The Race Of My Life
1.14.3 Lille
Na een relatieve rustweek, die bestond uit losrijden en woensdag een lange duurtraining van 125km, zou ik vandaag normaal zeer fris moeten zijn, wat ook het geval was. Maar wanneer ik deze morgen opstond, zonk de moed me al in de schoenen, het goot. Regen staat gelijk aan een massa valpartijen. Wanneer we in Lille aankomen is het nog steeds aan het regenen. De ‘goesting’ is vandaag blijkbaar (nog) niet aanwezig. Maar wanneer om 15.00u 61 renners (met o.a een delegatie uit Macedonië, een pak Nederlanders en wat Duitsers) aan hun wedstrijd beginnen is het wonderwel droog. Het zal tevens heel de wedstrijd droog blijven. Spijtig genoeg betekent dit wel dat de banen nog zeer nat zijn en met 3 zeer scherpe bochten zorgt dit gegarandeerd voor ‘spektakel’. Na 1 ronde gaat er al iemand het wegdek kussen, later zullen er nog 3 onderuit gaan. Na 2 ronde rij ik eens naar voor in het (gesloten) peloton. Ik voel me super. Wanneer ik op kop van het peloton rij, trek ik na een bocht eens extra door. Een ploegmaat (denk ik) laat het gat vallen en wanneer ik na 10sec achter me kijk, is het peloton blijkbaar een ‘dutje’ aan het doen. Zonder veel moeite te doen pak ik een mooie voorsprong van 5 seconden. Vanaf dan begin ik toch wel vol door te gaan, en zo deed het peloton ook. Er komt nog een andere renner naar me toe gereden, maar na 30 sec zijn mijn ’15 minutes of fame’ over. Ik besluit om mij gewoon rustig in het peloton te zetten en zo rij ik een goed anderhalf uur met mijn vingers in mijn neus. Het ging vandaag werkelijk vanzelf. Halfweg zijn de 10 (hoofd)vogels reeds gaan vliegen en er wordt dus gereden voor plaats 11. Ik zit voorin wanneer een aantal demarrages, in de voorlaatste ronde, zich opvolgen en ik ga mijn kans ook. Ik kijk achter me en zie dat ik al een kloofje heb geslagen. Samen met een renner van DCM rij ik het gat op 7 man, die net voor mij zijn weggereden, toe. Maar het loopt niet echt gesmeerd en na een kilometer is het alweer over. Vermits ik me compleet heb moeten leegrijden om bij dat groepje te komen zit een mooie plaats er vandaag niet in. Voldaan bol ik als 39ste van de 61 over de finish… Dit was zonder twijfel (tot nu toe) the race of my life.