nu ben ik er volledig door. Ik durf ervoor te wedden dat het mooie lentezonnetje van vandaag ook zijn bijdrage heeft geleverd. Ondanks dat mijn benen vandaag pudding waren, ben ik toch zeker dat ik morgen zal starten, weer of geen weer. Spijtig genoeg zal het (volengs het weerbericht) morgen regenen. Dus geen weer zoals vandaag,... spijtig....
Cu
donderdag, maart 01, 2007
Donderdag 01/03/2007
42 houres remaining
We (ik) hebben (heb) nog 42 uur om me vol te steken met pasta, om mijn fiets te laten blinken, om mijn fiets nog eens volledig na te zien, om .... Alles moet kloppen. Als ik er binnen 32 uur word afgereden, zal het door mijn benen komen die het helse tempo niet meer aankunnen. Maar als ik dan los weet ik: volgende week, nieuwe koers, nieuwe kans om me te testen, om me te meten met al die andere leeftijdsgenoten die ook een hele winter hebben getraind.
Februari is nu ook volledig gedaan. Wat moet ik onthouden van februari: met een koersende jonge haas rond geraakt, veel kracht bijgewonnen dankzij krachttraining op de rollen, ....
Voor de statistieken: mijn fiets, afgemonteerd met Shimano ultegra, wielen: Mavic open pro, verdere afmontage WCS-series weegt 9.28kilo.
Cu
ps: inschrijvingen zaterdag zijn Café Bij De Sportvriend, Meir 5, Sint-Jozef. Daar zal de koers dan wel in de buurt zijn!=)
42 houres remaining
We (ik) hebben (heb) nog 42 uur om me vol te steken met pasta, om mijn fiets te laten blinken, om mijn fiets nog eens volledig na te zien, om .... Alles moet kloppen. Als ik er binnen 32 uur word afgereden, zal het door mijn benen komen die het helse tempo niet meer aankunnen. Maar als ik dan los weet ik: volgende week, nieuwe koers, nieuwe kans om me te testen, om me te meten met al die andere leeftijdsgenoten die ook een hele winter hebben getraind.
Februari is nu ook volledig gedaan. Wat moet ik onthouden van februari: met een koersende jonge haas rond geraakt, veel kracht bijgewonnen dankzij krachttraining op de rollen, ....
Voor de statistieken: mijn fiets, afgemonteerd met Shimano ultegra, wielen: Mavic open pro, verdere afmontage WCS-series weegt 9.28kilo.
Cu
ps: inschrijvingen zaterdag zijn Café Bij De Sportvriend, Meir 5, Sint-Jozef. Daar zal de koers dan wel in de buurt zijn!=)
dinsdag, februari 27, 2007
Dinsdag 27/02/2007
(bijgevoegde foto is mijn racemachien!)
De laatste dagen van februari zijn bijna voorbij en dan wordt februari ergens ver weg geborgen waar het een jaartje mag uitzwoegen om de aarde van dit toch wel aangename klimaat te laten genieten. Op het moment van schrijven heeft het al wel een hele dag gegoten, het giet nog steeds en het zal nog wel even verder gieten.) Maart sluipt ook al weer dichter bij, 3 maart, kan dus niet achterblijven. 
De weersvoorspellingen voor zaterdag voorspellen niet veel goeds. Ik ga wachten tot de laatste moment om te zien of ik ga starten of niet. Als het heel de tijd giet denk ik niet dat ik ga starten. Je moet je voorstellen: 60 renners, die allemaal als eerste door een bocht willen. Komt daar nog eens bij dat het wegdenk, dankzij de regen, lekker glad gaat zijn en om eerlijk te zijn, ik sta niet te springen om in mijn eerste wedstrijdkilometer al tege de vlakte te gaan. Maar als het droog blijft of het schemert twijfel ik geen seconden. Ik heb niet voor niets 3 maanden afgeteld naar deze wedstrijd! Nog 4 keer slapen en dan gaan we er (hopelijk) eens een lap op geven. De helft van de koers uitrijden zou goed zijn. Heel de koers uitrijden zou gewoonweg fantastisch zijn.
