Dit weekend stond een 2daagse interclub op het programma: Keizer Der Junioren. Een wedstrijd met een zeer internationaal deelnemersveld.Rit 1: Handzame Koersen(20/9)
Ploegleider Mon zegt dat het essentieel is om vooraan te rijden want dat we 2x een zware kasseistrook moeten bedwingen van 2 kilometer en in de plaatselijke ronde kon de wind ook zijn vrije gang gaan.
En wij hadden niet als enige die raad gekregen want het was een serieuze nerveuze bedoening wat resulteerde in een opeenstapeling van valpartij. Na een goede 3km kan ik net een valpartij ontwijken en kom ik er met de schrik vanaf. Op de kasseien wordt het peloton in stukken gereden maar gelukkig komt na een wilde achtervolging alles terug bij elkaar en wanneer ik me net op de eerste rijen van het peloton heb geplaatst voor een nieuwe spurt richting de kasseien, krijgen we Parijs – Roubaix-achtige toestanden want we staan voor een gesloten overweg. Nadat de volgende passage van de kasseistrook erop zit tot aan de spurt gebeurt er niet veel meer. Ik hou me rustig in het peloton en geniet wat van het goede weer. Maar wanneer we de laatste ronde ingaan word ik bruusk wakker geschud en schuif ik rustig aan naar voor. Wanneer ik voorin zit, is het echt vechten om de juiste positie te kunnen houden. Uiteindelijk verlies ik nog veel plaatsen omdat ze net voor me in de spurt in elkaar haken en ik buitenom moet en daardoor bol ik over de meet met nog een serieuze cartouche in de benen die ik niet heb kunnen afschieten. 55ste van de 192.
Rit 2 (tijdrit) (6km) (21/09)
Vermits ik de beste was van mijn ploeg gisteren, moest ik tussen alle kleppers starten. Over de tijdrit zelf kan ik kort zijn: ronduit slecht. Het draaide niet goed en met een slechte tijd tot gevolg: 9min 30.
Rit 3 (koers) (93km)
Een zware koers. De hoge blekker en een andere molshoop waren in een bochtig parcours verdeeld over rondes van een goede 11km. Vermits we nu helemaal aan de kustlijn zaten, kreeg de wind nog meer te zeggen. Ik start goed voorin en blijf daar goed zitten en daardoor heb ik 1x meegespurt voor de bergpunten. Maar ik werd slechts 5de, en enkel de eerste 3 kregen punten. Kort hierna moet ik veel plaatsen prijsgeven en moet ik achteraan op het lint gaan koersen. Wanneer er voor mij iemand moet lossen heb ik geen krachten meer om het gat te dichten. We liggen er met 15man af. Ik roep de volgauto nog even op, maar ik kan gewoon niet meer terug keren naar het peloton. Spijtig einde, maar ben blij dat ik gisteren toch kon uitrijden.
Want na 2 weken koersinactiveit en een bergstage was het toch spannend hoe de benen zouden zijn.
Zaterdag staat er voor mij een belangrijke wedstrijd op het programma: Angreu Honneles. Daar zou ik graag eens laten zien dat ik meer kan dan ‘kermiscoureur’ spelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten