Relax, take it easy (NOT)
In Groot-Gelmen (Sint Truiden) stond een geaccidenteerd parcours op mij te wachten. Er waren 2 serieuze hellingen die maar liefst 14 keer bedwongen moesten worden. Verder waren er veel stroken die lichtjes berg op liepen, er was haast geen enkele strook vlak. Na de verkenning wist ik 1 ding: “ik ga afzien vandaag, maar ik ga zeker niet de enige zijn!”. 64 renners kwamen hun rugnummer afhalen voor een wedstrijd over 87km. Ik heb gekozen om op mijn buitenblad alle klimmetjes aan te vatten, en dit bleek de juiste keuze. Bij de start stond ik helemaal achteraan en al halverwege de eerste klim zat ik helemaal voorin.
Verder heb ik vandaag de tactiek van Evans (en dit valt letterlijk te nemen) gevolgd. Inderdaad VOLGEN. Een paar keer ben ik meegeschoven in een ontsnapping maar die hield nooit lang stand, toch zijn er véél te veel renners kunnen wegrijden. En de hellingen deden hun werk want ik zat al redelijk snel steendood, en met mij vele andere! In de spurt voor een verre ereplaats word ik nog 5de, maar ik ben blijkbaar niet geklasseerd. Raar, want de eerste 41 werden geklasseerd en daar MOET ik ergens tussen zitten. Ik schat tussen de 20ste en de 30ste plaats. De koers heeft haar effect niet gemist, want ik ben nog altijd aan het napuffen en veel fut heb’k ook niet meer!

Sweet 18

Vandaag kwam er bruusk een einde aan mijn minderjarigheid. Inderdaad, ik ben 18 geworden.. Ik word wettelijk volwassenen. Ik mag dus gaan stemmen. Maar genoeg over deze saaie stof over wat ik vroeger niet mocht, en nu wel.
Wat heb ik de voorbije 18 jaar geleerd?
Ik heb leren stappen, leren fietsen (dankje God!), te zwijgen wanneer er eten in mijn mond zit (spijtig genoeg kan ik dit niet altijd met verve toepassen), en nog zoveel meer…
Met wie heb ik de voorbije 18 jaar kennisgemaakt?
Met mijn mama & papa, mijn broers en de rest van de familie, en nog zoveel andere interessante mensen, …
Maar misschien het allerbelangrijkste: “Wat wil ik de komende 18 jaar nog bereiken?”
- 1 (of meer) hogere diploma’s bezitten,
- Een rijbewijs halen, zodat ik niet altijd aan onze pa moet vragen om naar de koers te gaan
- …
EN
Vermits jullie allemaal weten wat mijn grootste passie is, zou ik ook graag op de 1 of andere manier in de koers een schitteren (en liever meer dan eens!).
(watch my words)!

ps: ik ben het slechte weer wel even beu!
Koers Hulsthout
Meteo:
Temperatuur: 15°c
Weersomstandigheden: regen (continu)

(Bijgevolg)motivatie: 0.0

Ik kom, door omstandigheden, een half uur voor de start in Hulshout aan. Ik kan nog net mij helemaal (mijn hartslagmeter was ik wel thuis vergeten) klaar maken en naar de start rijden. Voor opwarmen is immers geen tijd meer. 84 renners waren hun rugnummer komen afhalen voor een vlak parcours met 4 bochten over 3km dat 25x bedwongen moest worden.
Ik hou mij een groot deel van de koers rustig, maar wanneer een te grote groep wegrijdt, moet ik wel uit mijn pijp komen en rij in 1 ruk het gat dicht. Alles terug samen. Het peloton maakt zich op voor een massaspurt. Mijn ding. Ik begin de laatste ronde mee vooraan te drummen en zit PERFECT geplaatst voor de spurt (circa 5de positie op 1km van het einde). Ik moest enkel nog de bocht op 300meter van de meet goed doorkomen, en mijn dag kon misschien wel aangebroken zijn. Spijtig genoeg heb ik (weeral) pech, de renner voor mij gaat uit de bocht (en dat na diezelfde bocht al 25 keer te nemen). Ik moet al ne serieuze spurt plaatsten om in het wiel te geraken, en deze wordt mij fataal. Tevens waren mijn benen ook verkleumd, verzuurd tot achter mijn oren laat ik me uitbollen, iedereen was er toch al bijna over gekomen.
Ik word iets wat ontgoocheld ‘slechst’ 26ste, wetende dat hier vééél meer inzat. Volgende keer dan maar, hoewel ik weet dat zo’n kansen zich niet veel aanbieden.

ps: ik ben het slechte weer wel even beu!

