RECUPEREN TEGEN 51km/u
1.14.3 PK Onze-Lieve-Vrouw Waver
Rond 9u ben ik ziek opgestaan. Weinig kunnen eten, heel kou gehad, benen die meer als lood aanvoelden dan als hulpmiddel om te wandelen, fietsen, trappen op te lopen, … Dafalgan ingenomen en een paar schietgebedjes gemaakt en zo vertrokken richting Onze-Lieve-Vrouw Waver. Gelukkig heeft de Dafalgan (of de schiedgebedjes) zijn werk gedaan en voel ik me toch al een stuk beter dan deze morgen. Tijdens de verkenning zie ik een parcours dat van mij toch een 9/10 krijgt. Brede banen met daarin maar 2 heel scherpe bochten en voor de rest hele flauwe bochten die je 'at full speed' kunt nemen. De 1ste scherpe bocht bevatte een kasseistrook die in de bocht zelf lag en nog 100 meter doorliep. Optrekken op kasseien is een kunst die ik stilletjes aan onder de knie begin te krijgen, maar toch nog niet volledig beheers. Ik kon op de 2de rij van een 144 koppig peleton starten en zo kon ik de 1ste ronde goed vooraan rijden. Maar wanneer we aan de 2 scherpe bochten komen verlies ik te veel plaatsen. Net na die bocht ontstaat er ook een ontsnapping aan de andere kant van de weg en stilletjes aan zak ik verder naar achter en rond de 3de ronde zit ik volledig in de achterste gelederen, niet echt bepaald waar de koers gereden wordt. Elke ronden kan ik rustig recuperen op de lange rechte stukken. Al moet je die rustig wel met een korreltje zout nemen, 51km/u is nu niet bepaald rustig… De kasseien beginnen na de 4de ronde hun tol te eisen. Toch voel ik me nog sterk en roep ik nog naar onze pa dat ik (nog)goed zit. Op ronde 5 beginnen ze vooraan even gas te geven en achteraan staat zo gedurende 5minuten de achterdeur wagenwijd open. Ik spring van wiel naar wiel om toch maar terug in het peleton te geraken. Wanneer ik daar eigenlijk terug zit (met hs 192), komt net het moeilijke stuk en weet ik dat ik wel zeer sterk voor de dag zal moeten komen om dit te overleven. En spijtig genoeg beschikte ik vandaag niet over superbenen. Zo moet ik na 54minuten de remmen toeknijpen. Wel een opsteker want op een provinciaal kampioenschap rijden ze gebruikelijk een beetje ‘harder’. Eigenlijk kan ik hier wel tevreden over zijn, tenslotte heb ik wel 1/3de volmaakt, of 5 van de 15 ronde meegereden, of 38,5 km gevlamd. De volgende stap gaat zijn, minder nadenken en zo proberen vooraan mijn positie te verdedigen. Voor de statistieken: 54 renners van de 144 hebben maar uitgereden. En de totale afstand van 115.5km is gereden in 2u 42min (44.4 kmpu gemiddeld).
see ya...