Cu
zaterdag, februari 24, 2007
Zaterdag 24/02/2007
We zijn weer enkele dagen verder en mijn vakantie (of trainingsweek) zit er bijna op. Ik heb deze week nog eens goed doorgetraind zodat ik komende week het heel rustig aan ga doen en me beperken tot rustig uitfietsen/lopen.
Het begint toch akelig dicht te komen mijn eerste koers hoor. Om precies te zijn: nog 1 week en (op moment van schrijven) 3uur. Langs de ene kant ben ik benieuwd maar langs andere kant heb ik bang dat ik niet genoeg of goed genoeg heb getraind, me slecht heb voorbereid, ... Nu nog 1 week als een pater leven en dan is de stress naar het onbekende eraf, dan weet ik ook precieser wat me te wachten staat en vooral wat niet.
Voor de statistieken:
Deze maand heb ik reeds 800km gereden, 7 keer gaan lopen en nog 6 keer op de rollen gereden. Het aantal kilometers ligt relatief laag maar ik heb dan ook een week zonder fiets gezeten. In totaal was dit jaar al goed voor 1700km.
Cu
We zijn weer enkele dagen verder en mijn vakantie (of trainingsweek) zit er bijna op. Ik heb deze week nog eens goed doorgetraind zodat ik komende week het heel rustig aan ga doen en me beperken tot rustig uitfietsen/lopen.
Het begint toch akelig dicht te komen mijn eerste koers hoor. Om precies te zijn: nog 1 week en (op moment van schrijven) 3uur. Langs de ene kant ben ik benieuwd maar langs andere kant heb ik bang dat ik niet genoeg of goed genoeg heb getraind, me slecht heb voorbereid, ... Nu nog 1 week als een pater leven en dan is de stress naar het onbekende eraf, dan weet ik ook precieser wat me te wachten staat en vooral wat niet.
Voor de statistieken:
Deze maand heb ik reeds 800km gereden, 7 keer gaan lopen en nog 6 keer op de rollen gereden. Het aantal kilometers ligt relatief laag maar ik heb dan ook een week zonder fiets gezeten. In totaal was dit jaar al goed voor 1700km.
Cu
zaterdag, februari 17, 2007
Zondag 18/02/2007
Wa was me da vandaag... Ik besloot als recuperatietraining met de OUDE haas mee te rijden. Nu weet ik ook wel dat deze renners niet de meest ervaren zijn, maar vandaag was het gewoonweg onervaren en DOM, vooral DOM gereden van de meeste. Ik ben bijna 5 keer tegen de vlakte gegaan omdat de renners die voor mij reden alleen maar oog hadden voor het wiel van de vorige en daardoor tegenliggers etc niet zagen aankomen waardoor er nu serieus wat slipsporen staan ginds op die weg. Ook vonden ze het nodig om alles op het lint te trekken tegen 35kmpu. Het was gewoon belachelijk. Uiteindelijk ben ik de laatste 20km mij vooraan mee in de debatten gaan mengen en heb zo toch een tijdje mee kop kunnen rijden zonder de hartslag volledig in het rood te jagen. Ook vooraan heb je een beter overzicht en kon ik beter op de weg en vooral, het tegemoed komend verkeer letten. Uiteindelijk kwam er van de recuperatietraining niet veel in huis. Thuisgekomen met 80km en een gemiddelde hs van 150. Het zal morgen dus een recuperatietraining worden die ik ALLEEN ga afwerken.
Take Care
Wa was me da vandaag... Ik besloot als recuperatietraining met de OUDE haas mee te rijden. Nu weet ik ook wel dat deze renners niet de meest ervaren zijn, maar vandaag was het gewoonweg onervaren en DOM, vooral DOM gereden van de meeste. Ik ben bijna 5 keer tegen de vlakte gegaan omdat de renners die voor mij reden alleen maar oog hadden voor het wiel van de vorige en daardoor tegenliggers etc niet zagen aankomen waardoor er nu serieus wat slipsporen staan ginds op die weg. Ook vonden ze het nodig om alles op het lint te trekken tegen 35kmpu. Het was gewoon belachelijk. Uiteindelijk ben ik de laatste 20km mij vooraan mee in de debatten gaan mengen en heb zo toch een tijdje mee kop kunnen rijden zonder de hartslag volledig in het rood te jagen. Ook vooraan heb je een beter overzicht en kon ik beter op de weg en vooral, het tegemoed komend verkeer letten. Uiteindelijk kwam er van de recuperatietraining niet veel in huis. Thuisgekomen met 80km en een gemiddelde hs van 150. Het zal morgen dus een recuperatietraining worden die ik ALLEEN ga afwerken.
