Al voor de koers wist ik dat ik nooit goed kon zijn tijdens de koers. Door een nog onbekende reden word ik een kwartiertje voor de koers misselijk en zie ik enkele seconde later heel mijn middagmaal en de sportdrank op de grond liggen. Na enkele slokken water voel ik me al een beetje beter, maar de misselijkheid zal heel de koers blijven en mijn koers domineren. Enkele powerbars later sta ik toch met een héééééél klein hartje aan de start.
Op dit smalle en gevaarlijke parcours was het wel een must om vooraan te rijden, en daar slaagde ik niet altijd in. Een paar keer heb ik geprobeerd om economisch mee te glippen maar alles kwam terug samen. Er heeft een tijd een veel te grote kopgroep weggeweest en ik heb dan ook een paar keer op kop gerede om mij op deze manier toch nog een beetje nuttig te maken voor ploegmaten. Alles komt terug samen op een goede 4 ronde van het einde en ik probeer nog mee om een premie te spurten maar ik word 4de in de premiespurt. Nadien ben ik nog een paar keer mee weggeweest maar steeds zonder succes, ondertussen voelde ik ook alle energie uit mijn lichaam wegstromen. In de laatste 2 ronde rijd nog een zéér omvangrijke kopgroep weg. Ik ben niet mee en kom zo in het laatste pelotonnetje terecht en eindig héél ontgoocheld 43ste.
Ik had deze koers me echter wel anders voorgesteld. Het was mijn laatste koers bij de juniors, volgend jaar zal ik belofte zijn. Meer kilometers, sterke tegenstanders, hogere gemiddeldes,… Het gaat er niet gemakkelijker op worden!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten