Relax, take it easy (NOT)
In Groot-Gelmen (Sint Truiden) stond een geaccidenteerd parcours op mij te wachten. Er waren 2 serieuze hellingen die maar liefst 14 keer bedwongen moesten worden. Verder waren er veel stroken die lichtjes berg op liepen, er was haast geen enkele strook vlak. Na de verkenning wist ik 1 ding: “ik ga afzien vandaag, maar ik ga zeker niet de enige zijn!”. 64 renners kwamen hun rugnummer afhalen voor een wedstrijd over 87km. Ik heb gekozen om op mijn buitenblad alle klimmetjes aan te vatten, en dit bleek de juiste keuze. Bij de start stond ik helemaal achteraan en al halverwege de eerste klim zat ik helemaal voorin.
Verder heb ik vandaag de tactiek van Evans (en dit valt letterlijk te nemen) gevolgd. Inderdaad VOLGEN. Een paar keer ben ik meegeschoven in een ontsnapping maar die hield nooit lang stand, toch zijn er véél te veel renners kunnen wegrijden. En de hellingen deden hun werk want ik zat al redelijk snel steendood, en met mij vele andere! In de spurt voor een verre ereplaats word ik nog 5de, maar ik ben blijkbaar niet geklasseerd. Raar, want de eerste 41 werden geklasseerd en daar MOET ik ergens tussen zitten. Ik schat tussen de 20ste en de 30ste plaats. De koers heeft haar effect niet gemist, want ik ben nog altijd aan het napuffen en veel fut heb’k ook niet meer!