C'est déjà fini:(
Zoals je in de titel kan lezen zit mijn Ronde Van Antwerpen er op. Na ongeveer 4km komt mijn ketting over mijn buitenste tandwiel. Ik probeer mijn ketting er zo vlug mogelijk terug op te krijgen, maar ik slaag niet in mijn opzet en mijn ketting komt 'gedraaid' te zitten. Vermits we met volgauto nummer 27 rijden moet ik ontzettend lang wachten op de volgauto. Na een lange tijd wordt het euvel opgelost en zit ik terug op mijn fiets, maar wel met super veel achterstand. In de verste verte is geen ploegauto of renner te bespeuren. Tegen +-60kmpu vlieg ik terug richting de karavaan. Onderweg komt den haas nog wat roet in het eten storen en word ik opgehouden. Na weer een goede 8km achtervolgen bevind ik me tussen de eerste ploegwagens. Nu moet ik enkel nog het gaatje met het peloton dichten. Na 2kilometer geraak ik er in het bochtige gedeelte van het parcours terug bij. Maar het gaat daar zo ontzettend snel en de snelle opeenvolging van bochten doen me de das om. Ik verlies de voeling met het peloton en de kaars gaat volledig uit. Ik besef meteen dat verder aandringen geen zin heeft.
Ik vind het zo ontzettend spijtig dat mijn ronde door materiaalpech tot een einde komt. Fysiek mankeerde ik niets. De benen waren zelfs niet slecht, maar goed. Tevens had ik zooooo graag Brasschaat gehaald. Morgen zal ik dus niet in het peloton rijden, maar erachter in de volgauto.

Ik kijk ontgoocheld terug op mijn Ronde Van Antwerpen. De eerste dag lek gereden, op dag 2 de overvloedige regenval en vandaag dan moeten stoppen door pech. Is dit het waar ik zo hard heb naartoe gewerkt? Heb ik hiervoor gisteren zohard afgezien? Heb ik hiervoor 3 weken super hard getraind? Ik weet het allemaal niet meer.

Vrijdag zal ik waarschijnlijk nog een koersje meepikken en zondag start ik in Wuustwezel. Ik ga er alles aandoen om mij zowel fysiek als mentaal volledig op te laden, want het is nodig!

Mattias