Morgen...

Morgen staat het eerste grote doel op het programma: de 15e Memorial Marcel Janssens. Om 12u wordt het startschot gegeven en trekken 120 junioren zich op gang voor een wedstrijd over 120km verdeeld over 2 grote ronde voor een totaal van 106.5km en 2 plaatselijke ronde van 7km.

Herenthout
Dit weekend heb ik 2x gekoerst om zo optimaal donderdag aan de start te staan in Hoboken. Inderdaad Hoboken, wanneer was het daar voor het laatste koers? Inderdaad, je weet het wel, en de gevolgen weet je vast ook nog!
Over de koers in Herenthout kan ik kort zijn. 122 vertrekkers en een 2km over een zeer brede baan. En dan 4km op een zeer smalle baan. Wringen troef! Ik heb mij achteraan gezet en de feiten afgewacht. Met nog 2 ronde te gaan ben ik opgeschoven en heb ik me even in de vuurlinie gemengd. Even was ik weg met wat renners, maar de vlucht hield geen stand. Nadien heb ik me goed vooraan gehouden en in de pelotonsspurt zat ik nog goed vooraan. Maar mijn plaats zal ik wellicht nooit weten, want enkel de eerste 18 werden geklasseerd. Nadien ben ik nog met de fiets naar huis gereden waarmee ik een zwaar weekend heb afgesloten.
Groetjes

Tollembeek
Deze morgen opgestaan met een serieuze kopvalling, maar toch afgezakt naar Tollembeek. De moed zakte me in de schoenen toen ik de eerste honderden meter op de fiets zat tijdens de opwarming. Waar was de power die ik vorig week op overschot had? Waar was die ‘grinta’? Allemaal weg door een onnozele ‘snotvalling’ . Met weinig ambitie zet ik me bij de start helemaal achteraan. De eerste ronden kom ik vrij goed door, in tegenstelling tot andere renners. De achterdeur staat wagenwijd open. Toch moet ik op dit lastig parcours serieus uit mijn pijp komen, maar dit is voor iedereen. Toch ontbreek ik enkele broodnodige percentages die ik nodig had om mee te zijn wanneer er na +-3/4 koers serieus aan de boom werd geschud. Ik zit (te) ver achteraan en enkele renners laten een gat, en vooraan wordt niet meer gewacht. Zo kom ik in een achtervolgend groepje terecht. We houden geruime tijd het kleine peloton in zicht, maar uiteindelijk worden we uit koers genomen. Ik word nog 3de in de spurt van het groepje. Maar dit is onder mijn niveau. De spurt had ik MOETEN winnen. Wat maakt dat ik 25ste word van een 46koppig peloton. Mentaal was dit ook een lastige koers, ik was totaal niet attent en heb (te) lang achteraan meegefietst als pelotonsvulling.
Greetings

Sint-Gillis-Waas
Als je naar de site van Wielerbond Vlaanderen gaat kijken, en je klikt door naar uitslagen, zal je zien dat ik 16de ben geworden op 94deelnemers in Sint Gillis Waas. Mooi resultaat waar ik tevreden met kan zijn, maar waar was mijn spurt?

Koersverloop: Van bij de start is het opletten geblazen. Want iedereen kan aanvallen. Het stuk wind mee is het in het peloton gemakkelijk volgen, maar opschuiven kost (veel) krachten. En wanneer er meer als 10man voor het hazenpad kiest, moet ik zorgen dat ik mee ben. Er rijden wel grote groepen weg, maar deze worden steeds ingelopen, op 1 na, die ik spijtig genoeg mis. Ik waag mijn kans ook eens, maar het heeft geen zin dus zet ik mij maar lekker in het peloton. Wanneer ik op 1.5 ronde van het einde in 1 trek naar voor rij, zie ik dat ze in schuifjes wegrijden. Ik schakel bij en maak dat ik mee ben, en zo rijden we in groepje weg van het peloton. Spijtig dat hiervoor de kopgroep nog rijdt. We draaien goed rond, maar ik zie ontzettend veel af. We blijven gelukkig voor het peloton en we naderen zelfs tot op 15sec van de kopgroep, die oorspronkelijk 1min35 voor had! Doordat ik zoveel heb moeten geven om gewoon mee te draaien, kan ik geen beroep meer doen op mijn spurt. Spijtig want mits een deftige spurt zat hier meer in.
Volgende week ga ik zaterdag in Tollenbeek koersen en zondag zal het Herenthout of Mariekerke/Bornem worden.

