Zondag 26/11/2006
Veldrit
Vandaag (eindelijk) de laatste proef van de achtkamp, de veldrit. Gisteren had ik een methode geprobeerd om mijn suikerpeil van 60 naar 100 te laten schieten. Kortom alles eten wat je normaal niet mag eten: pannekoeken, taartjes,... vooral veel suiker. En vandaag aan de start voelde de benen goed en wanneer het startschot weergalmt in het park van Brasschaat trekken 35 junioren zich op gang voor 40min afzien. Vermits ik met een mtb rij, was het vanaf km0 tot km... vollebak doorrijden en met de start twijfel ik dan ook geen seconde en geef ik vol door. Nu zit ik plots tussen allemaal cyclocrossers en met mijn mtb kan ik dit tempo onmogenlijk volgen. Ik moet dus enkele plaatsen prijsgeven, maar dan begint de koers in de koers. Samen met een goe 8 man fietsen we elkaar in de vernieling. Dan lig ik weer aan kop te sleuren, het volgende stuk weer iemand anders, kortom het was gewoon afzien, maar leuk afzien. Tot dan toe vertrouw ik op mijn sprint en hoop ik om de rest (+-5man) er de laatste honderde meters af te rijden. Wanneer we ons op een halve ronde van de finish bevinden, op zeer technische passage, rij ik spijtig genoeg als 3de. Ik had steeds geprobeerd om dit stuk als 1ste (van onze groep) aan te snijden zodat mensen die voor mij zouden kunnen vallen zich achter mij bevonden. Wanneer ik nu als 3de rij gebeurt het. De 1ste man remt (te) hard, de 2de steekt met zijn voorwiel in de fiets van de vorige en ik ben genoodzaakt voet aan de grond te zetten. Gevolg de andere 2 die zich achter mij bevonden trekken vol door. Goodby sprint. De 1ste trekt zich terug op gang en de 2de ook. Wanneer ik iets later terug op mijn fiets spring geraak ik niet direct in mijn klikpedaal en ik verlies weer enkele meters. Ondertussen zijn 3man ver buiten schot en de 4de zie ik nog rijden. Ik besef dat het nu moet gaan gebeuren als ik toch nog 1 plaatsje wil opschuiven. Ik zit op 100meter van de vorige en geef me nog 1 keer volledig en ik zit in de laatste rechte lijn in zijn wiel. Het is ondertussen de strijd voor de 20ste plaats. Ik wacht, wacht, wacht tot op goede 100m van de finish. Ik schakel nog 1 keer en geef me dan volledig. Ik heb gestreden, gevochten en overwonnen. Ik remonteer hem in de sprint. Op zich geen prestatie om naar huis te schrijven maar voor mij geeft dit wel vertrouwen. Want ik moest veel goedmaken in korte tijd en dat lukte mij. Het had beter gekund, ik had misschien 17de kunnen worden, god konws... Nu begint de voorbereiding van volgend seizoen. Ik ga proberen om in december 1500km op de teller te krijgen. De rest volgt wel. Cu guys & girls
Aan de supporters die er vandaag waren, bedankt!!!!!
Cu MTT