zaterdag, januari 03, 2009

Zonder omwegen

Je weet: ’het is nu of nooit.’ Je bent al te ver gekomen om nu nog terug te draaien, maar toch rij je helemaal alleen rond. Voorsprong zat op het eerstvolgende pelotonnetje, de eerstvolgende coureur. Je benen stilhouden kan niet meer, elke brug is een Mont Ventoux en elk briesje wind voelt aan als een orkaan. En naast de eerste 10minuten, zijn de laatste 20minuten echt te hard om te beschrijven. Je kop zegt: ‘blijven trappen’, maar je benen verzuren compleet. De Nieuwjaarstraining, na een avond goed doorgezakt zijn, is altijd hard... Gelukkig nieuwjaar!


Geen opmerkingen: