Eindelijk...

Terwijl het seizoen stilaan naar zijn einde loopt, wordt mijn vormpeil beter en beter. Met dezelfde benen als Angreau sta ik aan de start in Meer waar 62 deelnemers aan de start stonden voor een koers over 84km. Met enkele knallers als Vereecken, Van Den Eynde, … wist ik wie ik in het oog moest houden. In het eerste wedstrijd uur heb ik geprobeerd om economisch te koersen, maar met super benen is dat nogal moeilijk. En wanneer er een omvangrijke kopgroep van +-15renners wegrijdt, knal ik het gat alleen dicht. Spijtig genoeg komt het peloton iets later terug aansluiten. Nadien probeer ik nog een paar keer maar ik krijg geen vrijgeleide. Ondertussen zijn al wel 3 renners vertrokken en zij moeten knokken voor elke seconde en lopen nooit ver weg. Op 2 ronde van het einde rijdt er 8man weg. Ik besef dat het NU moet gebeuren en zet aan en probeer er naartoe te rijden. Maar die laatste 100meter krijg ik maar niet dicht. Gelukkig komt nog een renner van Balen voorbijgevlogen en ik spurt naar zijn wiel en hij rijdt het laatste gaatje dicht. Ik moet het onderste uit de kan halen om mijn kopbeurten fatsoenlijk te kunnen afwerken. Maar het draait niet goed genoeg, maar het peloton zal nooit meer terug komen. Ik speculeer op mijn spurt maar mis ervaring in kleine groepjes om een mooie plaats uit de brand te slepen. In de laatste km demareren er veel renners en ik hoop dat iemand het gat nog zou dichtrijden (les 1: minder hopen in een laatste km). Kortom de vogels zijn gaan vliegen en ik word 12de. Mits iets meer ervaring word ik misschien 4de. Hopelijk laat ik me volgende keer niet meer in de lurven leggen!
Best wel tevreden!

Weeral een desillusie rijker

Van deze wedstrijd verwachtte ik veel, en blijkbaar terecht. Op het loodzware parcours van Angreau-Honnelles met oa een klim van 1km kwamen 32 ploegen aan de start met ieders 5 renners. Ik startte helemaal achteraan en na een halve ronde was ik de helft van het peloton al voorbij gereden. De benen voelden super aan en ronde na ronde schuif ik iets meer naar voren. Wanneer ik net helemaal voorin zit, gebeurt het belachelijkste wat er mij kan overkomen. Terwijl ik over de kasseien dokker schuift mijn speedssensor van mijn vork en blijft hij aan de vork en de snelspanner bengelen. Ik roep de volgauto en we besluiten om even te stoppen en de sensor weg te halen. Nadat het euvel is verholpen wacht er mij een achtervolging op het peloton, een peloton waar net de koers is opengebroken. Met hulp van Jeremy H. kan ik terug aansluiting vinden op een jagend peloton. Maar het gaat veel te snel, en de achtervolging heeft me veel krachten gekost en na in totaal 5 ronden moet ik lossen. Dik ontgoocheld, zo’n goede benen en alles verpest door zo’n stom voorval. Als je weet dat het net geen massaspurt wordt en de verschillen zeer beperkt blijven, weet je ook dat dit voor nog meer ontgoocheling zorgt voor mij. Morgen start ik in de kermiskoers van Meer.

Angreau Honneles

Morgen staan in Angreau Honneles de laatste Beker Van België wedstrijd van 2008 op het programma. Of om het anders te zeggen, de laatste interclub die ik als junior zal rijden. Ik heb dit jaar een héél mooi programma mogen afwerken met oa. 1meiprijs Hoboken, Sint-Martinus Prijs Kontich, Ronde Van Antwerpen, Omloop van de Vlaamse Gewesten, ...
Ik hoop dat ik morgen nog even kan laten zien wat ik kan. Het parcours is zwaar, en dat ligt me wel!