Greetings

Zutendaal
Vandaag gestart in Zutendaal maar meer ook niet. Na 1km400 steek ik heel het peloton voorbij op het fietspad, maar wanneer ik terug naar de baan spring en optrek slaagt mijn ketting door. Ik leg ze er terug op, versnel opnieuw, mijn ketting slaagt terug door en komt klem te zitten tussen mijn kader en mijn cassette. Ik heb geluk gehad dat ik niet ben gevallen, maar dit is natuurlijk balen. 125km (enkel) in de auto voor een goede kilometer koers? Maar we geven niet op, morgen sta ik, met een nieuwe ketting, aan de start in Sint-Gillis Waas.
Auf Wiedersehen!

Merchtem Peisegem

Over deze koers valt niets te zeggen. Ik kan, in tegenstelling tot een groot aantal andere renners, volgen maar meer ook niet. Het is de eerste ronde continu op het lint koersen. Op 3 ronde van het einde heb ik even geprobeerd om weg te rijden, maar het had geen zin. Om het met de woorden van Michel Wuyts te zeggen: "Er zat te weinig dash achter". De laatste 500 meter nog weggesprongen uit het peloton. Het was tevens mijn eerste koers met mijn carbon wielen, waar ik uitermate tevreden over ben. Hopelijk zit het weer dit weekend een beetje mee en kan ik ze nogmaals van stal halen!

Groetjes Mattias

Alle kleurtjes van de regenboog
Vandaag gaan koersen in Wambeek. Al bij de opwarming wist ik ‘auwwwssjj’ wat een helling. Inderdaad, in het parcours zat 1 helling met kasseien, deze moest 9x overwonnen worden. Ik heb gans de koers geprobeerd om voor de beklimming goed vooraan te zitten, eigen tempo naar boven te rijden (tegen dat we boven waren zat ik zo goed als laatste). Maar toen, op het stukje ‘vals’ plat, kon ik gewoon iedereen die zijn tanden had stukgebeten terug voorbij rijden. Dit scenario lukte vrij goed alleen in de voorlaatste ronde gaat er iemand net voor de beklimming op de vlakte. ‘DAG’ mooie plaats in het peloton, ik zie iedereen voorbij rijden en ik kan nog net achteraan aanpikken. En sindsdien ging het van kwaad naar erger, ik moet de helling echt opknallen om nog maar ‘bij’ te blijven, en in de afdaling moet ik continu alles geven om gewoon nog maar bij te kunnen. (toen wou ik wel even een dikzak van 100 kilo zijn, dan zat ik meteen beneden). Op die moment heb ik toch alle kleuren van de regenboog gezien. Wanneer ik eindelijk mijn plaats in de groep terug inneem zie ik dat de ‘talenten’ een te grote groep hebben laten rijden, terug met enkele mannen alles bij elkaar gebracht. Dit heeft (te) veel krachten gekost en na de helling laat iemand (achteraan in het pak) een gaatje vallen. Ik bijt mijn tanden stuk om er terug bij te geraken en wanneer ik terug in het pak zit valt er weer iemand voor mij (jongens toch). En toen was het vat toch wel een beetje af, dan nog een halve toer op 200 meter van het peloton gehongen, maar ik kreeg het gaatje niet meer dicht. Dus iets na het pak geëindigd. Spijtig.

Groetjes
Mattias

PK tijdrijden
Vandaag stond het provinciaal kampioenschap tijdrijden op het programma. En als er nu 1 ding is wat ik echt niet kan is het … -inderdaad- tijdrijden. Laat staan tijdrijen in de gietende regen en met veel wind.
De start verliep goed, gewoon goed optrekken en me neerleggen. Maar dan kwam ik op het stuk tegenwind en voelde ik dat ik kracht tekort kwam. Waar andere jongens 3 tanden groter trapten, kreeg ik amper mijn grote plateau rond. Gelukkig wie de tegenwind moet trotseren heeft nadien wind mee. En vanaf het keerpunt ging het wel vlot. Ik kon terug mijn 52x14 vlot ronddraaien en kon zo mooi rond de 50 rijden. Maar dat zou niet volstaan. Ik werkte de 11km af in een tijd van 18min15. Dat maakt dat ik 33ste wordt op 38 juniors. Maar geen nood, het kan vanaf nu enkel maar beteren! Op naar zaterdag waar ik me nog eens in een ‘echte’ koers kan uitleven. Namelijk in Wambeek (Ternat).
Groetjes Mattias