Take Care
Zaterdag 15/02/2007
Hoe goed het 2 weken geleden ging, zo slecht ging het vandaag. Ik heb slecht geslapen en men hartslag ligt ook een goede 10 slagen hoger dan normaal. Doordat ik nu met een juniore verzet rij (max 52 (tanden vooraan) x14 (tanden achteraan)), ben ik nu wel verplicht om rotatie's te maken. Voor dit verzet reed ik met een 52*11 dat is dus een groot verschil. Telkens wanneer het er even snel aan toe ging miste ik mijn 3 kleindere tandwielen. Zodat ik na een goede 40km heb moeten lossen. Ik heb dan maar besloten om rustig verder te rijden tegen een hartslag van +- 140 slagen per minuut. Ik ben thuis gekomen met 100km. Over de training ben ik tevreden, maar wil ik er binnen 2 weken staan zal ik toch nog eens serieus moeten doortrainen volgende week. Maar gelukkig is het krokusvakantie en tot woensdag voorspellen ze zeker goed weer.
Hoe goed het 2 weken geleden ging, zo slecht ging het vandaag. Ik heb slecht geslapen en men hartslag ligt ook een goede 10 slagen hoger dan normaal. Doordat ik nu met een juniore verzet rij (max 52 (tanden vooraan) x14 (tanden achteraan)), ben ik nu wel verplicht om rotatie's te maken. Voor dit verzet reed ik met een 52*11 dat is dus een groot verschil. Telkens wanneer het er even snel aan toe ging miste ik mijn 3 kleindere tandwielen. Zodat ik na een goede 40km heb moeten lossen. Ik heb dan maar besloten om rustig verder te rijden tegen een hartslag van +- 140 slagen per minuut. Ik ben thuis gekomen met 100km. Over de training ben ik tevreden, maar wil ik er binnen 2 weken staan zal ik toch nog eens serieus moeten doortrainen volgende week. Maar gelukkig is het krokusvakantie en tot woensdag voorspellen ze zeker goed weer.
dinsdag, februari 06, 2007
Dinsdag 6/02/2007
Afgelopen weekend, was een weekend dat van mij mag worden ingekaderd. Op zaterdag besloot ik mijn kans nog eens te wagen met het jong geweld van de jonge haas. Met succes deze keer, op 1.5km van het einde moest ik er wel weer af, maar al de rest heb ik kunnen meerijden. Wanneer ik thuis kwam, kon ik mijn kilometerteller afklokken op 93km. Zondag ging het trainen gewoon door, om 8u zat ik al op mijn fiets. Deze dag was weer goed voor 160km (of 5u30 trainingsarbeid). Niet zonder enige trots kan ik jullie melden dat dit weekend ééntje was van 253km.
Gisteren heb ik een (Shimano) Ultegra groep gekocht en nieuwe buitenbanden. Deze maand ga ik nog proberen om minimaal 1x per week met de jonge haas mee te rijden. In de krokusvakantie dan nog eens goed doortrainen. En de week voor mijn eerste koers rustig opbouwen. Laat de koers dan maar beginnen.
Cu
Afgelopen weekend, was een weekend dat van mij mag worden ingekaderd. Op zaterdag besloot ik mijn kans nog eens te wagen met het jong geweld van de jonge haas. Met succes deze keer, op 1.5km van het einde moest ik er wel weer af, maar al de rest heb ik kunnen meerijden. Wanneer ik thuis kwam, kon ik mijn kilometerteller afklokken op 93km. Zondag ging het trainen gewoon door, om 8u zat ik al op mijn fiets. Deze dag was weer goed voor 160km (of 5u30 trainingsarbeid). Niet zonder enige trots kan ik jullie melden dat dit weekend ééntje was van 253km.