Koers Zemst
Vandaag ben ik met beperkte ambitie afgereisd naar Zemst. 63 renners passeerde aan de inschrijvingstafel. Omstreeks 15u werd de koers over 88km op gang geschoten. Al meteen waren er verscheidene aanvalspogingen. De wind was uitdrukkelijk aanwezig en zorgde ervoor dat het toch wel een zware wedstrijd was.
Ik bekijk de feiten vanop de 2de rij en zie dat er 6 renners met succes zijn vertrokken. Na 2 en halve ronde counter ik een aanval en trek ik meteen door. Ik krijg 4 renners mee en nadien komen er nog 4 aansluiten (waaronder Jeremy H. en Glenn Pieters). We rijden een goede ronde voorop maar het peloton komt spijtig genoeg terug. Ik zit op die moment à block, wanneer er 'frisse' renners voor het offensief kiezen. Ze krijgen snel hun voorsprong cadeau en nog meerdere renners kiezen voor het hazenpad. Ik heb verder mijn koers uitgereden in het peloton en niet meer gespurt voor de verre ereplaats.

Een ontgoochelde Mattias

Koers Brecht
Lang naar deze koers uitgekeken, een goed jaar om precies te zijn. Na een goede wedstrijd vorig jaar wilde ik dit jaar in mijn dorp beter doen. Spijtig genoeg was de koers voor mij na 1kilometer al gedaan: materiaalpech. Om zot te worden?

De Stealth!
Het tijdritframe van Planet-x wordt met de dag bekender in de wielerwereld maar geniet nu al van veel aanzien in de triatlonwereld. En ik moet toegeven, al dat aanzien is verdiend. Een super licht, aerodynamisch (en betaalbaar) frame. Net zoals mijn wielen ook een super stijf frame. Bij deze, als je een tijdritfiets wilt kopen is deze toch het overwegen waard!!
ps: ze zijn ook in andere kleure dan roos te verkrijgen!
http://www.ergomo.be/blog/wordpress/

Sint-Martinusprijs: dag 3: rit in lijn (115km)
Ik had 0.0 zin om te koersen. Het weer was verre van fantastisch (niet zo warm, veel wind en buien), en 4dagen koers kruipt toch een beetje in de benen.
Maar wanneer ik mijn lichaam heb laten volsmeren met olie's om te beschermen tegen kou en regen begin ik toch stilletjes aan zin te krijgen om er eens een lap op te geven. En al na de eerste ronde voel ik het: ik beschik over superbenen. Zelfs wanneer het serieus op de kant koersen is kan ik vlot volgen. Maar om ten aanval te trekken vind ik een beetje te gevaarlijk door de vele wind, en ik besluit om op mijn spurt te speculeren. In de laatste ronde rijdt Arne VDE mij naar voor en probeert mij daar te houden, maar het gedrum is niet te schatten en op 1km van de meet zit ik volledig klem. Dat zijn de risico's van met superbenen te hopen op een massaspurt: als je geen plaats hebt om fors door te gaan, ben je niets met je super benen. Ik kom dus met een dubbel gevoel over de meet: wetende dat hier véél meer in zat, maar tergeelijkertijd ook tevreden omdat ik het toch maar even overleefd heb en niet ben gevallen, want op die 4 dagen heb ik er genoeg zien kennismaken met het beton.
Op het programma staat zondag Brecht. Nadien nog wat kermiskoersen om in optimale omstandigheden aan de Ronde Van Antwerpen (7-8-9-10 augustus) te kunnen deelnemen. Tegen dan zal ik nog serieus aan mijn tijdrit moeten werken, want op 9 augustus moeten we een individuele tijdrit van -en houdt u vast- 18km afwerken!!!
Groetjes
Mattias
Aahjah: op 10 augustus komt de Ronde Van Antwerpen aan in Brasschaat (Maria-Ter Heide), een ideale kans om eens te komen supporteren!

