Slechte-benen-week
Hoe goed mijn benen vorige week waren, zo slecht waren ze deze week. Wat ik ook probeerde, mijn benen protesteerde. Bruggen oprijden tegen 21kmpu met een hs van 80% van mijn max. Uiteindelijk heb ik vrijdag besloten om zaterdag, zondag en maandag volledige rust te pakken. De reden van mijn slechte benen is waarschijnlijk dat ik een beetje oververmoeid ben. Zoveel kan ik dus niet zeggen over deze week. Wel spijtig dat dit net nu is, want net nu 4 dagen vakantie. Maar als ik nu doortrain moet ik misschien 2 weken rusten. Het lichaam is toch een raar voorwerp… Nu eerst terrasjes doen, zonnen, … Volgende week hopelijk meer te vertellen.
cu

1.14.3 Mol Ezaart

Vandaag was het een koers in het gehucht Ezaart bij Mol. Wanneer ik de wekker deze morgen hoorde afgaan wist ik het al, de superbenen van woensdag en donderdag hadden plaats gemaakt voor benen van lood. Gelukkig kon ik op de eerste rij starten. Slechts 46 renners hebben de weg naar de start gevonden. We zijn dus gestart met een zééér klein peletonnetje. De opdracht was 28 ronden van 3km, goed voor in totaal 84km. Vanaf kilometer 0 schiet het tempo al serieus de hoogte in. Gelukkig zit ik goed vooraan en kan ik als 5de (!!) de eerste bocht aansnijden. Wanneer we op de ‘hoofdbaan’ komen schiet het tempo nog maar eens de hoogte in: 56kmpu en lintvorming. Om het met de woorden van een familielid te zeggen ‘de koers brak open’. Iedereen probeerde weg te raken. Wanneer net na deze (hogesnelheids) baan alles stil valt, besluit ik om op te schuiven naar voor. Ik kan in 10de positie weer aan de ‘snelweg’ beginnen, alles terug op het lint. Toen al had ik begrepen dat ik dit nog maar enkele ronde zou kunnen volhouden. De volgende ronde kan ik nog mee, maar hierna begin ik accordeon te spelen (het peleton moeten laten rijden maar in de bochten steeds terugkomen). Uiteindelijk zal ik na 25minuten of 5 ronden de remmen toeknijpen. Van de 47 gestarte renners hebben er maar 31 kunnen uitrijden. Ik zal hier ergens tussenin zitten. Ontgoocheld, want als ik dezelfde benen had als donderdag zat hier zeker meer in. Mijn hartslag verraadde dat ik verre van goed was. In Halle had ik een gemiddelde hartslag van 185, nu was mijn maximale hartslag slechts 186. Volgende week proberen we opnieuw. Bedankje aan mijn mama die mij helemaal naar Mol heeft gereden!!=)
1. Wouter Wippert, 2. Sander Stiegelis, 3. Wout Mertens

Cu

Mission Accomplished

De paasvakantie zit er weer op en mijn 2 intensieve trainingsweken ook. Alles onder een stralende zon. De eerste week trainde ik net geen 20u en de tweede week zat ik ruimschoots over de 15uur. Dit weekend heb ik nog goed getraind met zaterdag 115km en zondag 95km. Dit was waarschijnlijk efficiënter dan een half uurtje in de koers mee te bollen op zondag. Deze week me nog eens volledig opladen om zaterdag een criterium (rondjes van 3km) te rijden in Mol. Het optrekken na iedere bocht zal uiteindelijk wel in de benen kruipen zodat de kans dat ik uit zou rijden miniem is. Maar met een suuuuupppeeeer dag weet je natuurlijk nooit. Vandaag 2uurtjes recuperatietraining, morgen 70km en vrijdag een half uurtje nuchter op de rollen. Dit zal wel volstaan om zaterdag te kunnen koersen.
Take care

Even een kort berichtje: morgen zal ik niet van start gaan in Bornem.

Mijn computer is eergisteren gecrasht, binnen enkele dagen komt er een post met wat er deze week allemaal gebeurt is.
Grt

Week 14
Alweer is er een week voorbij gevlogen. Maandag ben ik naar de zee gefietst (155km), dinsdag ben ik nuchter gaan lopen (54min), woensdag heb ik gerust om donderdag van de zee terug naar huis te rijden (145km). Nu werd ik wel vergezeld door een stevige tegenwind. Vandaag heb ik Vlaanderens mooiste gereden. Vergezeld door 2 locomotieven ( Def. locomotief: renner die aan een hoog tempo kan blijven trappen zonder (blijk te geven) moe te worden) startte ik voor de 140km. Vooraf was mij uitdrukkelijk gezegd om niet over te pakken, maar aan dit tempo dacht ik er nog niet aan over te pakken. Op het menu stonden ook 14 kuitenbijters maar ook enkele kasseistroken om U tegen te zeggen. En na elke kasseistrook voelde ik me een zak patteten, mijn buik zat volgens mij verwikkeld tussen mijn longen en mijn lever, om over mijn andere ingewanden nog maar te zwijgen. Maar conclusie: kasseien rijden kan ik totaal niet. Tot 100km heb ik weinig of geen probleem gekend. Tijdterwijl bleven de locomotieven maar verder knallen... Duizenden mensen hebben we ingehaald en er zijn er maar enkele in geslaagd om mee in het wiel te rijden, en daarvan was er maar 5% die ons daadwerkelijk voorbijstaken. De laatste 40km ben ik als het ware door een hel gegaan. Elke helling was er 1 te veel, elke meter was er 1 te veel, elke kassei mocht van mij ontploffen. Maar afstappen NEVER. Ik was er aan begonnen dus ik zou (zal) het afmaken. Nu zit ik hier, met een rug die pijn doet, beenspieren die op ontploffen staan. Maar ik heb het toch gedaan....

Zee

Ik ga voor 4 dagen naar de zee. Vandaag vertrek ik met de fiets naar Oostende (+-140km), morgevroeg ga ik 's morgens nuchter lopen gevolgd door iets te eten en dan de fiets op te springen. Woensdag ga ik ook fietsen (wat anders=)). En donderdag kom ik met de fiets terug naar huis. Dan vrijdag even rusten en zaterdag meer dan waarschijnlijk de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen (??) te rijden.

Bijgevoegde foto is de muur van Geraardsbergen die zaterdag ongetwijfeld van de partij zal zijn.

Cu

01/04/2007
Koers Halle
1.14.3
Ik was vandaag gestart met maar 1 gedachte: VOORAAN POSTVATTEN. Het was namelijk een bochtig parcours, maar of het nu bochtig is of niet, vooraan moet je altijd zitten. Hoewel ik dus helemaal vooraan was gestart zat ik al na 1 ronde achteraan, gebrek aan ervaring zal hiervan meer dan waarschijnlijk de oorzaak zijn. Gelukkig maar want enkele renners voor mij besloten (begin 2de ronde) dan maar eens om de grond van dichtbij te gaan bekijken (enkele zijn afgevoerd naar het ziekenhuis). Gelukkig bleef ik overeind maar ik stond wel helemaal stil en zag de rest van het peleton rustig verder knallen. Samen met nog een paar man hebben we geprobeerd het gat toe te rijden maar zonder succes. Na 2 ronden en een half verlaat ik de wedstrijd. Koersen is niet voor pannenkoeken… integendeel… van de 86 gestarte renners hebben er slechts 53 de wedstrijd beëindigd. Als je hier klikt krijg je de grafiek van de wedstrijd. Mijn snelheidssensor is halverwege wel uitgevallen. (gemiddelde hs 182)
Take care.