Tollembeek
Deze morgen opgestaan met een serieuze kopvalling, maar toch afgezakt naar Tollembeek. De moed zakte me in de schoenen toen ik de eerste honderden meter op de fiets zat tijdens de opwarming. Waar was de power die ik vorig week op overschot had? Waar was die ‘grinta’? Allemaal weg door een onnozele ‘snotvalling’ . Met weinig ambitie zet ik me bij de start helemaal achteraan. De eerste ronden kom ik vrij goed door, in tegenstelling tot andere renners. De achterdeur staat wagenwijd open. Toch moet ik op dit lastig parcours serieus uit mijn pijp komen, maar dit is voor iedereen. Toch ontbreek ik enkele broodnodige percentages die ik nodig had om mee te zijn wanneer er na +-3/4 koers serieus aan de boom werd geschud. Ik zit (te) ver achteraan en enkele renners laten een gat, en vooraan wordt niet meer gewacht. Zo kom ik in een achtervolgend groepje terecht. We houden geruime tijd het kleine peloton in zicht, maar uiteindelijk worden we uit koers genomen. Ik word nog 3de in de spurt van het groepje. Maar dit is onder mijn niveau. De spurt had ik MOETEN winnen. Wat maakt dat ik 25ste word van een 46koppig peloton. Mentaal was dit ook een lastige koers, ik was totaal niet attent en heb (te) lang achteraan meegefietst als pelotonsvulling.
Greetings