Groetjes
Mattias

Keizer Der Junioren Koksijde

Dit weekend stond een 2daagse interclub op het programma: Keizer Der Junioren. Een wedstrijd met een zeer internationaal deelnemersveld.
Rit 1: Handzame Koersen(20/9)
Ploegleider Mon zegt dat het essentieel is om vooraan te rijden want dat we 2x een zware kasseistrook moeten bedwingen van 2 kilometer en in de plaatselijke ronde kon de wind ook zijn vrije gang gaan.
En wij hadden niet als enige die raad gekregen want het was een serieuze nerveuze bedoening wat resulteerde in een opeenstapeling van valpartij. Na een goede 3km kan ik net een valpartij ontwijken en kom ik er met de schrik vanaf. Op de kasseien wordt het peloton in stukken gereden maar gelukkig komt na een wilde achtervolging alles terug bij elkaar en wanneer ik me net op de eerste rijen van het peloton heb geplaatst voor een nieuwe spurt richting de kasseien, krijgen we Parijs – Roubaix-achtige toestanden want we staan voor een gesloten overweg. Nadat de volgende passage van de kasseistrook erop zit tot aan de spurt gebeurt er niet veel meer. Ik hou me rustig in het peloton en geniet wat van het goede weer. Maar wanneer we de laatste ronde ingaan word ik bruusk wakker geschud en schuif ik rustig aan naar voor. Wanneer ik voorin zit, is het echt vechten om de juiste positie te kunnen houden. Uiteindelijk verlies ik nog veel plaatsen omdat ze net voor me in de spurt in elkaar haken en ik buitenom moet en daardoor bol ik over de meet met nog een serieuze cartouche in de benen die ik niet heb kunnen afschieten. 55ste van de 192.
Rit 2 (tijdrit) (6km) (21/09)
Vermits ik de beste was van mijn ploeg gisteren, moest ik tussen alle kleppers starten. Over de tijdrit zelf kan ik kort zijn: ronduit slecht. Het draaide niet goed en met een slechte tijd tot gevolg: 9min 30.
Rit 3 (koers) (93km)
Een zware koers. De hoge blekker en een andere molshoop waren in een bochtig parcours verdeeld over rondes van een goede 11km. Vermits we nu helemaal aan de kustlijn zaten, kreeg de wind nog meer te zeggen. Ik start goed voorin en blijf daar goed zitten en daardoor heb ik 1x meegespurt voor de bergpunten. Maar ik werd slechts 5de, en enkel de eerste 3 kregen punten. Kort hierna moet ik veel plaatsen prijsgeven en moet ik achteraan op het lint gaan koersen. Wanneer er voor mij iemand moet lossen heb ik geen krachten meer om het gat te dichten. We liggen er met 15man af. Ik roep de volgauto nog even op, maar ik kan gewoon niet meer terug keren naar het peloton. Spijtig einde, maar ben blij dat ik gisteren toch kon uitrijden.
Want na 2 weken koersinactiveit en een bergstage was het toch spannend hoe de benen zouden zijn.
Zaterdag staat er voor mij een belangrijke wedstrijd op het programma: Angreu Honneles. Daar zou ik graag eens laten zien dat ik meer kan dan ‘kermiscoureur’ spelen.

Ventoux!

Ik ben sinds gisterenavond terug thuis na een fantastische week op en rond de Ventoux. Een prachtige groep, prachtig weer en een Coach die alles goed begeleidde. Wat heb je meer nodig? Misschien nog een stel sterke benen om nog eens een sterke prestatie neer te zetten?
Oké, terug naar de feiten. Ik heb de kale berg 3x beklommen.
- 1x vanuit Bedoin: vollenbak gereden voor een toptijd, ik klokte bovenaan af met 1u31. Niet echt iets om over naar huis te schrijven, anderszijds ik reed met een 39x25, een verzet dat ik op sommige plekken amper rondkreeg.
-1x vanuit Sault: deze keer was het een rustige beklimming, vermits in de namiddag er ook nog een beklimming vanuit Malaucene op het programma stond. 1u41
-1x vanuit Malaucene: in deze beklimming ben ik ook niet voluit gegaan, gewoon op een mooi tempo naar boven. En op de top van de ventoux nog gespurt voor een verre ereplaats! (foto's volgen nog). 1u40

Tussen de beklimmingen door heb ik ook kennis gemaakt met het prachtige landschap rond de Ventoux. Deze week ga ik nog wat rusten en genieten van mijn laatste week vakantie. Volgende week maandag start ik immers met mijn verdere opleiding. Bachelor in de Journalistiek op Plantijn Hoge School in Antwerpen.

Volgend week zal ik starten in de Keizer Der Juniors in Koksijde. Een 2-daagse (met een tijdrit) die zeer internationaal getind is. http://www.veloclubkoksijde.be/html/ploegen_2008.html

Groetjes, en de foto's volgen nog
Mattias

Nog wat meer foto's geüpload naar mijn fotoalbum!

http://picasaweb.google.com/mattiasvn