Gisteren heb ik een (Shimano) Ultegra groep gekocht en nieuwe buitenbanden. Deze maand ga ik nog proberen om minimaal 1x per week met de jonge haas mee te rijden. In de krokusvakantie dan nog eens goed doortrainen. En de week voor mijn eerste koers rustig opbouwen. Laat de koers dan maar beginnen.
Cu
donderdag, februari 01, 2007
Donderdag 1/02/2007
We zijn vandaag februari binnengewandeld. Wat is januari weer voorbij gevlogen, of moet ik zeggen voorbijgefietst? Ik kan mijn trainingsdagboek afsluiten met 983 km. Dit komt overeen met 15 keer gaan fietsen. Ook heb ik 9 keer mijn loopschoenen aangetrokken. Dit pakketje komt overeen met elke week minstens 10uur sport. Niet slecht als je weet dat dit nog maar januari was. Met februari voor (aan) de deur gaan we de snelheid en kracht nog wat naar boven proberen te krijgen zodat ik,
-welke datum was het nu ook al weer??
-3 maart, koers, Rijkevorsel
-Juist dankje
Dus, dat ik op 3 maart klaar sta om in mijn eerste koers niet meteen weggeblazen te worden door de andere renners.
Ik heb net een nieuwe hartslagmeter gekocht. Volgende week ga ik een nieuwe ultegra groep kopen. Mijn bankrekening zal weer serieus in vermindering worden gebracht, maar zolang ik progressie (kan) blijf maken maak ik hier geen probleem van.
take care,
en don't forget: It's all in the mind, and NOTHING is IMPOSSIBLE
We zijn vandaag februari binnengewandeld. Wat is januari weer voorbij gevlogen, of moet ik zeggen voorbijgefietst? Ik kan mijn trainingsdagboek afsluiten met 983 km. Dit komt overeen met 15 keer gaan fietsen. Ook heb ik 9 keer mijn loopschoenen aangetrokken. Dit pakketje komt overeen met elke week minstens 10uur sport. Niet slecht als je weet dat dit nog maar januari was. Met februari voor (aan) de deur gaan we de snelheid en kracht nog wat naar boven proberen te krijgen zodat ik,
-welke datum was het nu ook al weer??
-3 maart, koers, Rijkevorsel
-Juist dankje
Dus, dat ik op 3 maart klaar sta om in mijn eerste koers niet meteen weggeblazen te worden door de andere renners.
Ik heb net een nieuwe hartslagmeter gekocht. Volgende week ga ik een nieuwe ultegra groep kopen. Mijn bankrekening zal weer serieus in vermindering worden gebracht, maar zolang ik progressie (kan) blijf maken maak ik hier geen probleem van.
take care,
en don't forget: It's all in the mind, and NOTHING is IMPOSSIBLE
donderdag, januari 18, 2007
Donderdag 18/01/2007
Wat is er zoal gebeurd dit jaar? Wel, eigenlijk niet zoveel. Tot nu toe doe ik elke week 1 krachttraining, 2 duurtrainingen, 1 looptraining, 1 recuperatietraining en 1 snelheidstraining. Die krachttrainingen beginnen kracht op te leveren. Hoewel dat mag ook wel na 15min tegen hartslag 180 alles geven op de rollen. Nadat je dan van je rollen stapt heeft het precies gegoten. Al dat zweet dat je dan verliest. (vorige week 1 kilo kwijt enkel door te zweten)
Ook probeer ik nu terug wat op men voeding te letten zodat ik de 3 kilo die erbij kwamen tijdens en na december er tijdig terug afkrijg. Voor de rest gaat alles zijn gewone gangetje... Trainen, trainen, rusten, eten, trainen, trainen, ... Alleen de zon mag wel terug beginnen te schijnen. Gisteren was ik met mijn nieuwe ploeg gaan trainen op de weg. Ik had totaal geen zin om te gaan maar ik had al aan een ploegmaat beloofd dat ik er ging zijn en dus voelde ik met toch een beetje verplicht. Dus verstand op 0 en beuken. De eerste 35km was de wind in de rug. Dan had je ook niet veel last van de regen die met bakken uit de lucht viel. Maar de laatste 35km huiswaarts waren een ramp. Wind tegen, opspattend nat, neerkomend nat, .... Het was gewoon een ramp. Maar wanneer je thuis komt en je in de zetel kunt laten neerploffen en naar buiten kijken, dan ben je toch trots dat je het gedaan hebt...
Op 3 maart rij ik mijn eerste (wieler)wedstrijd in Rijkevorsel. En dan is het begonnen. Afzien, afzien, afzien MAAR hopelijk mooi weer...
Cu m8tes...
Wat is er zoal gebeurd dit jaar? Wel, eigenlijk niet zoveel. Tot nu toe doe ik elke week 1 krachttraining, 2 duurtrainingen, 1 looptraining, 1 recuperatietraining en 1 snelheidstraining. Die krachttrainingen beginnen kracht op te leveren. Hoewel dat mag ook wel na 15min tegen hartslag 180 alles geven op de rollen. Nadat je dan van je rollen stapt heeft het precies gegoten. Al dat zweet dat je dan verliest. (vorige week 1 kilo kwijt enkel door te zweten)
Ook probeer ik nu terug wat op men voeding te letten zodat ik de 3 kilo die erbij kwamen tijdens en na december er tijdig terug afkrijg. Voor de rest gaat alles zijn gewone gangetje... Trainen, trainen, rusten, eten, trainen, trainen, ... Alleen de zon mag wel terug beginnen te schijnen. Gisteren was ik met mijn nieuwe ploeg gaan trainen op de weg. Ik had totaal geen zin om te gaan maar ik had al aan een ploegmaat beloofd dat ik er ging zijn en dus voelde ik met toch een beetje verplicht. Dus verstand op 0 en beuken. De eerste 35km was de wind in de rug. Dan had je ook niet veel last van de regen die met bakken uit de lucht viel. Maar de laatste 35km huiswaarts waren een ramp. Wind tegen, opspattend nat, neerkomend nat, .... Het was gewoon een ramp. Maar wanneer je thuis komt en je in de zetel kunt laten neerploffen en naar buiten kijken, dan ben je toch trots dat je het gedaan hebt...
Op 3 maart rij ik mijn eerste (wieler)wedstrijd in Rijkevorsel. En dan is het begonnen. Afzien, afzien, afzien MAAR hopelijk mooi weer...
Cu m8tes...
maandag, januari 01, 2007
Maandag 01/01/2007
Voor alle bloglezers een spetterend 2007 toegewenst, en dat al je wensen mogen uitkomen!
In de maand december heb ik maar 1220km gefietst. Dit is 280 te weinig want ik wou 1500km hebben. Maar als ik terugkijk mag ik best wel tevreden zijn. Buiten het fietsen heb ik wekelijks minimaal 1u gelopen. En in totaal heb ik toch maar 46uur en 41min gefietst. Totaal niet slecht voor zo'n koude wintermaand die werd overschaduwd door de laatste 2 weken koude. Vanaf vandaag ben ik 'officieel' wielrenner. Dus mijn hoofding is ook veranderd. We gaan zien wat 2007 brengt.
Cu
MTT
Voor alle bloglezers een spetterend 2007 toegewenst, en dat al je wensen mogen uitkomen!
In de maand december heb ik maar 1220km gefietst. Dit is 280 te weinig want ik wou 1500km hebben. Maar als ik terugkijk mag ik best wel tevreden zijn. Buiten het fietsen heb ik wekelijks minimaal 1u gelopen. En in totaal heb ik toch maar 46uur en 41min gefietst. Totaal niet slecht voor zo'n koude wintermaand die werd overschaduwd door de laatste 2 weken koude. Vanaf vandaag ben ik 'officieel' wielrenner. Dus mijn hoofding is ook veranderd. We gaan zien wat 2007 brengt.
Cu
MTT
Abonneren op:
Posts (Atom)