Sint-Martinusprijs Kontich: Ploegentijdrit (22km)
1 grote dessulusie. Ik draaide voor geen meter en moest na een tijdje mijn ploeg laten rijden.
Sint-Martinusprijs Kontich: Rit 2 (115km)
Vandaag stond er naast de ploegentijdrit ook een rit in lijn op het programma, waar ik hopelijk alle frustratie van de ploegentijdrit kon omzetten naar ‘positieve’ energie. Veel fut zat er niet in de benen en een hele koers (te) ver naar achter gereden, tot de laatste ronden. Dan naar voor opgeschoven en daar blijven zitten, tot de kasseistrook (die we elke plaatselijke ronde moesten opknallen eraan kwam). Daar me laten wegdrummen (+ je weet hoe goed ik over kasseien rij) en dit was op 1.5km van de meet. Ik kwam dus veel te laat en ben diep in den buik van het peloton geëindigd.

Ik ben blij dat ik dezen dag overleeft heb. Morgen zou ik graag mijn ronde van kontich een MOOI einde geven en nog eens ne ferme uitslag rijden! Want het vat was vandaag even ‘af’.

Sint-Martinusprijs Kontich: Rit 1 (130km)

Samenvatting:
1ste uur: slechte benen
2de uur: slechte benen
Laatste 44min: slechte benen
Laatste km: goei benen!

Uitgebreid verslag:
Na enkele honderden meters voelde ik het al: 1. Regen
2. De goeie benen was ik vandaag blijkbaar thuis vergeten.
Al bij al niets van aangetrokken en gewoon meegepeddeld in het peloton, wat perfect ging op de brede banen van de grote ronde (100km). De knelpuntspurten heb ik ook aan mij laten voorbij gaan. Door de regen waren er wel wat valpartijen. Ik had geluk en ben er enkele keren met de schrik vanaf gekomen, wat ervoor zorgde dat ik besloot om niet deel te nemen aan de massaspurt. Maar toen het gewriemel op 5km van de meet begon kon ik mij niet meer inhouden en ben ik naar voor getrokken. Er werd gespurt voor de 8ste plaats. Ik kom in het wiel van het treintje terecht die de spurt ging aantrekken: perfect dus! Er komen nog enkele knallers over en ik geraak ingesloten, maar ik denk wel dat ik vandaag top20 heb gereden.

Sint-Martinusprijs Kontich: Proloog
Vandaag stond met de 4 daagse van Kontich de individuele tijdrit (ook wel proloog genoemd) op het programma. Ik mocht van Planet-X verdeler Wim De Doncker een tijdritfiets van PlanetX lenen: de Stealth. En ik kan u verzekeren de naam is even mooi als de fiets! (foto en uitgebreid verslag van de fiets volgen nog).
In ieder geval heeft de Stealth er niet voor kunnen zorgen dat ik over de 8km een knaltijd zou neerzetten. De eerste kilometers gingen (te) vlot, en dan gebeurde wat trainer Jos me eerder had gezegd: zorg dat je in het begin niet te snel ga, anders val je stil. Na 3 kilometer voelde ik al dat ik een beetje over mijn toeren aan het draaien was. Toen ik op de mooie grote baan was, waar de wind in het voordeel blies, ging het weer iets beter. Maar wanneer nadien een haakse bocht volgde en de wind pal op de kop zat, viel ik eventjes grandioos stil. Dan maar 2km nog overleefd om de laatste kilometer nog is vollen bak door te trekken en ‘mijn’ spurtje te rijden. Het eindverdict was eerder ontgoocheld 12minuten en enkele seconden. De totale uitslag staat nog niet online, maar die laat ik jullie zo snel mogelijk weten! Morgen staat een rit van 130km op het programma en die zou wel eens op een massaspurt kunnen eindigen, meer mijn ding en hopelijk heb ik dan meer succes.