Wat een weekend... Zo eindigde ik mijn vorige blog en begin ik deze. Gisteren ben ik zoals je weet gaan supporteren voor mijn nonkel die uiteindelijk 7de in zijn reeks finisht. Ik had het gevoel dat ik naar een koers in Noord-Rusland aan het kijken was. Als ik enkele minuten stilstond begonnen mijn voeten en handen lichtjes te laten merken dat ze het blijkbaar ook koud hadden. Zo koud. Gelukkig had mijn nonkel met dit voorval rekening gehouden en was zo slim geweest om een 'fietshouder' (die je op de trekhaak kunt bevestigen) mee te nemen. Thnx hiervoor!
Net terug van mijn 90km met de club. Dit was een van de weinige keren dat ik letterlijk niet meer deftig op mijn benen kon staan. Nu, 3 kwartier na mijn aankomst thuis zit ik nog steeds na te puffen. Ik heb misschien te veel kop getrokken dan goed voor me was en iets te weinig gegeten. Maar het ging er toch net iets te hard aan toe. Hoe hard ik uitkijk naar mooi weer is niet meer normaal. Elke morgen als ik opsta kijk ik snel naar buiten en spurt ik naar de buitenthermometer om daar dan te zien dat hij -2 aangeeft. Nog enkele weekjes en dan in korte broek kunnen rijden en niet meer verlangen naar warmte maar naar een verfrissende douche...
Take care...
Take care...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten